آغاز فصل لانه‌های شناور در تالاب کانی‌برازان

به گزارش آذربایجان آنلاین، تالاب بین‌المللی کانی‌برازان مهاباد در هر فصل از سال زیبایی‌های خاص خود را دارد اما امسال با توجه به آبگیری کامل تالاب و احیا شدن زهکش ها و چشمه‌های اطراف تالاب، ورود هزاران قطعه پرنده آبزی و کنارآبزی، زیبایی‌های این تالاب دوچندان شده است.

در این فصل از سال صدها قطعه پرنده بومی و مهاجر در تالاب کانی برازان مهاباد لانه سازی می کنند اما بسیاری از گونه‌ها لانه‌های خود را در داخل نیزارهای انبوه می‌سازند تا از دسترس دور بماند.

برخی گونه‌ها مانند اردک سرسفید نسبت به لانه خود بسیار حساس هستند و در صورت نزدیکی انسان یا گونه‌های مهاجم به لانه، برای همیشه تخم‌ها و لانه را رها می‌کنند اما در این بین گونه چنگر نوک سفید لانه را روی انبوهی نی و چگن و به صورت شناور می‌سازد و در طول روز از لانه جدا شده و شب ها به لانه بر می‌گردد و هر گاه جوجه‌ها متولد شدند آنها را با خود به داخل آب می‌برد.

برای دیدن این همه زیبایی تالاب بین‌المللی کانی‌برازان مهاباد و همچنین هفته محیط زیست، یک روز بهاری پس از اخذ مجوزهای لازم برای عکاسی و تهیه گزارش راهی این پناه‌گاه حیات وحش شدم.

تالاب بین‌المللی کانی‌برازان در فاصله ۲۰ کیلومتری شمال مهاباد قرار دارد و برای رفتن به آن باید از کمربندی ترشکان- دارلک، وارد مسیر روستای «حاجی‌خوش» شد و در سر مسیر روستا گابازله و قره‌داغ قرار دارند و در حاشیه روستای قره‌داغ تابلوی مسیر تالاب کانی‌برازان نمایان می‌شود.

پس از حدود پنج کیلومتر مسیر خاکی، پهنه زیبا، پُر آب و نیزاری تالاب کانی‌برازان دیده می شود و سایت پرندنگری و محل اسکان محیط بانان هم بر روی تپه‌ای‌ مشرف به تالاب قرار دارد.

در آن روز سه نفر از محیطبانان در پایگاه حضور داشتند که ۲ نفر از آنان به نام‌های «کریم محمدی نسب» و «جلال (سوران) اسماعیلی» برای رفتن به داخل تالاب لباس مخصوص را پوشیدند.

لباس مخصوص محیطبانان در داخل تلاب شامل یک لباس سرهم شامل کفش و شلوار پلاستیکی بود که با ۲ بند بر روی شانه‌ها محکم می شد، اما پیدا کردن لباس برای من هم با توجه به اندازه کفش کمی مشکل بود.

آرام آرام از بخش نیزاری وارد پهنه تالاب شدم و دوربین و گوشی تلفن را در زیر لباس عایق پنهان کردم و هر جا لازم می‌شد، دوربین عکاسی را بیرون می‌آوردم و از حرکت و پایش های محیطبانان تصویر تهیه می‌کردم.

تعدادی از لانه های خالی را در داخل نیزارهای تالاب پیدا کردیم اما مادر و جوجه‌ها که در داخل نیزارها استتار شده بودند، دیده نمی‌شد و هر چند به دنبال صدا پرندگان می رفتیم اما بازهم تلاش های ما بی‌نتیجه ماند.

سرانجام پس از حدود یک ساعت تالاب پیمایی به سمت بخش دیگر تالاب رفتیم که از نظر پوشش نیزار و جگن تراکم کمتری داشت و یکی از محیطبانان یک لانه را پیدا کرد که چهار تخم در داخل آن بود و یکی از تخم‌ها نیز ترک برداشته بود.

جستجو و بررسی تالاب توسط محیط بانان تداوم داشت و به بخش های شمالی تر تالاب حرکت کردیم و در محدوده‌ای که پوشش جگنی داشت، لانه های شناور دیده می شد، در هر لانه از یک تا چند تخم وجود داشت و در یکی از لانه ها ۱۱ تخم بود.

به گفته وی تالاب تنها زیستگاه پرندگان نیست بلکه جانواران متنوعی از خزندگان، حشرات و حتی گیاهان تالاب خود دنیای متفاوت تر دارند و باید هر روز اطلاعات یک محیط‌بان بروز شود.

پس از حدود سه ساعت تالاب پیمایی مسیر برگشت را تعیین کردند و هنوز چند قدمی از محیطبانان جدا نشده بودم که پایم در بین رگ نی‌ها گیر کرد و در داخل آب افتادم.

با همکاری محیبانان دوربین عکاسی را از افتادن در آب نجات دادم اما گوشی تلفن در آب افتاد و صفحه آن سیاه شد و به همین خاطر ادامه فیلم برداری را با گوشی محیط‌بانان انجام دادم.