از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
به گزارش آذربایجان آنلاین، پیام محرمانهای که واشنگتن برای برخی پایتختهای اروپایی فرستاده، یک نکته روشن دارد: پنتاگون ناچار شده میان نیازهای فوری خود و تحویل سفارشهای خارجی، اولی را در اولویت بگذارد. در گزارش منتشرشده آمده است مقامهای آمریکایی به برخی همتایان اروپایی گفتهاند که بخشی از تحویلهای از پیش قراردادشده، بهدلیل فشار جنگ بر ذخایر نظامی آمریکا، با تأخیر انجام میشود. این تأخیرها، هم قراردادهای برنامه فروش نظامی خارجی آمریکا را دربر میگیرد و هم برخی سفارشهای کشورهای بالتیک و اسکاندیناوی را.
اهمیت خبر فقط در عقبافتادن چند محموله تسلیحاتی نیست؛ مسئله اصلی این است که جنگی که قرار بود ابزار فشار بر ایران باشد، حالا خودش به یک عامل فرسایش در توان رزمی آمریکا تبدیل شده است. در همان گزارش آمده که حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران از ۲۸ فوریه آغاز شده و همین عملیات، ذخایر تسلیحاتی واشنگتن را بهطور محسوسی پایین آورده است. مقامهای آمریکایی پیشتر هم از مصرف سنگین ذخایر در جنگ اوکراین و درگیریهای غزه سخن گفته بودند، اما حالا فشار همزمان چند جبهه، خود را در تأخیرهای جدید نشان میدهد.
این فشار بهویژه در حوزه موشکهای رهگیر پاتریوت اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ سامانهای که برای دفاع از زیرساختهای حیاتی و نیز پشتیبانی از متحدان غربی نقش کلیدی دارد. در گزارشهای تکمیلی آمده است که برخی مقامهای آمریکایی و اروپایی نگراناند که اولویتدادن پنتاگون به نیازهای خودش، تحویل بخشی از تجهیزات مرتبط با اوکراین و اروپا را هم عقب بیندازد. یکی از مقامهای ارشد دفاعی آمریکا در توضیح این وضعیت گفته بود: «ما فقط میتوانیم در هر نوبت، بهاندازه مشخصی تولید کنیم.» این جمله، بهخوبی نشان میدهد که جنگ، تنها ذخایر آماده را نبلعیده، بلکه زنجیره تولید و زمان تحویل را هم تحت فشار گذاشته است.
پنتاگون هم عملاً این اولویتبندی را پنهان نکرده است. سخنگوی وزارت دفاع آمریکا در پاسخ به پرسشها گفته بود: «وزارت دفاع تضمین خواهد کرد که نیروهای آمریکایی و نیروهای متحدان و شرکای ما آنچه را برای جنگیدن و پیروزی لازم دارند، در اختیار داشته باشند.» این موضع، اگر کنار تأخیر در تحویل سلاح به اروپا قرار بگیرد، معنای مشخصی پیدا میکند: در شرایط فعلی، واشنگتن ناچار شده میان تعهد به متحدان و نیازهای فوری خودش، یکی را قربانی دیگری کند.
برای ایران، این خبر یک نشانه قابل توجه دارد. جنگی که آمریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز کردهاند، نهفقط نتوانسته معادله را به سود واشنگتن تثبیت کند، بلکه اکنون به انبار تسلیحاتی خود آمریکا هم فشار آورده است. حتی در روایتهای منتشرشده، مقامهای اروپایی هم نسبت به آینده تحویلها مطمئن نیستند و یک منبع آگاه گفته بود که «اطمینانهایی دریافت شده، اما این لزوماً درباره آینده چیزی را روشن نمیکند.» به زبان سادهتر، جنگی که قرار بود در یک جبهه نتیجه بدهد، حالا در چند جبهه دیگر هزینهزا شده است؛ از ذخایر تسلیحاتی گرفته تا روابط واشنگتن با متحدان اروپاییاش.
این خبر از یک زاویه دیگر هم مهم است: نشان میدهد فشار حداکثری علیه ایران، برخلاف انتظار طراحانش، به یک فشار متقابل بر ساختار نظامی و لجستیکی آمریکا تبدیل شده است. اروپا باید منتظر بماند، پنتاگون باید اول نیازهای خودش را پوشش دهد و متحدان آمریکا هم حالا میدانند که جنگی که در خاورمیانه شعلهور شده، در نهایت به زنجیره تعهدات غرب هم سرایت میکند. این همان نقطهای است که محاسبات اولیه واشنگتن را به هم زده و هزینه ادامه جنگ را بالاتر برده است.
دیدگاهتان را بنویسید