عبداللهی: آمارها از پیشرفت آذربایجان شرقی می‌گویند، اما مردم در واقعیت از بیکاری، فقر و بی‌عدالتی رنج می‌برند

در این گفت‌وگو، موضوعاتی چون چالش‌های توسعه، پروژه‌های نیمه‌تمام، تعطیلی صنایع، مشکلات اشتغال، مهاجرت سرمایه‌گذاران و نخبگان، ضعف عدالت در بودجه‌ریزی، و ناکارآمدی آموزش عالی مورد بحث قرار گرفت.

توسعه روی کاغذ؛ فقر در واقعیت

عبداللهی در ابتدای سخنان خود با اشاره به فاصله عمیق میان آمارها و برداشت عمومی مردم گفت:
«در آمار و گزارش‌ها، آذربایجان شرقی یکی از استان‌های پیشرفته و صنعتی کشور معرفی می‌شود، اما اگر به روستاها، شهرهای کوچک و حتی حاشیه تبریز بروید، فقر، بیکاری و نابرابری را به‌وضوح می‌بینید. آمارها زیباست، اما واقعیت چیز دیگری است.»

او با تأکید بر ظرفیت‌های کم‌نظیر انسانی، صنعتی، کشاورزی و فرهنگی استان افزود:
«وقتی تصمیمات کلان در تهران و بدون شناخت دقیق از شرایط استان‌ها گرفته می‌شود، نتیجه همین می‌شود؛ پروژه‌های نیمه‌تمام، تعطیلی صنایع و مهاجرت نخبگان.»

زخم باز صنعت؛ بیکاری و تعطیلی کارخانه‌ها

نماینده اهر و هریس در ادامه با بیان اینکه صدها واحد تولیدی استان تعطیل یا نیمه‌فعال شده‌اند، خاطرنشان کرد:
«ناترازی انرژی، نبود حمایت هدفمند، مشکلات بانکی و سنگ‌اندازی‌های اداری، تولیدکنندگان را خسته کرده است. سرمایه‌گذار ماه‌ها برای مجوز یا زمین صنعتی سرگردان می‌ماند و در نهایت عطای کار را به لقایش می‌بخشد.»

او سیاست‌گذاری انرژی را یکی از ریشه‌های بحران دانست و گفت:
«توسعه نیروگاه‌های خورشیدی و صنایع کم‌مصرف انرژی امروز یک ضرورت است. حمایت واقعی از تولید باید جای وعده را بگیرد.»

فرار سرمایه‌گذاران و نخبگان؛ نتیجه سخت‌گیری‌های بی‌منطق

عبداللهی با انتقاد از رویکردهای محدودکننده در جذب سرمایه اظهار کرد:
«وقتی در یک استان، سرمایه‌گذار برای دریافت زمین یا وام با ده‌ها مانع روبه‌رو می‌شود اما در استان دیگر مسیر هموار است، طبیعی است که او سرمایه‌اش را جای دیگر ببرد. توسعه نباید ناعادلانه باشد.»

وی برخی نگاه‌ها را «انحصاری و ضدتوسعه» دانست و افزود:
«مدیرانی که سرمایه‌گذار را تهدید می‌بینند، نه فرصت، به اقتصاد لطمه می‌زنند. سرمایه‌گذار یعنی اشتغال و حرکت.»

پروژه‌های نیمه‌تمام؛ بلای بودجه‌های تکه‌تکه

او در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به انباشت طرح‌های نیمه‌تمام در استان توضیح داد:
«به‌جای تکمیل پروژه‌های موجود، مدام کلنگ طرح‌های جدید زده می‌شود. وقتی بودجه محدود بین چند پروژه تقسیم شود، هیچ‌کدام به نتیجه نمی‌رسد.»

عبداللهی تصریح کرد:
«به رئیس مجلس هم گفته‌ام که تصمیم‌ها باید براساس کارشناسی باشد، نه براساس نفوذ، فشار یا رابطه شخصی. عدم رعایت اولویت‌ها هم بیت‌المال را هدر می‌دهد هم اعتماد مردم را.»

او مثال زد:
«گاهی پروژه‌ای کم‌اهمیت با هزینه‌های سنگین اجرا می‌شود، در حالی‌که یک طرح ضروری در همان منطقه سال‌ها معطل مانده است.»

عدالت در تخصیص منابع؛ آزمون صداقت مدیران

این نماینده ادوار مجلس، عدالت در بودجه‌ریزی را مهم‌ترین شاخص مدیریت دانست و گفت:
«مسئولی که در جایگاه ملی یا استانی است باید کل کشور یا استان را ببیند، نه منطقه خاص خود را. شاخص‌های جمعیتی، محرومیت و سطح توسعه باید ملاک تخصیص منابع باشد.»

او هشدار داد:
«کسی که از پست برای امتیازگیری شخصی یا منطقه‌ای استفاده کند، به اعتماد عمومی ضربه می‌زند. مسئولیت یعنی نگاه ملی و تصمیم منصفانه.»

دانشگاه‌های بی‌مهارت؛ ریشه پنهان بیکاری

عبداللهی ساختار آموزش عالی را یکی از علل بیکاری جوانان دانست و گفت:
«سیستم آموزشی ما مدرک می‌دهد بدون مهارت. جوان با مدرک فارغ‌التحصیل می‌شود، اما هیچ مهارتی برای ورود به بازار کار ندارد. این یک اشتباه بزرگ است.»

او ادامه داد:
«در یک شهر ممکن است پنج مؤسسه حسابداری وجود داشته باشد در حالی‌که یکی کافی است. رشته‌ها و ظرفیت دانشگاه‌ها باید بر اساس نیاز واقعی بازار تنظیم شوند.»

حمایت از تولید داخلی؛ مسیر ایجاد اشتغال پایدار

عبداللهی در پایان گفت:
«اگر می‌خواهیم اشتغال ایجاد شود، باید از تولید ملی حمایت کنیم. جلوگیری از خام‌فروشی، کنترل واردات بی‌رویه و ارتقای کیفیت محصولات ایرانی سه محور اصلی این حمایت است.»

او با تأکید بر فرهنگ‌سازی مصرف کالای ایرانی افزود:

«اگر کیفیت تولید داخلی بالا برود و نظارت دقیق اعمال شود، هم اشتغال پایدار می‌شود و هم اقتصاد از وابستگی نجات پیدا می‌کند. تولید حلال، شفاف و اخلاقی پایه توسعه واقعی است.»

این نماینده سابق مجلس در جمع‌بندی سخنان خود خاطرنشان کرد:
«اقتصاد سالم یعنی حذف واسطه‌ها و حمایت از تولیدکننده واقعی. اگر سود به جیب تولیدکننده برود نه دلال، ایران از تورم و وابستگی فاصله می‌گیرد. این مسیر هم دینی است و هم ملی.»