ایران روی زمین تشنه ایستاده است بحران آب دیگر فقط کمبود باران نیست
هفت مرحله برای تحقق حق اشتغال و ازدواج؛ پیوند حقوق شهروندی، فناوری و ضمانت اجرا
به گزارش آذربایجان آنلاین، فاکسنیوز به نقل از برآوردهای CSIS گزارش داده است که ذخایر موشکهای رهگیر پاتریوت آمریکا از حدود ۲ هزار و ۳۳۰ فروند پیش از آغاز جنگ به کمتر از ۸۲۷ فروند کاهش یافته است. همچنین تعداد رهگیرهای سامانه «تاد» (THAAD) نیز از ۴۵۲ فروند به کمتر از ۲۷۸ فروند رسیده و با توجه به ظرفیت فعلی تولید، جبران این کاهش حداقل سه سال زمان نیاز دارد.
سامانههای پاتریوت و تاد ستون اصلی دفاع موشکی آمریکا و بسیاری از متحدان این کشور در برابر موشکهای بالستیک بهشمار میروند. پاتریوت برای مقابله با اهداف در ارتفاع پایینتر و تاد برای رهگیری موشکهای بالستیک در ارتفاع بالا طراحی شده است؛ دو سامانهای که طی ماههای اخیر بهطور گسترده در دفاع از پایگاههای آمریکا و متحدانش مورد استفاده قرار گرفتهاند.
«مارک کانسیان»، مشاور ارشد CSIS، معتقد است کاهش شدید موجودی رهگیرها میتواند فرماندهان آمریکایی را وادار کند در نحوه استفاده از موشکهای دفاعی تجدیدنظر کنند. به گفته او، در صورت ادامه این روند، احتمال دارد برای صرفهجویی در ذخایر، تعداد کمتری رهگیر به سمت هر تهدید شلیک شود یا در برخی موارد، تنها موشکهایی هدف قرار گیرند که تهدید مستقیم برای نیروها و زیرساختهای حیاتی ایجاد میکنند.
ابعاد این مسئله تنها به خاورمیانه محدود نمیشود. بسیاری از تحلیلگران نظامی هشدار میدهند که کاهش ذخایر رهگیرهای پیشرفته، توان بازدارندگی آمریکا را در سایر مناطق راهبردی، بهویژه در برابر چین در منطقه هند-آرام، نیز تحت تأثیر قرار میدهد. در چنین شرایطی، پنتاگون ناچار است میان نیازهای عملیاتی در جبهههای مختلف توازن برقرار کند؛ تصمیمی که در صورت وقوع همزمان چند بحران، پیچیدهتر خواهد شد.
در مقابل، وزارت دفاع آمریکا تأکید دارد که همچنان توان دفاعی کافی در اختیار دارد و برنامههای گستردهای برای افزایش تولید و تکمیل دوباره ذخایر در دستور کار قرار گرفته است. با این حال، کارشناسان یادآور میشوند که تولید موشکهای رهگیر پیشرفته فرایندی زمانبر، پیچیده و پرهزینه است و افزایش ظرفیت خطوط تولید نیز نمیتواند کمبود ایجادشده را در کوتاهمدت جبران کند.
آنچه این گزارش برجسته میکند، صرفاً کاهش چند صد موشک نیست؛ بلکه نشان میدهد در جنگهای مدرن، حتی قدرتهای نظامی بزرگ نیز با محدودیت ظرفیت تولید مهمات پیشرفته روبهرو هستند. تجربه ماههای اخیر بار دیگر اهمیت «توان صنعتی دفاعی» را در کنار قدرت نظامی آشکار کرده است؛ زیرا در نبردهای فرسایشی، سرعت جایگزینی تسلیحات میتواند به اندازه عملکرد آنها در میدان نبرد تعیینکننده باشد.
دیدگاهتان را بنویسید