ماشا ماهاراج: سرطان مرز نمی‌شناسد؛ در پزشکی باید بیمارمحور باشیم نه منطقه‌محور

به گزارش آذربایجان آنلاین، دکتر ماشا ماهاراج در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرنگار آذربایجان آنلاین در حاشیه کنگره بین‌المللی پزشکی هسته‌ای در تبریز، ضمن معرفی سوابق علمی و حرفه‌ای خود اظهار کرد: من اهل آفریقای جنوبی هستم و به‌عنوان مدیر مرکز تعالی تصویربرداری مولکولی و درمان «شلنگا» در آفریقای جنوبی فعالیت می‌کنم.

وی افزود: در کنار فعالیت خود در آفریقای جنوبی، ریاست بخش پزشکی هسته‌ای مرکز پزشکی لاوورلد در نیجریه را نیز برعهده دارم و همچنین مدیر عملیات این مرکز پزشکی هستم.

ماهاراج با اشاره به حوزه تخصصی فعالیت خود گفت: پزشک متخصص پزشکی هسته‌ای هستم و در حوزه انواع مختلف درمان‌های ترانوستیک فعالیت داشته‌ام و با روش‌هایی از جمله لوتتیوم، تربیوم و اکتینیوم کار کرده‌ام.

این متخصص پزشکی هسته‌ای درباره انگیزه حضور خود در کنگره تبریز نیز گفت: حضور ما در این رویداد در پی دعوت برگزارکنندگان کنگره، از جمله شرکت پارس ایزوتوپ، انجام شد.

وی با اشاره به همکاری‌های مرتبط با این مجموعه افزود: پارس ایزوتوپ بسیاری از رادیونوکلئیدها و همچنین کیت‌هایی را که در حوزه پزشکی هسته‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند، تأمین می‌کند و دعوت این مجموعه از جمله زمینه‌های حضور ما در این کنگره بود.

ماهاراج در ارزیابی خود از سطح علمی کنگره پزشکی هسته‌ای تبریز اظهار کرد: کیفیت علمی این کنگره بسیار خوب و در سطح بالایی است و آنچه تاکنون در این رویداد مشاهده کرده‌ام، ارزیابی مثبتی را برای من به همراه داشته است.

وی گفت: تعداد زیادی از همکاران ما در این کنگره حضور پیدا کرده‌اند؛ بخشی از متخصصان به‌صورت حضوری در برنامه شرکت دارند و برخی دیگر نیز قرار است به شکل آنلاین به برنامه‌های کنگره ملحق شوند.

این پزشک متخصص پزشکی هسته‌ای با اشاره به ترکیب علمی شرکت‌کنندگان افزود: اعضای هیئت علمی بین‌المللی که در این رویداد حضور دارند و همچنین اعضای هیئت علمی داخلی که تاکنون با آنها آشنا شده‌ایم، از سطح علمی بسیار بالایی برخوردار هستند.

ماهاراج ادامه داد: علاوه بر سطح علمی، تجربه این متخصصان نیز بسیار ارزشمند است و مشاهده حضور چنین مجموعه‌ای از متخصصان و افراد باتجربه در این کنگره برای من بسیار خوشحال‌کننده است.

وی در ادامه درباره ظرفیت شکل‌گیری همکاری‌های علمی آینده میان متخصصان ایرانی و مراکز بین‌المللی پزشکی هسته‌ای تأکید کرد که این موضوع نباید صرفاً از منظر همکاری با یک کشور یا منطقه خاص دیده شود.

ماهاراج گفت: من فکر نمی‌کنم این مسئله فقط به ایران محدود باشد. آنچه در حوزه پزشکی هسته‌ای نیاز داریم، توسعه این رشته در همه کشورهای جهان است و باید موضوع را از یک نگاه گسترده‌تر و جهانی دنبال کنیم.

وی با اشاره به حوزه ترانوستیک و کاربرد آن در مواجهه با سرطان افزود: وقتی در حوزه ترانوستیک با سرطان سروکار داریم، باید به این واقعیت توجه داشته باشیم که سرطان هیچ مرزی نمی‌شناسد.

این متخصص پزشکی هسته‌ای تصریح کرد: سرطان موضوعی نیست که تنها یک کشور یا منطقه خاص با آن مواجه باشد؛ این بیماری مسئله‌ای است که همه کشورها با آن درگیر هستند و به همین دلیل همکاری در حوزه تشخیص، درمان، پژوهش و آموزش نیز باید فراتر از مرزهای جغرافیایی تعریف شود.

ماهاراج با تأکید بر ابعاد انسانی بیماری سرطان گفت: هنگامی که یک نفر در یک خانواده به سرطان مبتلا می‌شود، این بیماری فقط مسئله همان بیمار نیست، بلکه به مسئله تمام اعضای آن خانواده تبدیل می‌شود.

وی با بیان اینکه همین واقعیت ضرورت تغییر نوع نگاه به همکاری‌های پزشکی را نشان می‌دهد، افزود: به همین دلیل باید بیش از آنکه منطقه‌محور باشیم، بیمارمحور باشیم.

ماهاراج تأکید کرد: نگاه بیمارمحور نباید در چهارچوب مرزهای منطقه‌ای متوقف شود و لازم است همکاری میان پزشکان، دانشمندان و مراکز تخصصی از مرزها عبور کند؛ زیرا هدف نهایی همه ما باید کمک به بیمار باشد.

وی در ادامه آموزش و تربیت نسل آینده متخصصان و دانشمندان را نیز بخشی مهم از این مسیر دانست و گفت: در کنار توسعه درمان و همکاری‌های علمی، باید به آموزش نیز توجه جدی داشته باشیم.

این متخصص پزشکی هسته‌ای افزود: ما باید دانشمندان جوان خود را آموزش داده و پرورش دهیم تا از ابتدای مسیر حرفه‌ای خود بیاموزند که چگونه بیمارمحور باشند.

ماهاراج همچنین بر ضرورت رشد علمی مستمر نسل جوان تأکید کرد و گفت: دانشمندان جوان باید آموزش ببینند که چگونه دانش و توانایی‌های خود را در حوزه‌های مختلف پزشکی ارتقا دهند و نگاه آنها نیز بر نیاز بیمار متمرکز باشد.

وی در مجموع، گسترش پزشکی هسته‌ای را مسئله‌ای جهانی دانست و بر این نکته تأکید کرد که بیماری‌هایی مانند سرطان محدود به مرزهای سیاسی و جغرافیایی نیستند؛ از این رو توسعه درمان‌های پیشرفته، انتقال دانش، آموزش نسل جوان و همکاری میان متخصصان کشورهای مختلف باید با محوریت بیمار و نیازهای درمانی او شکل بگیرد.