از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
به گزارش آذربایجان آنلاین، وضعیت آزادراه تبریز-زنجان طی ماههای اخیر بارها مورد توجه مسئولان و رسانهها قرار گرفته است؛ مسیری که به دلیل قرار گرفتن در کریدور ارتباطی شمالغرب کشور، یکی از مهمترین محورهای تردد میان آذربایجان و سایر نقاط کشور محسوب میشود، اما فرسودگی و خرابی بخشهایی از آن، مشکلات جدی برای رانندگان ایجاد کرده است.
در یکی از حوادث اخیر، برخورد یک دستگاه تیبا و یک دستگاه پراید در کیلومتر ۳۰ آزادراه زنجان-تبریز چهار مصدوم بر جای گذاشت. در حادثهای دیگر نیز برخورد یک دستگاه پژوپارس با کامیون و وقوع حریق در کیلومتر ۶۸ این آزادراه، یک کشته و سه مصدوم داشت.
این حوادث تنها نمونههایی از اتفاقات ثبتشده در این محور هستند و تکرار آنها در کنار وضعیت نامناسب برخی بخشهای آزادراه، نگرانیها درباره ایمنی این مسیر را افزایش داده است.
در همین حال، مسئولان راهداری از آغاز و شتاب گرفتن عملیات بهسازی آزادراه خبر دادهاند. مدیرکل راهداری و حملونقل جادهای آذربایجانشرقی اعلام کرده است که تعداد اکیپهای عملیاتی طرح بهسازی آزادراه تبریز-زنجان از ۶ به ۸ گروه افزایش یافته تا با افزایش جبهههای کاری، عملیات با سرعت بیشتری انجام شود.
در سوی دیگر این محور، مدیرکل راهداری و حملونقل جادهای استان زنجان گفته است ۴۰ تا ۵۰ کیلومتر از آزادراه زنجان-تبریز که دارای خرابی بحرانی است، قرار است تا پایان فصل کاری امسال بهسازی و روکش آسفالت شود. به گفته او، عملیات اجرایی از اردیبهشتماه در چهار مقطع آغاز شده و در برخی مقاطع تراش آسفالت و در بخشهایی نیز پخش آسفالت در حال انجام است.
اما تازهترین اظهارات علیرضا نوین، عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی، بار دیگر فاصله میان وعدهها و واقعیت موجود در این آزادراه را برجسته کرده است.
نوین با انتقاد از روند اجرای عملیات بهسازی آزادراه تبریز-زنجان گفته است با وجود وعده سازمان راهداری برای اتمام آسفالتریزی ۲۰۰ کیلومتر از این مسیر بهصورت رفتوبرگشت تا شهریورماه، بخش قابل توجهی از آزادراه همچنان آسفالت نشده است.
وی تأکید کرده است که سرعت اجرای عملیات با وعدههای اعلامشده همخوانی ندارد و با شرایط فعلی، تکمیل بهسازی در موعد مقرر دور از دسترس به نظر میرسد.
عضو کمیسیون عمران مجلس همچنین هشدار داده است که اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، عملیات بهسازی آزادراه تبریز-زنجان حتی تا آبانماه نیز به پایان نخواهد رسید؛ اظهارنظری که عملاً وعدههای قبلی درباره پایان عملیات در شهریورماه را زیر سؤال میبرد.
نوین با اشاره به اهمیت این محور در تردد میان شمالغرب کشور و سایر استانها، کندی عملیات را قابل قبول ندانسته و خواستار تسریع جدی در اجرای پروژه شده است.
آنچه در این میان اهمیت دارد، صرفاً اختلاف چند ماهه میان شهریور و آبان نیست. مسئله اصلی این است که هر روز تأخیر در اصلاح نقاط حادثهخیز و بخشهای فرسوده این مسیر، هزینه آن را برای مردم افزایش میدهد؛ هزینهای که گاهی با تعمیر خودرو و اتلاف وقت پرداخت میشود و گاهی با مصدومیت و جانباختن انسانها.
مسئولان از افزایش اکیپها، افزایش جبهههای کاری و شتاب گرفتن عملیات سخن میگویند؛ اما برای رانندهای که هر روز از این مسیر عبور میکند، معیار سنجش چیز دیگری است. او نه تعداد اکیپها را میبیند و نه میزان اعتبارات را؛ آنچه میبیند کیفیت آسفالت، ایمنی مسیر، تابلوها، شرایط جاده و میزان خطر هنگام عبور است.
از سوی دیگر، وعدههای زمانی نیز به مسئلهای جدی تبدیل شدهاند. زمانی پایان شهریورماه بهعنوان موعد اجرای بخش قابل توجهی از عملیات مطرح شد، اما اکنون از احتمال نرسیدن پروژه به آبانماه سخن گفته میشود. اگر این روند ادامه پیدا کند، طبیعی است که افکار عمومی نسبت به وعدههای بعدی نیز با تردید نگاه کند.
آزادراهی که قرار است بخشی از مسیر ارتباطی مهم کشور باشد، نمیتواند سالها درگیر عملیات بهسازی باشد و همزمان کاربران آن با خطرات ناشی از خرابی مسیر مواجه باشند. بهسازی یک جاده زمانی معنا پیدا میکند که نتیجه آن در کاهش تصادفات، افزایش ایمنی و آسودگی رانندگان دیده شود، نه اینکه صرفاً در گزارشهای عملکردی از پیشرفت پروژه سخن گفته شود.
پرسش اصلی امروز دیگر این نیست که چند اکیپ به پروژه اضافه شده یا چند کیلومتر در حال آسفالت است؛ پرسش این است که این آزادراه دقیقاً چه زمانی به پایان عملیات میرسد و مهمتر از آن، چه زمانی میتوان انتظار داشت عبور از تبریز به زنجان و بالعکس، بدون نگرانی از وضعیت مسیر و احتمال وقوع حادثه انجام شود؟
آیا پایان شهریورماه، آبانماه یا موعد دیگری قرار است پایان این وعدهها باشد؟ و از همه مهمتر، در فاصله میان امروز تا روزی که پروژه به پایان برسد، مسئولیت ایمنی مسیری که همچنان محل تردد هزاران خودرو است با چه کسی خواهد بود؟
آزادراه تبریز-زنجان بیش از آنکه به وعده جدید نیاز داشته باشد، به یک زمانبندی روشن، اجرای دقیق و نظارت مستمر نیاز دارد. مردم حق دارند بدانند این پروژه چه زمانی تمام میشود و تا آن زمان چه اقداماتی برای کاهش خطرات مسیر انجام خواهد شد.
در نهایت، مسئله آزادراه تبریز-زنجان فقط آسفالت و روکش جاده نیست؛ مسئله جان انسانهایی است که هر روز از این مسیر عبور میکنند. اگر قرار است این محور بهسازی شود، باید روزی را بتوان تعیین کرد که در آن، «حادثه» دیگر بخشی عادی از اخبار این آزادراه نباشد؛ روزی که وعدهها تمام شده و ایمنی، به واقعیت جاده تبدیل شده باشد.
دیدگاهتان را بنویسید