این سردار ایرانی را دنیا فراموش نخواهد کرد؛ خاک میخوریم، اما خاک نمیدهیم
از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
به گزارش آذربایجان آنلاین، پس از به توپ بستهشدن مجلس در دوم تیر ۱۲۸۷، محمدعلیشاه تصور میکرد کار مشروطه پایان یافته است. آزادیخواهان در تهران سرکوب شدند و نیروهای حکومتی برای خاموشکردن آخرین سنگر مقاومت به سوی تبریز رفتند؛ اما ستارخان، باقرخان و مجاهدان آذربایجان ایستادند.
مقاومت تبریز نزدیک به یازده ماه ادامه یافت؛ ماههایی آکنده از گلوله، محاصره، کمبود آذوقه و گرسنگی. مردم بهای سنگینی پرداختند، اما اجازه ندادند چراغ مشروطه خاموش شود. ایستادگی آنان به آزادیخواهان دیگر شهرها امید داد و مسیر بازگشت مشروطه را هموار کرد.
انجمن ایالتی آذربایجان، ستارخان را «سردار ملی» و باقرخان را «سالار ملی» نامید؛ لقبهایی که تنها عنوان نبودند، بلکه نشان احترام یک ملت به مردانی بودند که در سختترین روزها عقب ننشستند.
ستارخان فقط یک نام در کتابهای تاریخ نیست؛ او یادآور لحظهای است که تبریز، بهجای بالا بردن پرچم تسلیم، ایستادگی را انتخاب کرد.
از قرهداغ برخاست؛ در تبریز ایستاد و در حافظه یک ملت جاودانه شد.
۲۸ مهر، زادروز سردار ملی گرامی باد.
آذربایجان سنی اونوتمایاجاق، سردار!
دیدگاهتان را بنویسید