از سفره‌های کوچک تا اضطراب‌های بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا می‌رود، مسئولیت پاسکاری می‌شود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
رضوانی: در سفر اخیر ۳ همت به انتقال آب ارس اختصاص یافت؛ ابرپروژه ۲۵ همتی با این روند ۱۰ سال طول می‌کشد!«یک ملت، دو دولت»، اما نه یک سیاست، زیر سایه حجاب؛ شکاف باکو و آنکارا علنی شدعبداللهی: به این سفر و نحوه توزیع اعتبارات معترضیم؛ سفر قائم‌پناه خروجی ملموسی نداشت؛ جلسات بی‌نتیجه و فقط وقت‌گیر بودنوین: نحوه حضور پزشکیان در تبریز غیرعرفی بود؛ مردم مصوبه قابل لمس می‌خواهند، نه گفتاردرمانیآقای پزشکیان، سفر غیررسمی ممکن بود؛ پس چرا سفر رسمی لغو شد؟ذاکر: دولت برای بهبود معیشت مردم و کنترل بازار ارز و سکه جدیتر عمل کنداسماعیلی: مردم آذربایجان انتطار حضور رئیسجمهور را داشتند؛ مردم از حضورهای نمادین بهرهای نمیبرند؛ مشکلات استان باید حل شودشهسواری: پزشکیان وعده داد در نخستین فرصت بهصورت علنی در جمع مردم آذربایجان شرقی حضور یابد
به گزارش آذربایجان‌آنلاین، محمدحسین مبین ۱۳ آذر ۱۳۰۶ در محله چرنداب تبریز به دنیا آمد. پدرش عطار بود و با گیاهان دارویی به درمان بیماران می‌پرداخت؛ فضایی که شاید نخستین جرقه‌های علاقه او به طبابت را شکل داد.
مبین در دوران دبیرستان ابتدا به شعر و ادبیات علاقه داشت، اما با توصیه برادرش مسیر تحصیلی خود را تغییر داد و به رشته تجربی رفت. بعدها درباره این تصمیم گفته بود که می‌خواست در رشته‌ای تحصیل کند که بتواند «دردی از دردهای مردم» را درمان کند.
او پس از بازگشت از کرمان به تبریز، در سال ۱۳۲۸ وارد دانشکده پزشکی تبریز شد و در سال ۱۳۳۴ دکترای پزشکی گرفت.
اما بخش ماندگار زندگی حرفه‌ای او از سال ۱۳۳۷ آغاز شد؛ زمانی که فعالیت خود را در زمینه بیماریابی جذام در آذربایجان‌شرقی شروع کرد و یک سال بعد به آسایشگاه جذامیان باباباغی رفت.
در آن سال‌ها صدها بیمار جذامی در باباباغی زندگی می‌کردند و به گفته خود دکتر مبین، بسیاری از پزشکان حاضر نبودند برای درمان این بیماران کار کنند. او اما هر روز از صبح زود تا ساعات پایانی شب در کنار آنان می‌ماند و درمان بیماران و رسیدگی به شرایط زندگی‌شان را دنبال می‌کرد.
دکتر مبین در سال ۱۳۳۹ با نشاط وثوقی، از نخستین فارغ‌التحصیلان مامایی تبریز، ازدواج کرد؛ ازدواجی که به گفته او یک شرط داشت: همراهی در خدمت به بیماران جذامی. نشاط وثوقی نیز این شرط را پذیرفت و نزدیک به ۲۰ سال در کنار همسرش در آسایشگاه باباباغی فعالیت کرد.
وی در سال ۱۳۴۱ با بورس سازمان بهداشت جهانی برای آموزش تخصصی جذام به کشورهای اسپانیا، پرتغال، نیجریه و مالی رفت و پس از بازگشت، ریاست آسایشگاه باباباغی را برعهده گرفت.
دکتر مبین بعدها تخصص بیماری‌های پوستی و آمیزشی را نیز دریافت کرد و به‌عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز فعالیت علمی و آموزشی خود را ادامه داد.
فعالیت‌های او تنها به درمان محدود نبود. حضور در انجمن حمایت از جذامیان، انجمن‌های خیریه، آموزش دانشجویان پزشکی و راهنمایی پایان‌نامه‌های دانشگاهی از دیگر بخش‌های کارنامه او بود.
با وجود بازنشستگی در سال ۱۳۶۷، دکتر مبین فعالیت خود را در مرکز بررسی و تحقیق بیماری‌های پوست آذربایجان‌شرقی و بیمارستان باباباغی ادامه داد و نقش مهمی در تبدیل این مرکز به یکی از مراکز آموزشی و پژوهشی مرتبط با بیماری‌های پوستی و جذام ایفا کرد.
در سال ۱۳۷۸ از او به‌عنوان یکی از ۱۰ پزشک پیشکسوت ایران تجلیل شد و در سال ۱۳۹۱ نیز «نشان افتخار تبریز» به وی اعطا شد. دو سال بعد، مجسمه برنزی او مقابل مطب سابقش در تقاطع خیابان طالقانی و ۱۷ شهریور تبریز نصب شد.
محمدحسین مبین سرانجام در ۶ مهر ۱۳۹۴ در ۸۸ سالگی درگذشت و بنا بر وصیت خود، در کنار همسرش نشاط وثوقی در وادی رحمت تبریز به خاک سپرده شد.
نام دکتر مبین امروز بیش از آنکه تنها یادآور یک پزشک باشد، یادآور دوره‌ای از پزشکی است که در آن درمان، آموزش، فداکاری و مسئولیت اجتماعی در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کردند.
از عراق تا ایران؛ استارلینک پشت مرزهای ایران؛ فناوری تازه یا چالش جدید حاکمیت دیجیتال؟
دردسر جدید مردم با هوشمند سازی کارت سوخت جایگاه‌ها ؛ صف‌های طولانی بنزین در راه است؟
سبد معیشت ۶۷ درصد گران شد؛ کالابرگ هنوز یک میلیون تومان و تنها ۲۶ درصد را پوشش میدهد
دروازه‌بان تراکتور مقابل ستاره‌های الهلال و الاهلی؛ بیرانوند نامزد بهترین بازیکن سال آسیا شد!
جناب قلعه‌نویی؛ نیمکت تیم ملی جای بهانه‌تراشی نیست! اگر به قهرمانی آسیا اعتقاد نداری، کنار برو!
بیرانوند از تراکتوری‌ها عذرخواهی کرد؛ حرف‌هایم از سر دلسوزی بود
دیدگاهتان را بنویسید