کارت زرد به یک وزیر یا نادیده گرفتن دو سال جهاد برای امنیت غذایی؟
ایران روی زمین تشنه ایستاده است بحران آب دیگر فقط کمبود باران نیست
هفت مرحله برای تحقق حق اشتغال و ازدواج؛ پیوند حقوق شهروندی، فناوری و ضمانت اجرا
به گزارش آذربایجان آنلاین، کارگرانی که در سختترین شرایط، از خدمات شهری گرفته تا فعالیتهای امدادی و پشتیبانی را بر عهده دارند، خود با یکی از ابتداییترین مطالبات شغلی یعنی دریافت بهموقع دستمزد مواجهاند. در روزهایی که بر تداوم فعالیت دستگاههای خدماترسان و افزایش تابآوری شهری تأکید میشود، تأخیر در پرداخت حقوق بخشی از نیروهای فعال در این حوزه به یکی از چالشهای جدی تبدیل شده است.
بررسی وضعیت برخی کارگران در مناطق جنوبی کشور نشان میدهد مشکل حقوقهای معوقه تنها به یک مجموعه محدود نیست و در بخشهایی از شهرداریها، پروژههای عمرانی و واحدهای تولیدی نیز تکرار شده است.
کارگران فضای سبز شهرداری چابهار از ورود به سومین ماه بدون دریافت حقوق خبر دادهاند. همچنین تعدادی از نیروهای شاغل در پروژههای عمرانی بندر شهید بهشتی از تأخیر در پرداخت دستمزدها، تعدیل نیرو و دشواری تأمین هزینههای زندگی گلایه کردهاند. کارگران واحد تولیدی سپید پلاست نیز اعلام کردهاند پس از گذشت سه ماه، تنها بخشی از مطالباتشان پرداخت شده و برای تسویه باقیمانده حقوق وعدههایی دریافت کردهاند.
در استانهای بوشهر و هرمزگان نیز گزارشهایی از ادامه مشکلات مربوط به پرداخت حقوق و ناامنی شغلی کارگران منتشر شده است؛ شرایطی که در آن اختلافات مالی میان کارفرمای اصلی و پیمانکار یا مشکلات نقدینگی مجموعهها، در نهایت فشار بیشتری را به نیروی کار منتقل کرده است.
این وضعیت در حالی ادامه دارد که گرمای شدید، قطعیهای مکرر برق و آب و افزایش هزینههای زندگی، فشار مضاعفی بر خانوارهای کارگری وارد کرده است. در چنین شرایطی، تأخیر در پرداخت دستمزدها، مشکلات معیشتی این قشر را پیچیدهتر کرده است.
عبدالله مختاری، فعال کارگری و عضو سابق کانون عالی شوراهای اسلامی کار، با انتقاد از وضعیت کارگران پیمانکاری در شرایط جنگی، گرمای طاقتفرسا و فشارهای اقتصادی، اظهار کرد: «متأسفانه وقتی تمام موضوعات اجرایی، تصمیمگیری، منافع و منابع در اختیار یک گروه خاص باشد، عملاً دولت به حاشیه میرود و جامعه هم به حاشیه رانده میشود.»
وی افزود: «وقتی یک مدیر ارشد سازمان برنامه و بودجه اعلام میکند که اگر پیمانکاری حذف شود، حقوق کارگران پیمانکار کاهش پیدا میکند، این یعنی عدم تخصص؛ یعنی واگذاری کار به افراد غیرمتخصص. مگر پیمانکار از جیب خودش حقوق پرداخت میکند؟ پیمانکار بخشی از حقوق کارگر را تحت عنوان مدیریت پیمان و هزینههای بالاسری برمیدارد، از آن منفعت میبرد و بعد از مدتی همان حقوق را هم پرداخت نمیکند و از کارگر بهعنوان یک برده استفاده میکند. من بارها گفتهام که این نظام مزدی، همان بردهداری نوین است.»
عضو هیئت اجرایی خانه کارگر شرق تهران ادامه داد: «متأسفانه کاخنشینها را دیدهایم و کوخنشینها را فراموش کردهایم؛ برخلاف اصول اولیه عدالت، کسی که بیشترین بار کار را بر دوش دارد، به حاشیه رانده شده است.»
این فعال کارگری تصریح کرد: «امروز این کارگران و مزدبگیران هستند که در جنوب حضور دارند و خدمات ارائه دهد. آن کارگری که امروز کف خیابان مشغول کار و خدمترسانی است، هنوز حقوق نگرفته، اما اگر فیشهای حقوقی مدیران را بررسی کنید، میبینید برای شرایط جنگی درخواست افزایش پرداخت داشتهاند؛ یعنی از این وضعیت برای خودشان امتیاز میخواهند، اما کارگر پیمانکار فراموش شده است. هر زمان منافع شخصی بر منافع اجتماعی غلبه کند، نتیجه همین وضعیت خواهد بود.»
مختاری درباره حذف پیمانکاران و عقد قرارداد مستقیم با کارگران بیان کرد: «قطعاً اگر قرارداد مستقیم احیا شود، امنیت شغلی ایجاد میشود و کارگر دلگرمی پیدا میکند. اگر حقوق مستقیماً از سوی شهرداری یا دستگاه مربوطه به حساب کارگر واریز شود، دیگر کارگر برای دریافت دستمزدش معطل پیمانکار نخواهد بود.»
او ادامه داد: «امروز بسیاری از پیمانکاران در دسترس نیستند. شهرداری میگوید حقوق را از پیمانکار بگیرید، اما پیمانکار پاسخگو نیست. در چنین شرایطی، مسئول مربوطه هم بیشتر نگران موقعیت شغلی خودش است تا وضعیت کارگر. استخدام مستقیم، هم مسئولیتپذیری را افزایش میدهد، هم انگیزه کار را حفظ میکند. امروز انگیزه را از جامعه کارگری گرفتهاند.»
این فعال کارگری درباره شرایط نیروهای خدمات شهری، آتشنشانی و امدادی در بحرانها گفت: «تا جایی که اطلاع داریم، وقتی حادثهای رخ میدهد، مدیر فقط دستور میدهد، اما آن کسی که باید وارد محل پرخطر شود، کارگر خدمات شهری، نیروی آتشنشانی یا امدادگر است که باید محیط را پاکسازی کند و شرایط را به حالت عادی بازگرداند. با این حال، مسئولان بستۀ حمایتی یا دستورالعمل ویژهای برای این کارگران پیشبینی نکردهاند. حتی دستمزد و اضافهکار آنها را در موارد بسیاری نپرداختهاند. امیدواریم مسئولان کمی هم به پایین پای خودشان نگاه کنند، شاید آن وقت وضعیت بهتر شود!»
وی همچنین با اشاره به مشکلات بیمهای کارگران پیمانکاری اظهار کرد: «متأسفانه یکی از مشکلات اصلی این است که اگر برای کارگر حادثهای پیش بیاید، پیمانکار معمولاً در دسترس نیست. حتی در برخی پروندهها، بازرس هم نمیداند باید کارفرمای اصلی را مقصر بداند یا پیمانکار را، چون پیمانکار مسئولیت نمیپذیرد.»
مختاری در پایان با تأکید بر ضرورت اصلاح نظام پیمانکاری گفت: «اصل کار این است که رانت و مافیا را کنار بگذاریم. مدیری که امروز در رأس قرار گرفته، آیا حاضر است خودش کارگر پیمانکار باشد و حقوق حداقلی بگیرد؟ آنچه برای خودمان میپسندیم، باید برای آن کارگر پاییندست هم بپسندیم؛ برای کارگری که زیر بمبارانهای دشمن منتظر پرداخت حقوق است؛ مگر عدالت غیر از این میگوید؟!»
دیدگاهتان را بنویسید