سلامت مردان زیر سایه غفلت؛ هزینه سنگین بیماری‌های خاموش

تهران-آذربایجان آنلاین-سلامت مردان در سایه نوعی بی‌توجهی بویژه از سوی خود آنها قرار گرفته؛ بی‌توجهی که نه‌تنها به زیان فرد، بلکه به زیان خانواده، اقتصاد و نظام سلامت هم تمام می‌شود. در حالی که مردان بیش از نیمی از جمعیت کشور و بخش عمده نیروی مولد را تشکیل می‌دهند، اما شواهد حاکی از آن است که آنان کمتر از زنان به سلامت خود اهمیت می‌دهند.

اسفند 1, 1404

بدون دیدگاه

برچسب ها بیماری سرطان مردان

به گزارش آذربایجان آنلاین، آمارها نیز گویای آن است که مردان به طور متوسط چند سال کمتر از زنان عمر می‌کنند. این فاصله، صرفا یک عدد نیست، بلکه بازتاب مجموعه‌ای از رفتارها، نگرش‌ها و سبک زندگی است که سلامت مردان را به خطر انداخته است. از مصرف دخانیات و استرس‌های شغلی گرفته تا تغذیه نامناسب و کم‌تحرکی، همگی در شکل‌گیری این وضعیت نقش دارند؛ اما در این میان شاید «فرهنگ بی‌توجهی به سلامت» در میان مردان نقش پررنگ‌تری داشته باشد.

در همین راستا دکتر ضیایی – رییس جامعه اورولوژی ایران نیز تاکید دارد که «مردان ۲ تا ۴ سال طول عمر کمتری از زنان دارند و همین موضوع باعث کاهش بهره‌وری اقتصادی، افزایش هزینه‌های درمان و فشار بر خانواده می‌شود.»

در مجموع به اذعان متخصصان، بسیاری از مردان زمانی به پزشک مراجعه می‌کنند که بیماری وارد مراحل پیشرفته شده است. این الگوی رفتاری، به‌ویژه در بیماری‌های خاموشی مانند سرطان پروستات، فشار خون و بیماری‌های کلیوی، پیامدهای جبران‌ناپذیری به همراه دارد. بیماری‌هایی که در مراحل اولیه بدون علامت هستند و در صورت تشخیص دیرهنگام، نه‌تنها هزینه‌های درمانی را افزایش می‌دهند، بلکه شانس درمان موفق را نیز کاهش می‌دهند.

بنابراین یکی از مهم‌ترین چالش‌های سلامت مردان، بروز بیماری‌هایی است که در مراحل اولیه بدون علامت هستند و همین موضوع در سایه بی‌توجهی به معاینات دوره‌ای، موجب تاخیر در تشخیص می‌شود.

ضیایی در همین راستا نیز به سرطان پروستات اشاره می‌کند و با تاکید بر اهمیت غربالگری‌ها می‌گوید: «متاسفانه سرطان پروستات به جز در موارد پیشرفته علائم چندانی ندارد. پیشنهاد می‌کنیم مردان بالای ۵۰ سال سالانه تست PSA را جهت شناسایی زودهنگام انجام دهند.»

ضیایی در این باره نیز با تاکید بر لزوم غربالگری در سنین مشخص و ارتباط برخی مشاغل با انواعی از سرطان‌ها در مردان معتقد است: «در برخی صنایع مانند رنگ‌سازی و یا مشاغلی که آلودگی محیطی دارند، سرطان مثانه شیوع بالاتری در مردان دارد و بنابراین توصیه می‌کنیم مردانی که دچار خون در ادرار می‌شوند حتما به پزشک مراجعه کنند و از نظر ابتلا به سرطان مثانه مورد غربالگری قرار گیرند.»

با همه این تفاسیر اما شاید مهم‌ترین پرسش این باشد که چرا مردان کمتر به سلامت خود اهمیت می‌دهند؟ پاسخ را باید در ترکیبی از عوامل فرهنگی، اجتماعی و روانی جست‌وجو کرد؛ نگرش‌های سنتی که بیماری را نشانه ضعف می‌دانند، مشغله‌های کاری، ترس از تشخیص بیماری و کم‌توجهی به پیشگیری، می‌توانند در شکل‌گیری این رفتار نقش دارند.

بنابراین بی‌تردید اصلاح چنین شرایطی، نیازمند رویکردی چندجانبه است؛ به طوری که از یک سو، نظام سلامت باید دسترسی به خدمات غربالگری و مشاوره را تسهیل کند و از سوی دیگر، متخصصان و دست‌اندرکاران امر با همراهی رسانه‌ها و نهادهای فرهنگی باید در اطلاع‌رسانی و تغییر نگرش عمومی نقش‌آفرینی کنند. به این ترتیب افزایش سواد سلامت، ترویج فرهنگ پیشگیری و تشویق مردان به انجام معاینات دوره‌ای، می‌تواند گام مهمی در این مسیر باشد.

در نهایت باید پذیرفت که سلامت مردان، تنها یک مسئله فردی نیست؛ بلکه موضوعی اجتماعی است که بر بهره‌وری اقتصادی، پایداری خانواده و کیفیت زندگی جامعه تاثیر مستقیم دارد. بنابراین شاید زمان آن رسیده است که مردان، «سلامت» را نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت بدانند؛ ضرورتی که توجه به آن، ضامن زندگی بهتر برای خود و جامعه است.