حضور غیررسمی مسعود پزشکیان در تبریز و دیدار او با نمایندگان آذربایجان شرقی، در کنار تغییر برنامه سفر رسمی رئیس‌جمهور به این استان به دلایل امنیتی، پرسش‌هایی را درباره تفاوت این دو سفر ایجاد کرده است؛ پرسش‌هایی که پاسخ به آن‌ها برای روشن‌شدن وضعیت مطالبات مردم و میزان شفافیت دولت ضروری به نظر می‌رسد.

گاهی فشار زندگی آن‌قدر زیاد می‌شود که آدم دیگر نمی‌داند از چه چیزی خسته است؛ از قیمت‌هایی که هر روز تغییر می‌کنند، از نگرانی برای فردا، از آینده‌ای که نمی‌توان برایش برنامه ریخت یا از اضطرابی که حتی در ساعت‌های استراحت هم دست از سرش برنمی‌دارد. شاید یکی از تلخ‌ترین واقعیت‌های امروز جامعه همین باشد؛ بسیاری از مردم برای ادامه زندگی تلاش می‌کنند، اما فرصت و توان کافی برای مراقبت از سلامت روان خود ندارند.

گاهی برای فهم وضعیت یک اقتصاد، نیازی به نمودارهای پیچیده نیست؛ چند سؤال بی‌پاسخ کافی است. خبرنگار از وزیر اقتصاد درباره جهش نرخ ارز می‌پرسد و پاسخ می‌شنود: «از رئیس‌کل بانک مرکزی بپرسید.» وقتی یادآوری می‌شود که رئیس‌کل بانک مرکزی نیز خبرنگاران را به وزیر اقتصاد ارجاع داده، وزیر پاسخ می‌دهد: «اشتباه می‌گویند؛ از آقای همتی بپرسید.» همزمان گزارش‌هایی نیز از بی‌پاسخ ماندن پرسش خبرنگاران از عبدالناصر همتی، سیدعلی مدنی‌زاده و احمد میدری درباره افزایش نرخ ارز و فشارهای اقتصادی منتشر شده است.

تورم را نمی‌شود با یک جمله توضیح داد؛ همان‌طور که نمی‌شود تمام مشکلات اقتصادی یک کشور را به یک دولت، یک تصمیم یا یک اتفاق نسبت داد. اقتصاد ایران سال‌هاست با تورم، کسری بودجه، ناترازی‌های بانکی، مشکلات ارزی، کاهش سرمایه‌گذاری، تحریم و ضعف‌های ساختاری دست‌وپنجه نرم می‌کند. جنگ هم اگر رخ داده باشد، می‌تواند فشارهای تازه‌ای به همین اقتصاد وارد کند. مسئله دقیقاً همین‌جاست؛ چرا باید یکی را حذف کنیم تا دیگری را ثابت کنیم؟

تحلیلی بر مدیریت زنجیره غذا در دوره حذف ارز ترجیحی، جهش هزینه‌های تولید، محدودیت سرمایه در گردش، خشکسالی و شرایط جنگی

در تقویم، امروز به نام سرباز ثبت شده است؛ اما پشت این واژه ساده، میلیون‌ها خاطره وجود دارد. صبح‌های زود، پوتین‌های واکس‌خورده، نگهبانی‌های طولانی، دوری از خانه و خانواده و جوانانی که بخشی از بهترین سال‌های عمر خود را در لباس خدمت می‌گذرانند. برای همین، روز سرباز نباید فقط مناسبتی برای تبریک گفتن باشد؛ فرصتی است برای پرسیدن یک سؤال مهم: با این بخش ارزشمند از عمر جوانان چه می‌کنیم؟

گاهی سیاست آن‌قدر عجیب می‌شود که آدم نمی‌داند باید به موضع امروز نگاه کند یا شعارهای دیروز. کسانی که تا همین چند وقت پیش در داخل کشور علیه رئیس‌جمهور شعار می‌دادند، عملکردش را زیر سؤال می‌بردند و حتی ایستادن او در برابر فشارهای سیاسی داخلی را تاب نمی‌آوردند، حالا بعد از سخنرانی پزشکیان در سازمان ملل از همان سخنرانی تمجید می‌کنند.

«باز آمد بوی ماه مدرسه…»؛ جمله‌ای که برای چند نسل از ایرانیان با دفترهای نو، مدادهای تراشیده، کیف تازه و هیجان شب قبل از مدرسه گره خورده است. اما مهر ۱۴۰۵ برای بسیاری از خانواده‌ها، پیش از آنکه با بوی کتاب و دفتر آغاز شود، با ماشین‌حساب آغاز شده؛ حساب قیمت کیف و کفش، لباس فرم، دفتر، نوشت‌افزار، سرویس و هزینه‌هایی که هر کدام سهمی از درآمد خانوار را می‌طلبند.

آخرین آمار رسمی منتشرشده در شهریور ۱۴۰۵ نشان می‌دهد تراز دریاچه به ۱۲۷۰.۶۳ متر، حجم آب به حدود ۲.۶۷ میلیارد مترمکعب و وسعت پهنه آبی به حدود ۲۰۷۰ کیلومترمربع رسیده است. این ارقام در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته، بهبود بسیار قابل‌توجهی را نشان می‌دهند؛ حجم آب در مدت مشابه سال قبل حدود ۳۱۰ میلیون مترمکعب و وسعت پهنه آبی تنها حدود ۵۰۲ کیلومترمربع گزارش شده بود.

کاهش تراز آب دریای خزر را دیگر نمی‌توان صرفاً با عبارت آرامش‌بخش «چرخه طبیعی پیشروی و پس‌روی خزر» توضیح داد. خزر البته در طول تاریخ نوسانات قابل توجهی داشته است؛ اما شواهد علمی نشان می‌دهد آنچه امروز در حال وقوع است، حاصل برهم‌خوردن جدی بیلان آبی این پهنه بسته و ترکیبی از گرمایش اقلیم، افزایش تبخیر، تغییر رواناب رودخانه‌ها و مداخلات انسانی در حوضه آبریز است.