مسئولان از سفره مردم میگویند؛ کاش یکبار میدیدند چه چیزی در آن باقی مانده است!
به گزارش آذربایجان آنلاین، این بنای تاریخی که در تبریز، خیابان عباسی، کوچه هاشمی، پلاک ۲۳ واقع شده، قدمتی مربوط به سالهای ۱۲۳۱ تا ۱۳۱۱ هجری شمسی دارد و در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شماره ثبت ۹۷۱۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
میرزا ابراهیم خان شرفالدوله باغمیشهای، نماینده تبریز در دوره اول مجلس شورای ملی در دوره قاجار بود. سمت سومین شهردار تبریز نیز به این شخصیت نسبت داده شده است. او نخست از سال ۱۲۸۹ تا ۱۲۹۲ و بار دوم از سال ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۲ پدر میرزا ابراهیم خان باغمیشهای (کلانتر تبریز) بود و خود او نیز بعدها به این پست نائل آمد. خاندان کلانتری صاحب ار باب و کدخدای باغمیشه تبریز بودند که اکنون نیز آثاری از آنها از جمله مسجد کلانتر باغمیشه به یادگار مانده است.
از دیگر اقدامات میرزا ابراهیم خان شرفالدوله باغمیشهای میتوان به تأسیس مدرسه شرف یا شرفیه اشاره کرد که بعدها به نام خیام نامیده شد. همچنین او با همکاری فرزندش، مهندس کلانتری، اقدام به احداث کارخانه قالیبافی در باغمیشه تبریز کرد که هر دو در این بنیانگذاری نقش داشتند.
از نظر مشخصات فنی، این بنا کوشکی است که در داخل باغی به مساحت ۶۵۵۰ متر مربع (این باغ بخشی از باغ قدیمی است) و با اعیانی ۱۰۴۰ متر مربع در دو طبقه بنا شده است. بنای مذکور که قباله آن به نام «خانه» است، دارای معماری الهامگرفته از معماری قفقاز بوده و اجرای آن به دست معماران و بنایان ایرانی صورت گرفته است.
بر اساس گزارشها، این خانه به همراه باغ زیبای خود هماکنون در معرض تخریب و نابودی قرار دارد.
دیدگاهتان را بنویسید