چهارشنبه / ۲۸ مرداد / ۱۴۰۵ Wednesday / 19 August / 2026
×
یادداشت فرید صادقیان

تلنگر ره‌نامه‌ای

جامعیت و مانعیت قوانین آمره الهی که از طریق ثقلین به بشریت رسیده است، بی‌تردید از ابعاد گوناگون بر قوانین ناقص بشری برتری دارد؛ چراکه «الاسلام یعلو و لا یعلی علیه». با این حال، این پرسش مطرح است که چرا در مقایسه میان کشورهای مدعی اسلام و کشورهای توسعه‌یافته، شاهد فاصله‌ای چشمگیر در میزان پیشرفت و رفاه هستیم
تلنگر ره‌نامه‌ای

در یک بررسی اجمالی، یکی از مهم‌ترین عوامل عقب‌ماندگی بسیاری از کشورهای اسلامی را می‌توان در نحوه اجرای قانون و حکمرانی جست‌وجو کرد. به جای توزیع عادلانه فرصت‌ها، خدمات و امکانات، در موارد متعددی تبعیض و بی‌عدالتی مشاهده می‌شود. اگر کشورهای اسلامی با الهام از مبانی اسلام ناب، به‌ویژه در حوزه حقوق شهروندی و عدالت اجتماعی، استانداردهای اجرایی مشترک، کارآمد و قابل سنجشی را تدوین و اجرا کنند، زمینه‌های رشد فرهنگ و تمدن اسلامی در سطح جهانی بیش از پیش فراهم خواهد شد.
به طور کلی، به نظر می‌رسد بسیاری از نظام‌های قانون‌گذاری در جهان، به دلیل کم‌توجهی به آموزه‌های اخلاقی و معنوی، صرفاً بر معادلات مادی تکیه کرده‌اند؛ رویکردی که نتوانسته از گسترش بسیاری از مشکلات و چالش‌های اجتماعی جلوگیری کند. در حالی که تلفیق اصول اخلاقی با قواعد مادی و همچنین به‌روزرسانی قوانین متناسب با مسائل نوظهور، می‌تواند مسیر جوامع را از رکود و آسیب‌های فرهنگی به سوی پیشرفت، تعالی و توسعه پایدار هدایت کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *