چهارشنبه / ۲۸ مرداد / ۱۴۰۵ Wednesday / 19 August / 2026
×
تهران - آذربایجان آنلاین - در تاریخ پر فراز و نشیب ایران، دانشگاه های این سرزمین همواره نخبگان بسیاری را برای جامعه علمی کشور و دنیا آموزش داده اند که خدمات بسیاری را به ملت و جامعه بشری ارائه کرده‌اند و از این رو از دیرباز مورد بعض و کینه دشمنان این دیار قرار گرفتند که نمونه آن در جنگ تحمیلی سوم مشاهده شد. اینان گمان کرده‌ بودند با این حملات ددمنشانه، می‌توانند ملت غیور ایران را از پا درآورده و نور امید و علم اندوزی را در دل جوانان خاموش کنند اما همه اینها خیال باطلی بیش نیست.
جنگ تحمیلی سوم و روایت خصومت آشکار دشمن علیه علم و دانش؛ شبیخون جهالت بر دانشگاه‌‌ها
  • فروردین 21, 1405
  • بدون دیدگاه
  • برچسب ها

    به گزارش آذربایجان آنلاین، بدون تردید حمله دشمن صهیونستی-آمریکایی در جنگ تحمیلی سوم به دانشگاه‌ها، در حقیقت حمله به توسعه علم و دانش و حمله به آینده و فناوری یک ملت نخبه پرور بود و دشمن می‌خواست، ایران از رشد علمی بازبماند و این درحالی است که علم و فناوری از ابنیه و ساختمان استخراج نمی‌شود، بلکه این جوانان ایرانی هستند که امروز این کشور را به این نقطه از اقتدار رسانده‌اند.

    از ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۹ فروردین ۱۴۰۵، رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا، ده‌ها دانشگاه و مرکز علمی ایران را هدف حملات مستقیم و غیرمستقیم موشکی و پهپادی قرار داد. وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از تخریب ۱۵۴ نقطه علمی در ۲۱ دانشگاه خبر داده است که برآوردهای اولیه نشان می دهد، حجم خسارت‌ها افزون بر ۴۰ هزار میلیارد ریال بوده و منجر به شهادت پنج استاد و ۶۰ دانشجو شده است.

    آمریکا و رژیم صهیونیستی خوب می‌دانند که دانشگاه نه یک ساختمان صرف، بلکه کانونِ جوشش خلاقیت، محل پرورش اندیشمندانِ آینده، و پناهگاهِ نخبگانی است که قرار است پرچمِ افتخارِ این سرزمین را به اهتزاز درآورند. وقتی دانشگاه هدف قرار می‌گیرد، یعنی آینده‌ی یک ملت مورد تهاجم قرار گرفته است. یعنی تلاش‌های بی‌شائبه‌ی جوانان، شب‌زنده‌داری‌های آنان، و عشقشان به دانستن، لگدمال شد!

    نخستین دانشگاهی که در دیار نصف جهان مورد تعرض دشمن قرار گرفت، دانشگاه هنر اصفهان بود، در آغاز جنگ تحمیلی سوم و در روز یکشنبه ۱۷ اسفند بود که در پی بمباران محدوده چهارراه پلیس در جنوب کلان شهر اصفهان، لرزش های جدی در بنای تاریخی مارتاپیترز و کوشک مرکزی آن که در خیابان حکیم نظامی واقع و محل استقرار بخش اداری و حوزه ریاست دانشگاه هنر اصفهان هستند، ایجاد شد که بیم فروریختن آن را در پی داشت و موجب تخلیه این اماکن دانشگاهی شد.

    همچنین در بامداد شنبه هشتم فروردین ماه ۱۴۰۵ دشمن با حمله به دانشگاه علم و صنعت، تخریب یکی از مراکز تحقیقاتی و پژوهشی در این دانشگاه را در کارنامه سیاه خود برجسته کرد. در این حمله ساختمان مرکز تحقیقاتی دانشگاه علم و صنعت ایران دچار تخریب ۱۰۰ درصدی شده است.

    اینان گمان کرده‌اند با این حملات ددمنشانه، می‌توانند ملت غیور ایران را از پا درآورده و نور امید و علم اندوزی را در دل جوانان خاموش کنند اما همه اینها خیال باطلی بیش نیست!

    پس از گذشت یک هفته از حمله دشمن به دانشگاه علم و صنعت، ساعت ۱۶ روز چهارشنبه ۱۴ فروردین ماه پژوهشگاه لیزر و پلاسمای دانشگاه شهید بهشتی در منطقه ولنجک مورد هدف حمله مستقیم دشمن جنایتکار آمریکایی صهیونی قرار گرفت و بخش قابل توجهی از این مرکز تخریب شد.

    در حمله ددمنشانه دیگری ۱۷ فروردین ماه یکی از ساختمان های واقع در دانشگاه صنعتی شریف که مشرف به خیابان آزادی است مورد اصابت واقع شد. در این حمله خصمانه خساراتی به ساختمان های مجاور وارد شد و براساس گزارش های دریافتی این واقعه تلفات جانی نداشت.

    وزیر علوم همچنین در بازدید از دانشگاه شهید بهشتی اعلام کرد که ۳۰ دانشگاه کشور در جنگ رمضان ۳۰ دانشگاه کشور مورد حمله مستقیم قرار گرفته است و این آمار را باورنکردنی دانست.

    براساس کمیسیون‌ها و کنوانسیون‌های مختلف حمله به مراکز علمی و تحقیقاتی غیرقانونی است؛ رژیم صهیونیستی با این گمان باطل به دانشگاه‌های ما حمله می‌کند که شاید با تخریب ساختمان، ساختار علم هم فرو بریزد؛ حال آنکه بین این دو تفاوت بسیار است و حدود ۲ هزار سال از تأسیس مراکز علمی در ایران می‌گذرد و قدمت دانشگاه جندی شاپور به ۱۷۰۰ سال می‌رسد. علم در ایران نهادینه شده با انهدام ساختمان و با ترور دانشمندان و استادان ولو اینکه یک خلأ بزرگ احساس می‌شود اما قطعا مسیر علم مختل نمی‌شود و بی‌بازگشت است و تفوق علمی ایران بر همگان ثابت است.

    ناگفته نماند که دانشجوی ایرانی، همیشه استوار و مقاوم بوده است. در سخت‌ترین شرایط، چراغِ دانش را در دست گرفته و راه خود را یافته است. این شبیخون علمی، تلخ است، دردناک است، اما هرگز نمی‌تواند توقفی در مسیر علم و توسعه و پیشرفت ایران ایجاد کند؛ بلکه انگیزه‌ای می‌شود برای جهاد علمی عمیق‌تر و اثبات این حقیقت که آینده از آن ملت آگاه و دانای ایران است.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *