از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
دستهای بخشندهای که نذری میدهند، گویی امتداد همان دستان باوفای یاران اباعبداللهالحسین(ع) در صحرای کربلا هستند؛ دستانی که بخشش، وفاداری و عشق را در دل تاریکی میتابانند. در این شب، صدای طبلها و مداحیها، با ضرباهنگی حماسی، دلها را به دشت نینوا میبرد و یاد دلاوریهای حضرت عباس(ع) را زنده میکند.
اما این نذری تنها یک لقمهی غذا نیست؛ دریاییست از عشق، ایمان و ارادت که از دل حماسهی کربلا جوشیده و در هر کاسهی آن، طعم رشادت و بوی شهادت جاریست.
مردم تبریز، این لحظهها را گرامی دارید؛ چرا که روح حماسهی عاشورا، در همین کوچهها نفس میکشد و دلها را به تپش ایمان واداشته است.
دیدگاهتان را بنویسید