ترکیه به سوی عملیات مشترک انسان و ماشین در آسمان گام برمی‌دارد

به گزارش آذربایجان آنلاین، تحلیل‌گر حوزه دفاعی، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف در آینده هوانوردی نظامی، هدایت پلتفرم‌های بدون سرنشین توسط خلبانان جت‌های جنگنده سرنشین‌دار در میدان نبرد است؛ فرآیندی که از نظر فنی بسیار پیچیده و چالش‌برانگیز ارتقا یافته است.

در همین راستا، شرکت «بایکار» و شرکت هوافضای ایتالیایی «لئوناردو» اخیراً آزمایش تاریخی مشترکی را در قالب برنامه خودمختار «K-SWARM» به ثبت رساندند. در این آزمایش، پهپاد جنگی و رادارگریز «کیزیللما» (KIZILELMA) پس از برخاست خودکار از باند، به یک جت آموزش رزمی سرنشین‌دار ایتالیایی مدل «M-346» نزدیک شد. خلبان جت ایتالیایی با بر عهده گرفتن کنترل کیزیللما، فرامین متعددی نظیر تغییر موقعیت و جدا شدن و پیوستن مجدد به آرایش پروازی (فورمیشن) را صادر کرد که این پهپاد با موفقیت تمامی دستورات را اجرا و سپس به صورت خودکار فرود آمد.

از سوی دیگر، شرکت صنایع هوافضای ترکیه (TUSAŞ) نیز برنامه‌های مشابهی را برای پهپاد بال‌دیس و پنهان‌کار «آنکا-۳» (ANKA-3) در دست اجرا دارد. این پلتفرم که انتظار می‌رود سال آینده وارد ناوگان نیروی هوایی ترکیه شود، پتانسیل بالایی برای پرواز در کنار جت جنگنده بومی نسل پنجم «کآن» (KAAN) و جت آموزشی-رزمی «حرجت» (HÜRJET) دارد. مهندسان توساش در حال حاضر سناریوهای مختلفی را برای پرواز فرمیشن این پهپاد با هواپیماهای سرنشین‌دار نظیر جنگنده‌های اف-۱۶ ارتقایافته (پروژه اوزگور) و هواپیمای پشتیبانی نزدیک «حرکوش» آزمایش می‌کنند.

این تحولات، جایگاه دیپلماتیک و صنعتی آنکارا را در قاره اروپا نیز تقویت خواهد کرد. کشورهای اروپایی در حال حاضر برای همراهی جنگنده‌های سرنشین‌دار خود (مانند یوروفایتر تایفون) با پهپادهای بال رزمی پیشرفته، با کمبود گزینه‌های عملیاتی مواجه هستند. پیشگامی پهپادهای ترکیه‌ای در تست‌های هماهنگی پروازی با جت‌های اروپایی نظیر M-346، نشان می‌دهد که در آینده نزدیک، کشورهای غربی احتمالاً برای تامین پلتفرم‌های پشتیبان بدون سرنشین ناگزیر به همکاری با ترکیه خواهند شد.