نجات دریاچه ارومیه از مرگ نمکی؛ آغاز احیا یا وقفه‌ای در فرسایش!

به گزارش آذربایجان آنلاین، خشک‌شدن دریاچه ارومیه، پیش از آنکه مسئله‌ای اقلیمی باشد، بحرانی مدیریتی است. طی حدود ۴۰ سال گذشته، توسعه بی‌ضابطه کشاورزی، حفر هزاران حلقه چاه (مجاز و غیرمجاز)، سدسازی گسترده روی رودخانه‌های منتهی به دریاچه و الگوی کشت پرمصرف، عملاً شریان‌های حیاتی این اکوسیستم را مسدود کرده است. در چنین شرایطی، حتی سال‌های نرمال بارشی هم نمی‌توانستند پاسخگوی نیاز طبیعی دریاچه باشند.

اکنون بر اساس اعلام مجید رستگاری، مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای آذربایجان غربی، تراز سطح آب دریاچه ارومیه تا ۱۹ بهمن‌ماه سال جاری به ۱۲۷۰.۱۰ متر رسیده و وسعت آن به ۸۷۰ کیلومتر مربع افزایش یافته است. این در حالی است که در ابتدای مهرماه، وسعت دریاچه ۴۸۱ کیلومتر مربع ثبت شده بود؛ آماری که از افزایش قابل توجه سطح آب در مدت‌زمانی کوتاه حکایت دارد.مقایسه این ارقام با مدت مشابه سال گذشته نیز نشان می‌دهد که دریاچه در مسیر تثبیت شرایط هیدرولوژیک خود قرار گرفته و روند فعلی، نویدبخش ادامه بهبود در ماه‌های آینده است؛ به‌ویژه اگر بارش‌ها و مدیریت رواناب‌ها تداوم یابد.