جاده زنجان-تبریز؛ نماد تبعیض زیرساختی با چاله‌های بی‌توجهی

به گزارش آذربایجان آنلاین، مسیر زنجان به تبریز، یکی از محورهای کلیدی شمال‌غرب ایران، سال‌هاست که با مشکلات زیرساختی دست‌وپنجه نرم می‌کند. کمبود شدید مجتمع‌های خدماتی و رفاهی، دشواری دسترسی به ایستگاه‌های سوخت‌گیری و آسفالت فرسوده، این جاده را به نمادی از تبعیض زیرساختی در منطقه تبدیل کرده است.

این محور که روزانه میزبان تردد هزاران خودرو، از جمله کامیون‌های ترانزیتی و مسافران بین‌استانی است، با وعده‌های مکرر اما بی‌سرانجام برای بهسازی مواجه بوده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که بخش‌هایی از این جاده، به‌ویژه در محدوده‌های پرتردد، به دلیل نبود روکش مناسب آسفالت و چاله‌های متعدد، ایمنی پایینی دارد و حوادث رانندگی را افزایش داده است.

علاوه بر این، کمبود پمپ‌بنزین‌ها و مجتمع‌های خدماتی-رفاهی، رانندگان را با مشکلات جدی مواجه کرده است. در برخی نقاط، فاصله بین جایگاه‌های سوخت به بیش از ۱۰۰ کیلومتر می‌رسد که برای مسیرهای طولانی و ترانزیتی چالش‌ساز است.

کارشناسان معتقدند که توسعه زیرساخت‌های این جاده، به‌عنوان بخشی از کریدور ارتباطی شرق به غرب کشور، می‌تواند به رونق اقتصادی منطقه و افزایش ایمنی تردد کمک کند. با این حال، عدم تخصیص بودجه کافی و کندی اجرای طرح‌های عمرانی، مطالبات مردم و فعالان اقتصادی شمال‌غرب را بی‌پاسخ گذاشته است. مقامات محلی از برنامه‌ریزی برای احداث مجتمع‌های جدید و بهسازی آسفالت خبر داده‌اند، اما زمان‌بندی مشخصی اعلام نشده است.