مجلس امروز از هرمز تا دیپلماسی

به گزارش آذربایجان آنلاین، در بخش امنیتی، فضل‌الله رنجبر، نماینده کرمانشاه، صریح گفت: «خاک کشور قتلگاه دشمن خواهد شد» و توضیح داد که ایران «یک کشور قوی» است و فقط گوشه‌ای از توان خود را نشان داده است. در خبر دیگری، مجتبی زارعی عضو کمیسیون امنیت ملی نیز تصریح کرد: «ابتکار عمل همچنان در اختیار ایران است» و دشمن «توان ورود به جنگ زمینی را نیز از دست داده است». محمدرضا محسنی‌ثانی هم از زاویه‌ای مشابه گفت «خواب دشمنان با اتحاد و انسجام‌ملی و آمادگی نیروهای مسلح هیچ‌گاه تعبیر نمی‌شود» و در همان گفت‌وگو مدعی شد دشمن روی «اعتراضات مردم به مسائل اقتصادی» و «کاهش تاب‌آوری جامعه» حساب کرده بود. کنار هم گذاشتن این سه موضع نشان می‌دهد مجلس در حال ساختن یک روایت سه‌لایه است: نمایش آمادگی میدانی، برجسته‌کردن برتری در میدان و در عین حال هشدار نسبت به جنگ روانی و شکاف اجتماعی.

در لایه بعد، تنگه هرمز به محور اصلی تبدیل شده است. مرتضی محمودی، سخنگوی کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها، امروز گفت: «هر نوع کشتی، چه حمل‌کننده مواد سوختی و چه سایر کالاها، مشمول پرداخت این عوارض می‌شوند» و افزود که اخذ عوارض آلایندگی هم در طرح مجلس پیش‌بینی شده است. او همچنین دلیل این طرح را «توجه به سلامت خلیج فارس» عنوان کرد. این موضع مهم است، چون تنگه هرمز را از یک گذرگاه صرف به یک ابزار سیاست‌گذاری تبدیل می‌کند؛ ابزاری که هم بار اقتصادی دارد و هم بار امنیتی. در کنار این خبر، گزارش امروز دیگر نیز همین خط را تأیید می‌کند: مجلس موضوع «کنترل تنگه هرمز» و «خروج از ان‌پی‌تی» را به‌صورت دو فوریتی در دستور بررسی قرار داده و طبق روایت منتشرشده، نمایندگان رأی داده‌اند این موضوع به صحن بیاید.

در حوزه دیپلماسی، منوچهر متکی عملاً راه هر تفسیر نرم را بست و گفت: «هیچ مذاکره‌ای با آمریکا تا پذیرش شروط ملت ایران منطقی نیست» و «ارتباط یا پیام، به معنای مذاکره نیست». امیرحسین بانکی‌پور هم در همین فضا گفت: «مذاکره با کسی که بر سر عهد نمی‌ایستد معنا ندارد» و تأکید کرد باید کارها را «عینی و عملیاتی» پیش برد. هم‌زمان، او از این گفت که مجلس به‌دنبال آن است که تنگه هرمز با «رژیم جدیدی کاملاً تحت مدیریت ایران» اداره شود و طرح خروج از ان‌پی‌تی هم در حال پیگیری است. در عمل، این دو موضع یک پیام مشترک دارند: مجلس می‌خواهد فضای مذاکره را از حالت ابهام خارج کند و به‌جای گفت‌وگوهای بی‌نتیجه، نشانه‌های قدرت و اجبار را برجسته کند.

جمع‌بندی خبرهای امروز این است که مجلس هم‌زمان سه جبهه را جلو می‌برد: در جبهه امنیتی، با ادبیات تهاجمی و اعتماد به برتری میدانی؛ در جبهه راهبردی، با تمرکز بر تنگه هرمز و ابزارهای اقتصادی-حاکمیتی؛ و در جبهه دیپلماتیک، با بستن راه تفسیرهای دوپهلو درباره مذاکره. نکته مهم این است که این پیام‌ها از چند نماینده و در چند ساعت مختلف منتشر شده‌اند، پس با یک خط رسانه‌ای پراکنده روبه‌رو نیستیم، بلکه با یک هم‌افزایی سیاسی طرفیم که می‌خواهد هم در داخل روحیه تولید کند و هم در بیرون هزینه‌سازی کند. اگر این خط در روزهای بعد هم ادامه پیدا کند، مجلس از نقش ناظر صرف فراتر می‌رود و به یکی از بازیگران اصلی شکل‌دهی به روایت رسمی کشور تبدیل می‌شود.