۴۰ درصد بیکارها مدرک دانشگاهی دارند؛ رؤیایی که برای یک نسل فرو ریخت
به گزارش آذربایجان آنلاین، ابراهیم عزیزی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، امروز هشدار داد:
«یک حرکت بیخردانه آمریکا، منطقه را به آتش خواهد کشاند.»
او تأکید کرد جمهوری اسلامی ایران در برابر هرگونه تعرض، پاسخی «قاطع، تعیینکننده و فراتر از تصور» خواهد داد؛ موضعی که در ادامه فضای پرتنش هفتههای اخیر میان تهران و واشنگتن مطرح شده و نشان میدهد کمیسیون امنیت ملی مجلس همچنان بر راهبرد بازدارندگی فعال و افزایش هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه ایران تمرکز دارد.
همزمان، ابراهیم رضایی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، نیز مواضعی حتی صریحتر مطرح کرد و گفت:
«هرگونه تجاوز جدید علیه ایران با پاسخ قویتر مواجه خواهد شد و ترامپ را شرمسارتر خواهد کرد.»
او تأکید کرد:
«ما برای همه سناریوها آمادهایم. آمریکاییها یا باید تسلیم دیپلماسی و شرایط ما شوند یا تسلیم قدرت موشکهای ما.»
رضایی همچنین در یکی از مهمترین بخشهای سخنانش اعلام کرد:
«تاریخ تنگه هرمز هرگز به حالت سابق خود باز نخواهد گشت و هیچ قدرتی نمیتواند آن را بدون رضایت ما باز کند.»
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس افزود:
«ما در حال اجرای یک چارچوب قانونی جدید هستیم که توسط مجلس تصویب خواهد شد تا تنگه هرمز را مدیریت کند و تحت این چارچوب، کشتیهای دشمن اجازه عبور نخواهند داشت.»
این اظهارات را باید یکی از صریحترین و مهمترین مواضع رسمی مجلس درباره آینده تنگه هرمز دانست؛ موضعی که نشان میدهد پرونده هرمز دیگر صرفاً یک مسئله امنیتی یا نظامی نیست، بلکه به بخشی از راهبرد حقوقی، سیاسی و بازدارنده جمهوری اسلامی تبدیل شده است.
اهمیت این مواضع زمانی بیشتر میشود که همزمان، رسانههای آمریکایی از برگزاری نشستهای فشرده امنیتی در کاخ سفید درباره ایران خبر دادهاند. سیانان گزارش داده بود دونالد ترامپ پس از بازگشت از سفر چین، چندین جلسه با مقامهای ارشد امنیتی آمریکا، از جمله رئیس سیا، مشاوران نظامی و مقامهای پنتاگون برگزار کرده و گزینههای نظامی جدید علیه ایران همچنان روی میز قرار دارد.
در مقابل، تهران تلاش میکند این پیام را منتقل کند که هرگونه درگیری احتمالی، محدود و کنترلشده باقی نخواهد ماند و میتواند کل منطقه و امنیت انرژی جهان را تحت تأثیر قرار دهد.
در همین چارچوب، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، اخیراً در پیامی انگلیسیزبان تأکید کرده بود:
«هیچ جایگزینی جز پذیرش حقوق ملت ایران وجود ندارد و هر رویکرد دیگری فقط شکستهای پیاپی برای آمریکا به همراه خواهد داشت.»
او همچنین هشدار داده بود هرچه واشنگتن بیشتر وقتکشی کند، هزینه بیشتری بر دوش مالیاتدهندگان آمریکایی تحمیل خواهد شد.
علاوه بر این، مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، نیز در جلسه کارگروه بازسازی خسارات جنگ گفته بود:
«هرگونه مذاکره یا گفتوگو به معنای تسلیم نیست، بلکه برای احقاق حقوق ملت ایران و دفاع از منافع ملی انجام میشود.»
این مجموعه مواضع نشان میدهد در سطوح مختلف حاکمیت، نوعی اجماع بر سر دو محور شکل گرفته است؛ حفظ بازدارندگی و همزمان ادامه مدیریت سیاسی بحران.
از منظر راهبردی، تنگه هرمز همچنان مهمترین نقطه فشار متقابل میان ایران و آمریکا محسوب میشود. بر اساس دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا، روزانه حدود ۲۰ تا ۲۱ میلیون بشکه نفت، معادل نزدیک به یکپنجم مصرف جهانی، از این مسیر عبور میکند. همچنین حدود یکسوم تجارت دریایی گاز طبیعی مایع جهان نیز وابسته به این گذرگاه است.
به همین دلیل، هرگونه تغییر در وضعیت امنیتی هرمز بلافاصله بر بازار جهانی انرژی، قیمت نفت، بیمه کشتیها و زنجیره تجارت جهانی اثر میگذارد.
صندوق بینالمللی پول نیز اخیراً هشدار داده بود در صورت ادامه تنش در خلیج فارس و اختلال پایدار در تجارت انرژی، رشد اقتصاد جهانی میتواند بهشدت کاهش پیدا کند و موج تازهای از تورم جهانی شکل بگیرد.
در همین چارچوب، بسیاری از تحلیلگران معتقدند هدف اصلی مواضع اخیر مجلس، افزایش هزینه محاسباتی هرگونه اقدام نظامی علیه ایران است؛ یعنی انتقال این پیام که بحران احتمالی فقط محدود به ایران نخواهد ماند و امنیت انرژی جهان را نیز درگیر خواهد کرد.
در سطح نظامی نیز طی ماههای اخیر، مقامهای ایرانی بارها بر حفظ توان موشکی، آمادگی نیروهای مسلح و استمرار بازدارندگی منطقهای تأکید کردهاند.
همزمان، برخی رسانههای غربی نیز اذعان کردهاند برخلاف روایت سیاسی واشنگتن، بخش مهمی از توان راهبردی ایران همچنان حفظ شده است. روزنامه نیویورکتایمز اخیراً به نقل از ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا گزارش داده بود ایران هنوز حدود ۷۰ درصد از ذخایر موشکی پیش از جنگ را در اختیار دارد و بخش عمدهای از زیرساختهای موشکی و عملیاتی خود را دوباره فعال کرده است.
این ارزیابیها باعث شده حتی در داخل آمریکا نیز نگرانیهایی درباره هزینه و تبعات هرگونه درگیری گستردهتر با ایران شکل بگیرد.
نکته مهم در مواضع جدید مجلس، عبور از ادبیات صرفاً هشداردهنده و حرکت به سمت «چارچوبسازی حقوقی» برای مدیریت هرمز است. سخنان رضایی درباره تدوین سازوکار قانونی جدید نشان میدهد تهران تلاش دارد علاوه بر بازدارندگی نظامی، ابزار حقوقی و سیاسی جدیدی نیز برای مدیریت بحران ایجاد کند.
از منظر تحلیلی، جمهوری اسلامی اکنون میخواهد این معادله را تثبیت کند که امنیت خلیج فارس و تنگه هرمز، بدون در نظر گرفتن نقش و رضایت ایران، قابل مدیریت نیست.
در چنین فضایی، آمریکا با یک تناقض پیچیده روبهرو شده است؛ از یکسو نمیخواهد در برابر ایران عقبنشینی نشان دهد و از سوی دیگر، میداند هرگونه بحران گسترده در هرمز میتواند اقتصاد جهانی، بازار انرژی و حتی موقعیت داخلی دولت آمریکا را تحت فشار شدید قرار دهد.
مواضع تازه رئیس و سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس را باید بخشی از مرحله جدید راهبرد بازدارندگی ایران دانست؛ مرحلهای که در آن، تهران تلاش میکند همزمان با نمایش آمادگی نظامی، پرونده تنگه هرمز را نیز به اهرم سیاسی، حقوقی و ژئوپلیتیکی خود تبدیل کند. پیام اصلی این مواضع روشن است؛ جمهوری اسلامی معتقد است معادلات امنیتی خلیج فارس بدون نقش ایران قابل بازتعریف نیست و هرگونه اقدام علیه تهران، میتواند کل منطقه و تجارت جهانی انرژی را وارد بحرانی گسترده کند.
دیدگاهتان را بنویسید