رقابت راهبردی ترکیه و روسیه در بازارهای آفریقا

به گزارش آذربایجان آنلاین، آفریقا در دهه‌های اخیر به یکی از کانون‌های اصلی سیاست خارجی ترکیه تبدیل شده است؛ به‌طوری که آنکارا اکنون با ۴۸ سفارتخانه فعال و حجم تجاری که از مرز ۳۷ میلیارد دلار عبور کرده، می‌کوشد تا سال ۲۰۲۸ این رقم را به ۵۰ میلیارد دلار برساند. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که روسیه با تمرکز بر دو محور استراتژیک غلات و صنایع دفاعی، توانسته به کنشگر شماره یک در برخی مناطق به‌ویژه کشورهای حوزه ساحل تبدیل شود. روسیه با تأمین هم‌زمان امنیت و مواد غذایی (گندم)، خلأ ایجادشده پس از خروج قدرت‌های غربی را پر کرده و با بسته حمایتی خود، فضای مانور دولت‌هایی مانند نیجر، مالی و بورکینافاسو را به سمت مسکو سوق داده است. در این میان، ترکیه تلاش می‌کند مدل خود را به‌عنوان یک واسط انعطاف‌پذیر میان قدرت اقتصادی چین و قدرت امنیتی روسیه تعریف کند. نقطه قوت آنکارا در این رقابت، حضور گسترده شرکت‌های پیمانکاری ترک است که تاکنون بیش از ۲ هزار پروژه به ارزش تقریبی ۹۸ میلیارد دلار در سراسر آفریقا اجرا کرده‌اند؛ این در حالی است که توسعه شبکه هوانوردی «ترکیش ایرلاینز» با ۶۴ مقصد پروازی نیز، بازوی لجستیکی قدرتمندی برای پیشبرد این دیپلماسی اقتصادی فراهم آورده است. با وجود این موفقیت‌ها، تحلیلگران معتقدند ناتوانی ترکیه در تأمین مالی کلان پروژه‌ها—در مقایسه با قدرت نقدینگی چین یا حاشیه خلیج فارس—یک چالش اساسی است و آنکارا برای بقا در این رقابت، بیش از هر چیز بر اعتبار شرکت‌های خود و ضمانت‌های دولتی تکیه دارد تا بتواند جایگاه خود را در برابر کنشگران بزرگ جهانی حفظ کند.