از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
زنجان – در یک گفتوگوی تحلیلی و عمیق با آذربایجانآنلاین، منصور علیمردانی، نماینده مردم ابهر و خرمدره در مجلس، با تشریح ابعاد بحران آب، مشکلات ساختاری کشاورزی، چالشهای صنعت، فشارهای درمان و محدودیتهای بودجهای استان، تأکید کرد که «حل مسائل زنجان با روشهای قدیمی ممکن نیست» و دولت باید «بهجای شعار، هزینهها و اولویتها را بازتعریف کند.» او معتقد است که ریشه بسیاری از مشکلات استان در «مدیریت ناکارآمد، سیاستگذاری اشتباه و کمبود منابع» نهفته است و پاسخ واقعی در «برنامهریزی اصولی و تصمیمسازی مبتنی بر علم» قرار دارد.
مدیریت آب در زنجان؛ تقابل سخت میان کشاورزی و صنعت
علیمردانی در بخش نخست گفتوگو، بحران آب را مهمترین چالش امروز استان دانست و گفت اجرای سیاستهای نادرست در سالهای گذشته موجب شده «نه کشاورز توان ادامه داشته باشد و نه دولت توان تأمین.»
او با تأکید بر اینکه تصمیمسازی در حوزه آب باید تخصصمحور باشد، گفت:
«تدبیر را ما نباید انجام بدهیم؛ کسانی که کارشان مدیریت آب، مخصوصاً مدیریت بحران آب است باید آن را انجام بدهند. منتها اولاً باید مصرف آب کشاورزی را بهینه بکنیم و برای صنعت از فاضلابها استفاده کنیم.»
به گفته او، تنها در اطراف شهر زنجان ۱۰ میلیون مترمکعب آب پایدار از طریق تصفیه فاضلاب قابلیت استفاده صنعتی دارد:
«صنایع باید موظف بشن بیان این آب رو تصفیه بکنن و برای مصارف صنعتی خودشون از آب تصفیهشده استفاده کنن.»
الگوی کشت؛ حلقه مفقود مدیریت آب در استان
علیمردانی با اشاره به ضرورت اصلاح الگوی کشت گفت:
«الگوی کشت رو باید بر اساس آب در دسترس انجام بدیم. باید سیاستهای تدبیری و تبدیلی همراه با رهبری باشه؛ یعنی بین میزان بهرهوری که از طریق سنجش از دور قابل محاسبه هست، تخصیص آب رو کم یا زیاد بکنیم.»
او با اشاره به خسارتهای سنگین گندمکاران افزود:
«ما به خاطر اینکه یک پارندگی در فصل آخر اردیبهشت یا اول خرداد نیاز داریم، محصول گندممون خراب میشه… کشاورز هم هزینه کرده، هم کود استفاده کرده، هم آب مصرف شده، اما باز مجبوریم برای غذا وابسته باشیم.»
به گفته او، اگر تنها دو هفته آبرسانی در دوره حساس کشت انجام شود، بخش بزرگی از این خسارات قابل جبران است.
آبیاری نوین؛ راهحل ناگزیر اما دستنیافتنی
نماینده ابهر و خرمدره، توسعه آبیاری نوین را راهحل قطعی بحران دانست اما تصریح کرد:
«آبیاری نوین هزینهبره. الان نه دولت توانش رو داره نه کشاورز. ولی چارهای جز این نداریم.»
او تأکید کرد دولت باید بخشی از هزینههای جاری را به استقرار آبیاری نوین منتقل کند و افزود:
«محصولاتی که خیلی مورد نیاز کشور نیستند کشت نشن… تا بتونیم بحران رو سپری کنیم.»
پروژههای نیمهتمام؛ بازتعریف اولویتها در شرایط تنگنای بودجهای
علیمردانی با اشاره به محدودیتهای شدید مالی در استان گفت:
«گفتیم منابع را جاهایی ببریم که در زمان کم به بهرهبرداری برسند.»
او تکمیل طرحهای زودبازده را اولویت اصلی دانست:
«پروژههایی که میتونیم تموم کنیم رو تموم میکنیم و به بهرهبرداری درآمدی برسیم.»
وی همچنین استفاده از ظرفیتهای قانونی مانند ماده ۷۷، ماده ۱۰۹ و بند ۳ ماده ۲۰ برنامه هفتم را ابزار مهم تأمین مالی دانست:
«اینها ظرفیتهایی هستند که ما باید بتونیم استفاده کنیم برای تکمیل پروژهها.»
بحران درمان در زنجان؛ افزایش ۶.۵ برابری هزینهها، فشار سنگین بر بیمارستانها
در بخش دیگری از گفتوگو، علیمردانی از افزایش چشمگیر هزینههای درمان سخن گفت:
«هزینههای بهداشت و درمان زیاد شده… قیمت دارو و کالاهای اساسی از ۴۲۰۰ به ۲۸۵۰۰ تومان رسیده؛ یعنی ۶ و نیم برابر همهچیز گرون شده.»
او تأکید کرد:
«پول وزارت بهداشت واقعاً خوب نیست و بسیاری از برنامهها رو که در برنامه هفتم پیشبینی شده عملی نمیکنه.»
اشتغال و صنعت؛ کارخانههایی که در تردید میان توسعه و تعدیل ماندهاند
علیمردانی نرخ بیکاری ۵.۱ درصدی استان را «در ظاهر قابلقبول اما در واقع شکننده» توصیف کرد و گفت:
«بعضی از کارخانههای راکت رو میخوان احیا کنن. بعضی شرکتها توسعه میدن. اما چون به اینها تسهیلات نمیدن… همین هم باعث شده شرکتهامون کیفیت تولیدشون رو پایین بیارن و دنبال تعدیل نیرو باشن.»
او ابراز امیدواری کرد دولت با تقویت منابع آب، گاز و نقدینگی صنایع، از تعطیلی واحدها جلوگیری کند.
AzarbaijanOnline, [26/08/1404 03:33 ب.ظ]
جمعبندی علیمردانی؛ بدون اصلاح الگوی آب، نه کشاورزی میماند و نه صنعت
نماینده ابهر و خرمدره در پایان گفتوگو با تأکید بر ضرورت اصلاح سیاستها گفت:
«اگر الگوی کشت اصلاح بشه، آبیاری نوین مستقر بشه و پروژههای نیمهتمام به سرانجام برسند، میتونیم بحران آب و مشکلات اقتصادی استان رو کنترل کنیم.»
او تصریح کرد:
«بدون اصلاح سیاستهای مصرف آب، حمایت مالی از صنایع و بازتعریف بودجهها، نه کشاورز توان ادامه دارد و نه پروژهها به سرانجام میرسند.»
دیدگاهتان را بنویسید