شنبه / ۲۵ مهر / ۱۴۰۵ Saturday / 17 October / 2026
×
از سفره‌های کوچک تا اضطراب‌های بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
یادداشت هساره سلامی به مناسبت ۱۰ اکتبر، روز جهانی سلامت روان

از سفره‌های کوچک تا اضطراب‌های بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟

تهران - آذربایجان آنلاین - در شرایط بحرانی و جنگی که امنیت روانی جامعه را مختل کرده، زنان نقش محوری در حفظ آرامش خانواده و جامعه ایفا می‌کنند. آن‌ها، علیرغم مواجهه با خطرات جانی و روحی، چون ستون‌هایی استوار، بنیان خانواده را حفظ کرده و با عزمی راسخ، فرزندان را به راه مقاومت و وطن‌دوستی هدایت می‌کنند.
از مقاومت تا شهادت؛ نقش چندوجهی «زنان» در بحران‌های منطقه‌ای
  • فروردین 16, 1405
  • بدون دیدگاه
  • برچسب ها

    به گزارش آذربایجان آنلاین، روزی که بنیان‌های امنیت و آرامش در چنگال ناامنی روانی و آشوب جنگ گرفتار می‌شود، هزاران رنگِ دلهره بر چهره‌ها نقش می‌بندد. خانواده‌ها، با قلبی لرزان، پیگیر آخرین اتفاقات و وقایع‌اند. در این کارزار نفس‌گیر، مادران، چون افسرانی آگاه و توانمند، میدان‌دارِ حریم خانواده می‌شوند و مدافع سلامت و آرامش در روزهای پرخطر جنگ هستند.

    در میان این روایت‌ها، صدای زنی شنیده می‌شود که همسرش فرزند یک شهید است. او با آرامش می‌گوید: وقتی برای رضای خدا کار کنی، انگار خدا خودش توانش را می‌دهد. دیگر ترس معنا ندارد. این باور، در جملات ساده‌ای که روی کاغذها نوشته می‌شود هم دیده می‌شود؛ دل‌نوشته‌هایی که همراه غذاها ارسال می‌شوند: از دعا برای سلامتی تا آرزوی زیارت و سربلندی.

    بانوان و مادرانِ آگاه، که در اغلب موارد نبض تحولات سیاسی و اجتماعی را در دست دارند، محکم و استوار در کنار خانواده و میهن ایستاده‌اند. گرچه خودشان نیز تمام آسیب‌ها و خطرات روحی و جسمی بحران جنگ را لمس می‌کنند، اما چون ستون‌هایی پولادین، مانع از فروپاشی بنیان خانواده می‌شوند.

    در دلِ تلخیِ جنگ و خشونت، پرپر شدنِ جانِ زنان، داغی است که بر پیکرِ جامعه می‌نشیند. آن‌ها که گاه در صفِ اولِ مدافعانِ خانه و خانواده بوده‌اند، یا در تلاش برای تسکین دیگران، جان عزیزشان را فدا کرده‌اند. این فقدان، دردی عمیق است که جامعه را تا نسل‌ها داغدار می‌کند و یادآورِ هزینه‌های سنگینِ جنگ بر انسانیت است.

    در میان جمعیت، چهره‌هایی دیده می‌شوند که داستان‌های متفاوتی دارند. برخی از ایرانیان خارج‌نشین، حتی از کشورهایی مانند ترکیه، خود را به ایران رسانده‌اند تا در این روزها کنار مردم باشند. در گوشه‌ای دیگر از این صحنه، زنی با ویلچر برقی دیده می‌شود. هر شب، تا جایی که شارژ ویلچرش اجازه دهد، در تجمعات حضور دارد. وقتی از او پرسیده می‌شود که آیا از تنها آمدن نمی‌ترسد، پاسخ می‌دهد: «تنها؟ من تنها نیستم؛ خدا هست.» این جمله کوتاه، به‌خوبی عمق باوری را نشان می‌دهد که در دل بسیاری از این زنان جریان دارد.

    بر اساس جدیدترین آمار وزارت بهداشت، استان‌های تهران و هرمزگان بیشترین آمار شهدا را به خود اختصاص داده‌اند؛ از تعداد مصدومان چهار هزار و ۷۰۲ نفر خانم، ۱۹۰۲ کودک زیر ۱۸ سال و ۶۸ کودک زیر ۲ سال بوده‌اند. در حوزه درمان نیز، ۳۱ هزار و ۳۲۴ نفر درمان و ترخیص شدند و ۴۴۴ بیمار بستری شده که روند درمان و ترخیص آن‌ها در حال انجام است و تاکنون هزار و ۱۷۵ مورد عمل جراحی بر روی مصدومان انجام شده است.

    در حال‌ حاضر بسیاری از بانوان ایران‌زمین، این روزها همسران خود را با قرآن در دست، برای سرافرازی وطن، روانه خطر می‌کنند و با قلبی لرزان از اینکه نکند این آخرین دیدار باشد، آنها را به امان خدا می‌سپارند؛ حالا امدادگر باشد، نیروی دریایی، هوایی، زمینی و یا آتش‌نشان!

    علاوه‌بر این کوله بار سنگینی که بیش از یک ماه است به دوش می‌کشند، این زنان صبور، تمام تلاش خود را به کار می‌گیرند تا با فراهم کردن فضایی امن و آرام در خانه، موجبات سرگرمی و آرامش فرزندانشان را فراهم کنند. چرا که عمیقاً می‌دانند این کودکان و نوجوانان، آینده سازان فردای این مرز و بوم هستند و سلامتِ روح و جسم آنها، تمامِ همت و انگیزه‌شان را به خود معطوف کرده است.

     

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *