از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
به گزارش آذربایجان آنلاین، وقتی مذاکرات به نتیجه نمیرسد، اهمیت جایگاه مذاکرهکننده بیشتر از قبل برجسته میشود. تعبیر محمدرضا عارف درباره قالیباف، دقیقاً در چنین شرایطی معنا پیدا میکند. اینکه رئیس مجلس «نماینده ملت و نظام» معرفی میشود، در فضای یک توافق شاید یک حمایت سیاسی تلقی شود؛ اما در فضای شکست مذاکرات، بیشتر شبیه تثبیت یک موضع حاکمیتی است.
در واقع، این جمله بهنوعی پاسخ به همان بنبست اسلامآباد هم هست. وقتی گفتوگوها بهدلیل زیادهخواهی طرف مقابل—بهویژه در موضوع هستهای و گرفتن تعهدات فراتر از چارچوبهای پذیرفتهشده—به نتیجه نمیرسد، لازم است نشان داده شود که تیم ایرانی از موضع شخصی یا جناحی وارد نشده، بلکه نماینده یک اراده واحد بوده است.
اینجا نقش قالیباف دقیقاً در همین چارچوب تعریف میشود. او نه صرفاً بهعنوان رئیس مجلس، بلکه بهعنوان حلقه اتصال میان «نمایندگی مردمی» و «تصمیمسازی کلان» وارد این پرونده شده است. همین ترکیب است که به طرف مقابل پیام میدهد بنبست ایجادشده، ناشی از اختلاف داخلی در ایران نیست، بلکه نتیجه نپذیرفتن شروطی است که با خطوط قرمز کشور همخوانی ندارد.
در شرایطی که مذاکرات به نتیجه نرسیده، این نوع تعریف از نقش، یک کارکرد مهم دیگر هم دارد: جلوگیری از تحریف روایت. معمولاً در چنین موقعیتهایی، طرف مقابل تلاش میکند شکست را بهگونهای روایت کند که ایران را عامل بنبست نشان دهد. اما وقتی یک مقام با عنوان «نماینده ملت و نظام» در رأس هیئت قرار دارد، این روایت عملاً تضعیف میشود؛ چراکه نشان میدهد مواضع مطرحشده، حاصل یک اجماع در سطح کلان بوده است.
از زاویه تحلیلی، این جایگاه همچنین نشان میدهد ایران از ابتدا مذاکرات را صرفاً برای رسیدن به هر نوع توافقی آغاز نکرده بود. در فضایی که جنگ به کشور تحمیل شده و فشارها ادامه دارد، هدف از حضور در میز مذاکره، تثبیت حقوق و جلوگیری از تحمیل مطالبات یکطرفه بوده است. بنابراین، طبیعی است که اگر این چارچوب رعایت نشود، نتیجهای هم حاصل نشود.
نکته مهم اینجاست که این بنبست، در کنار این تعریف از نقش، یک پیام دوگانه دارد:
از یکسو نشان میدهد مسیر مذاکره همچنان باز است،
و از سوی دیگر تأکید میکند که این مسیر فقط در چارچوب منافع ملی و خطوط قرمز ادامه پیدا خواهد کرد.
جمعبندی این محور روشن است:
معرفی قالیباف بهعنوان «نماینده ملت و نظام»، در دل یک مذاکره بینتیجه، معنای دقیقتری پیدا میکند؛
نشانهای از اینکه ایران با یک صدای واحد وارد گفتوگو شد و همانطور هم از خطوط قرمز خود عبور نکرد.
دیدگاهتان را بنویسید