بعضی خاطره‌ها هیچ‌وقت از ذهن انسان پاک نمی‌شوند؛ نه به خاطر اینکه بزرگ بوده‌اند، بلکه چون در روزهایی شکل گرفته‌اند که جهان را با چشم‌های کودکانه می‌دیدیم. شب‌هایی که پیش از خواب، صدای آرام مادر یا مادربزرگ با قصه‌ای ساده، اما پر از خیال، خانه را پر می‌کرد. روزهایی که ورق زدن یک کتاب رنگی، ما را به سرزمینی می‌برد که در آن حیوان‌ها حرف می‌زدند، درخت‌ها جان داشتند و خوبی همیشه راهی برای پیروز شدن پیدا می‌کرد.