از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
به گزارش آذربایجان آنلاین، بررسی آماری قدرت خرید طبقه کارگر در بازه زمانی ده ساله، ابعاد تازهای از کاهش شدید توان مالی نیروی کار و بازنشستگان کشور را آشکار میسازد. بر اساس تعاریف نهادهای بینالمللی نظیر کنفدراسیون جهانی اتحادیهها و سندیکاهای کارگری (ITUC)، دستمزدهای روزانه زیر ۵ دلار نشاندهنده قرارگیری در آستانه فقر مطلق است؛ تعریفی که متأسفانه با وضعیت فعلی بخش قابلتوجهی از دریافتیهای شاغلان در ایران انطباق دارد.
با احتساب پایه مزد ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومانی سال جاری و نرخهای اخیر بازار ارز، ارزش پایه دستمزد کارگران به حدود ۸۳ دلار رسیده است. حتی با افزودن تمام حقالسعی و مزایا برای یک کارگر متأهل دارای فرزند و رسیدن دریافتی به حدود ۲۴ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان، مجموع رقم دریافتی از حدود ۱۲۴ دلار فراتر نمیرود. این در حالی است که بر اساس گزارشهای جهانی، متوسط دستمزد در ایران، کشور را در رتبه سوم کمترین میزان پرداخت دستمزد در جهان قرار داده است.
ارزیابی مسیر ده ساله نشان میدهد که در سال ۱۳۹۵ با دلار ۳ هزار و ۵۰۰ تومانی و پایه مزد ۸۱۲ هزار تومانی، توان خرید پایه مزد معادل ۲۳۲ دلار بود. این رقم در شهریور ۱۴۰۰ به حدود ۹۹ دلار رسید و امروز با عبور از بحرانهای اخیر به ۸۳ دلار تنزل یافته است؛ موضوعی که نشان میدهد دستمزد واقعی کارگران ده سال پیش بیش از ۲.۷ برابر میزان فعلی بوده و عدم تناسب مصوبات شورایعالی کار با سبد معیشت واقعی، سفره نیروی کار را با چالشهای معیشتی جدی مواجه کرده است.
دیدگاهتان را بنویسید