تهدید سلامت ماهی‌های منطقه صنعتی توسط تیغ آلودگی

به گزارش آذربایجان آنلاین مطالعات تازه در Scientific Reports نشان می‌دهد هالیبوت هندی (کفشک ماهی) و دیگر ماهی‌های تجاری منطقه، حاوی مقادیر قابل توجهی هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای (PAHs) هستند.

این ترکیبات به‌طور عمده از سوخت کشتی‌ها، صنایع نفت و گاز و پساب پالایشگاه‌ها وارد دریا می‌شوند و سال‌ها در محیط باقی می‌مانند. مطالعه ۲۰۲۴ نشان می‌دهد که غلظت PAHها در رسوبات صنعتی تا ۱۴ میلی‌گرم در کیلوگرم وزن خشک می‌رسد و در بافت ماهی‌ها میانگین ۶.۸ میلی‌گرم در کیلوگرم اندازه‌گیری شده است.

به عبارت دیگر، ماهی‌هایی که مردم می‌خورند، مستقیم آلاینده‌ها را جذب می‌کنند و مصرف مداوم آن‌ها می‌تواند سلامت انسان را در بلندمدت تهدید کند.

ناخدا رسول، صیاد باتجربه بوشهری می‌گوید: وضعیت محیط‌زیست دریا تغییر کرده است. وقتی تور را از آب بیرون می‌آوریم، می‌بینیم رسوبات ساحلی دیگه مثل گذشته پاک و پرطراوت نیستند. ماهی‌ها هنوز ظاهر سالم دارند، اما می‌دانیم محیط اطرافشان تغییر کرده و این می‌تواند روی سلامت مردم تأثیر بگذارد.

او که معتقد است حفاظت از محیط زیست دریا با معیشت صیادان و سلامت جامعه گره خورده است، تاکید می‌کند: واضح است که رسوبات آلوده‌اند. ماهی‌ها هنوز سالم به نظر می‌رسند، اما نمی‌توانیم تأثیر طولانی‌مدت را روی مصرف‌کننده نادیده بگیریم.

بر اساس مطالعه مذکور که در سال ۲۰۲۴ منتشر شده، غلظت PAHها در رسوبات مناطق صنعتی تا ۱۴ میلی‌گرم در کیلوگرم وزن خشک می‌رسد و در بافت ماهی‌ها میانگین ۶.۸ میلی‌گرم در کیلوگرم اندازه‌گیری شده است. این ارقام نشان می‌دهد ماهیانی که مردم مصرف می‌کنند، به طور مستقیم آلاینده‌ها را از محیط جذب کرده‌اند و مصرف مداوم آنها در بلندمدت می‌تواند سلامت را تحت تأثیر قرار دهد.

تحقیق مطرح شده در پنج منطقه ساحلی استان بوشهر انجام شده است. عسلویه، کنگان، خارک، امام حسن و بوشهر. مناطق صنعتی مانند عسلویه و خارک بیشترین میزان PAHها را در رسوبات و ماهی‌ها داشتند، در حالی که بوشهر و امام حسن با تراکم صنعتی کمتر، کمترین آلاینده‌ها و ریسک انسانی را نشان دادند. به عبارت دیگر، هر چه از هیاهوی صنعتی دورتر شویم، ماهی‌ها سالم‌ترند.