از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
به گزارش آذربایجان آنلاین، این فرش در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط باستانشناس روس، سرگئی رودنکو، در یکی از گورهای یخزده دره پازیریک در کوههای آلتای کشف شد. قرار گرفتن آن در شرایط یخزده موجب شد بخش قابل توجهی از این اثر پس از حدود دو هزار و ۵۰۰ سال حفظ شود.
قدمت پازیریک عموماً به سده پنجم تا چهارم پیش از میلاد و همزمان با دوره هخامنشی نسبت داده میشود. آنچه این فرش را بیش از قدمتش مورد توجه قرار داده، پیچیدگی حیرتانگیز بافت و نقشهای آن است.
در حاشیههای فرش، ردیفهایی از سوارکاران، اسبها، گوزنها و نقوش هندسی دیده میشود. برخی پژوهشگران شباهت میان نحوه نمایش اسبها و سوارکاران پازیریک با نقشبرجستههای هخامنشی، بهویژه آثار تخت جمشید، را نشانهای از ارتباط آن با سنت هنری ایران باستان میدانند.
ظرافت بافت پازیریک نیز اهمیت ویژهای دارد. وجود صدها هزار گره در این فرش نشان میدهد بافندگان آن در بیش از دو هزار سال پیش به تکنیک پیچیده و پیشرفتهای در فرشبافی دست یافته بودند؛ مهارتی که پیدایش آن احتمالاً به دورهای حتی پیش از زمان بافت این اثر بازمیگردد.
امروز پازیریک فقط یک فرش باستانی نیست؛ بازماندهای کمنظیر از روزگاری است که نشان میدهد هنر بافت فرش، ۲۵ قرن پیش نیز به سطحی خیرهکننده از ظرافت و پیچیدگی رسیده بود.
دیدگاهتان را بنویسید