رحمانی؛ گزینه وزارت یا استانداری که فعلاً ماندنی است؟

به گزارش آذربایجان آنلاین، در روزهای اخیر برخی رسانه‌ها و صفحات خبری از احتمال تغییر در چند وزارتخانه دولت پزشکیان خبر داده‌اند و در همین چارچوب نام رضا رحمانی نیز به‌عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی برای حضور در کابینه مطرح شده است. در یکی از این گمانه‌زنی‌ها، نفت‌ما در شبکه اجتماعی ایکس مطرح کرده است؛ رضا رحمانی به‌عنوان گزینه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی معرفی شده است ؛ ادعایی که تاکنون به شکل رسمی از سوی دولت تأیید نشده است.
اما نکته مهم اینجاست که خود رحمانی در واکنش به این شایعات موضعی روشن گرفته است. استاندار آذربایجان‌غربی گفته است: «نه دنبال وزیر شدنم نه به تهران می‌روم، هدفم توسعه آذربایجان‌غربی است.» او همچنین تأکید کرده که اخبار مربوط به رفتن او به وزارتخانه یا مرکز، صرفاً گمانه‌زنی است و در حال حاضر به چیزی جز توسعه و رسیدگی به امور استان فکر نمی‌کند.
با این حال، چرا با وجود چنین تکذیبی، نام رحمانی همچنان در فهرست گزینه‌های احتمالی وزارتخانه‌ها قرار می‌گیرد؟ پاسخ را باید تا حدی در سابقه مدیریتی خود او جست‌وجو کرد. رحمانی پیش از استانداری آذربایجان‌غربی، وزیر صنعت، معدن و تجارت در دولت دوازدهم بوده و سابقه نمایندگی مردم تبریز و ریاست کمیسیون صنایع و معادن مجلس را نیز در کارنامه دارد. بنابراین، برخلاف بسیاری از نام‌هایی که در فضای مجازی صرفاً بر اساس شایعه مطرح می‌شوند، رحمانی از نظر سابقه مدیریتی در سطح ملی، تجربه حضور در کابینه را دارد.
از سوی دیگر، عملکرد رحمانی در آذربایجان‌غربی نیز یکی از عواملی است که می‌تواند توجه مرکز را به مدیریت او افزایش داده باشد. طی ماه‌های اخیر، او حضور میدانی گسترده‌ای در شهرستان‌های مختلف استان داشته و موضوعاتی مانند راه‌های ارتباطی، زیرساخت‌های مرزی، سرمایه‌گذاری، درمان، تولید و پروژه‌های عمرانی را در سفرهای شهرستانی پیگیری کرده است. در یکی از آخرین نمونه‌ها، سفر او به شوط با بررسی مسائل آب، راه‌های ارتباطی، عمران شهری و روستایی و زیرساخت‌های مرزی همراه بود.
حتی در هفته‌های اخیر نیز این روند متوقف نشده است. در سفر به بوکان، رحمانی روند اجرای محور بوکان ـ میاندوآب را از نزدیک بررسی کرد و بر پیشبرد این پروژه ارتباطی تأکید داشت. چنین رویکردی نشان می‌دهد استاندار همچنان درگیر برنامه‌های اجرایی استان است و دست‌کم در سطح علنی، نشانه‌ای از آماده‌سازی برای ترک استانداری از سوی او دیده نمی‌شود.
از منظر عملکرد اقتصادی نیز رحمانی در ماه‌های گذشته بر جذب سرمایه‌گذاری، رفع موانع تولید و فعال کردن پروژه‌های متوقف‌شده تأکید کرده است. او در مردادماه اعلام کرد ۱۱ طرح مهم عمرانی استان با وجود افزایش محدود اعتبارات، از وضعیت رکود خارج شده و به مرحله پیشرفت رسیده‌اند. این ادعا البته نیازمند ارزیابی مستقل و پروژه‌به‌پروژه است، اما نشان می‌دهد مدیریت استان تلاش کرده است کارنامه خود را بر محور پروژه‌های قابل مشاهده و میدانی تعریف کند.
در حوزه درمان نیز اقدامات دولت استانی با پیگیری رحمانی دنبال شده است. به گزارش تسنیم، حدود یک همت تجهیزات پزشکی شامل آمبولانس‌ها، تجهیزات اتاق عمل و امکانات اورژانسی به مجموعه درمانی استان اضافه شده است؛ اقدامی که استاندار آن را بخشی از برنامه ارتقای زیرساخت‌های درمانی و توسعه گردشگری سلامت عنوان کرده است.
موضوع دیگری که به محبوبیت رحمانی در سطح استان کمک کرده، حضور مستقیم او در شهرستان‌ها و ارتباط نزدیک‌تر با مدیران محلی و مردم است. برخی رسانه‌های محلی حتی از او به‌عنوان رکورددار سفرهای شهرستانی در میان استانداران یاد کرده‌اند؛ ادعایی که درباره رتبه‌بندی دقیق آن نیازمند آمار رسمی مقایسه‌ای است، اما حجم بالای گزارش‌های رسمی از سفرهای شهرستانی او نشان می‌دهد این رویکرد واقعاً بخش پررنگی از مدیریت او بوده است.

همین مسئله، احتمال رفتن رحمانی را برای مردم آذربایجان‌غربی به موضوعی متفاوت از یک جابه‌جایی معمول مدیریتی تبدیل می‌کند. اگرچه انتصاب یک مدیر استانی به وزارتخانه می‌تواند از منظر ارتقای جایگاه مدیریتی یک اتفاق مثبت تلقی شود، اما از نگاه افکار عمومی استان، پرسش دیگری مطرح می‌شود: آیا تغییر رحمانی در شرایطی که برخی پروژه‌های عمرانی و اقتصادی استان در حال پیگیری است، به نفع آذربایجان‌غربی خواهد بود؟
از طرف دیگر، نباید از یک واقعیت مهم نیز غافل شد؛ رحمانی پیش از این تجربه حضور در سطح وزارت را داشته است. بنابراین اگر در آینده دولت واقعاً به دنبال تغییر در یکی از وزارتخانه‌های اقتصادی یا اجرایی باشد، سابقه او می‌تواند نامش را دوباره در میان گزینه‌ها قرار دهد. به بیان دیگر، گمانه‌زنی درباره رحمانی کاملاً بی‌پایه نیست، اما مطرح بودن نام او با قطعی بودن انتصابش فاصله زیادی دارد.
در شرایط فعلی، مهم‌ترین سند درباره موضع رحمانی همان سخنان اخیر خود اوست. او نه تنها خبر وزارت را تکذیب کرده، بلکه صریحاً گفته هدفش توسعه آذربایجان‌غربی است. همزمان، شواهد میدانی و گزارش‌های رسمی نیز نشان می‌دهد فعالیت او در استان ادامه دارد و برنامه‌های اجرایی متعددی را دنبال می‌کند.
بنابراین در پاسخ به این پرسش که «آیا رحمانی به وزارت می‌رود؟» فعلاً نمی‌توان پاسخ قطعی مثبت یا منفی داد. آنچه اکنون وجود دارد، افزایش گمانه‌زنی‌ها در کنار یک تکذیب صریح از سوی شخص رحمانی است. اگر تغییرات کابینه جدی باشد، طبیعی است که نام مدیران باتجربه‌ای مانند او در فهرست گزینه‌ها قرار گیرد؛ اما تا زمانی که دولت یا شخص رئیس‌جمهور چنین انتصابی را تأیید نکند، این موضوع در حد گمانه‌زنی باقی می‌ماند.
شاید مهم‌تر از رفتن یا ماندن رحمانی، این باشد که آذربایجان‌غربی در صورت تغییر استاندار چه چیزی به دست می‌آورد و چه چیزی از دست می‌دهد. رحمانی برای بخشی از افکار عمومی استان به مدیری شناخته شده تبدیل شده که حضور میدانی و سفرهای شهرستانی را پررنگ کرده و همین مسئله برای او سرمایه اجتماعی ایجاد کرده است. در مقابل، اگر دولت به این جمع‌بندی برسد که تجربه ملی او برای اداره یک وزارتخانه در شرایط فعلی مورد نیاز است، ممکن است انتقال او به تهران نیز در دستور کار قرار گیرد.
فعلاً اما نشانه‌های موجود بیشتر از آنکه خبر رفتن رحمانی را تأیید کند، از ادامه حضور او در آذربایجان‌غربی حکایت دارد؛ استانی که به نظر می‌رسد استاندارش هنوز برای پروژه‌های نیمه‌تمام و وعده‌های توسعه‌ای خود برنامه دارد و خودش نیز می‌گوید قصد ترک آن را ندارد.
در نتیجه، اگر امروز بخواهیم بر اساس اطلاعات موجود قضاوت کنیم، احتمال ماندن رحمانی در کوتاه‌مدت از احتمال قطعی رفتن او بیشتر به نظر می‌رسد؛ اما سابقه وزارت، تجربه ملی و افزایش نام او در گمانه‌زنی‌های کابینه باعث می‌شود احتمال انتقالش به دولت را نتوان کاملاً منتفی دانست. پاسخ نهایی را نه شایعات رسانه‌ای، بلکه تصمیم رسمی دولت مشخص خواهد کرد.