کارت زرد به یک وزیر یا نادیده گرفتن دو سال جهاد برای امنیت غذایی؟
ایران روی زمین تشنه ایستاده است بحران آب دیگر فقط کمبود باران نیست
هفت مرحله برای تحقق حق اشتغال و ازدواج؛ پیوند حقوق شهروندی، فناوری و ضمانت اجرا
به گزارش آذربایجان آنلاین، آذربایجانغربی با دارا بودن پنج مرز رسمی و قرارگیری در مسیر کریدورهای بینالمللی نظیر «غرب به جنوب» (مرز بازرگان تا بندر امام خمینی) و مسیر ترانزیتی «غرب به شرق» (سرخس تا بازرگان)، همواره بهعنوان دروازه ارتباطی ایران با اروپا شناخته شده است. با وجود پیشینه قوی جادهای، شبکه ریلی استان در سالهای گذشته سهم ناچیزی در توسعه مبادلات تجاری داشته است.
در حال حاضر شبکه ریلی استان در دو محور اصلی تعریف میشود:
محور ریلی تبریز-سلماس-مرز رازی: این مسیر از ایستگاه قرهتپه سلماس گذر کرده و در سالهای گذشته عمدتاً به جابهجایی مسافر میان ایران و ترکیه محدود بوده و سهم اندکی در تجارت کالا داشته است.
محور ریلی مراغه-ارومیه: این مسیر با عبور از شهرهای میاندوآب، مهاباد و نقده به ارومیه میرسد. با این حال، به دلیل نبود برنامهریزی باری و خدماتدهی نامنظم مسافری (محدود به ۳ الی ۴ رام قطار در هفته)، ارزش افزوده اقتصادی مطلوبی برای استان ایجاد نکرده است.
علاوه بر خطوط موجود، دو کلانپروژه ریلی در مرحله مطالعاتی قرار دارند که میتوانند تحولی ساختاری در ترانزیت منطقه ایجاد کنند:
پروژه ریلی ارومیه – تبریز: این مسیر کوتاه ریلی با گذر از روی پل میانگذر دریاچه ارومیه، علاوه بر توجیه بالای گردشگری، سرعت انتقال مسافر و بار میان دو مرکز استان را به حداکثر رسانده و بستری جذاب برای سرمایهگذاران بخش خصوصی است.
پروژه ریلی ماکو – چشمهثریا – قارص: این خط آهن راهبردی که بخشی از ابرپروژه اتصال ریلی چین به اروپا به شمار میرود، از منطقه آزاد ماکو و مرز چشمهثریا عبور کرده و به شبکه ریلی ترکیه متصل میشود. احداث سریع این خط در شرایط بحرانهای ترانزیتی دریایی، نقشی استراتژیک در پدافند غیرعامل و دیپلماسی تجاری کشور ایفا خواهد کرد.
توسعه و سروسامان دادن به این پروژهها و رفع نابسامانیهای گذشته، نیازمند متولی مستقلی بود که با استقرار اداره کل راهآهن آذربایجانغربی، انتظار میرود با تخصیص بودجههای حاکمیتی و اعتبارات ملی، گامهای بعدی در جهت تحقق ارزش افزوده ریلی استان با شتاب بیشتری برداشته شود.
دیدگاهتان را بنویسید