رکورد جدید تورم؛ ثبت بالاترین سطح در ۱۱ سال

به گزارش آذربایجان آنلاین، تورم ماهانه تیرماه با افت ۲.۸ واحد درصدی نسبت به خرداد به ۳.۱ درصد رسیده و تورم نقطه‌به‌نقطه نیز از ۸۸.۶ درصد به ۸۷.۹ درصد کاهش یافته است. با این حال، نرخ تورم سالانه نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه با افزایش چهار واحد درصدی، رکورد جدیدی ثبت کرده است.

واگرایی شاخص‌ها؛ تناقض یا تفاوت در محاسبه؟

کارشناسان این وضعیت را «واگرایی شاخص‌های تورم» توصیف می‌کنند؛ پدیده‌ای که به دلیل تفاوت در روش محاسبه این سه شاخص رخ می‌دهد.

تورم ماهانه تغییر قیمت‌ها نسبت به ماه قبل را نشان می‌دهد، تورم نقطه‌ای مقایسه با ماه مشابه سال گذشته است و تورم سالانه میانگین ۱۲ ماه اخیر را با دوره مشابه قبل مقایسه می‌کند. به همین دلیل، ورود ماه‌های پرتورم اخیر به این میانگین باعث شده نرخ سالانه همچنان صعودی باقی بماند.

حتی ماه‌های «آرام» هم تورمی‌اند

بررسی روند یک دهه گذشته نشان می‌دهد سطح عمومی تورم در اقتصاد ایران به‌طور محسوسی افزایش یافته است. متوسط تورم ماهانه در سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶ حدود ۰.۶۴ درصد بود، اما این عدد در سال‌های اخیر به محدوده چند درصدی رسیده است.

در حال حاضر حتی نرخ ۳.۱ درصدی تیرماه، که نسبت به ماه قبل کاهش یافته، همچنان بالاتر از میانگین بلندمدت محسوب می‌شود. اگر این نرخ در طول یک سال تکرار شود، افزایش قیمت‌ها به‌صورت مرکب به حدود ۴۴ درصد خواهد رسید.

تورم نقطه‌ای در نزدیکی سقف تاریخی

تورم نقطه‌به‌نقطه تیرماه با وجود کاهش جزئی، همچنان در سطح بسیار بالایی قرار دارد و دومین رقم بالای دهه اخیر محسوب می‌شود. این شاخص نشان می‌دهد خانوارها برای خرید یک سبد مشابه، به‌طور متوسط نزدیک به ۸۸ درصد بیشتر از تیر سال گذشته هزینه می‌کنند.

رکوردشکنی تورم سالانه

در همین حال، تورم سالانه مسیر متفاوتی را طی کرده و از ۵۰.۶ درصد در اسفند ۱۴۰۴ به ۶۶ درصد در تیر ۱۴۰۵ رسیده است. این روند افزایشی نشان می‌دهد فشار تورمی در اقتصاد همچنان بالاست و کاهش‌های مقطعی در شاخص‌های کوتاه‌مدت هنوز نتوانسته مسیر کلی را تغییر دهد.

تصویر کلی اقتصاد؛ تورم مزمن و پایدار

تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد آنچه امروز در اقتصاد ایران دیده می‌شود، نه یک موج کوتاه‌مدت، بلکه نوعی تورم پایدار و مزمن است که کف و سقف آن نسبت به یک دهه قبل به‌طور چشمگیری افزایش یافته است.

در چنین شرایطی، حتی کاهش‌های محدود در نرخ‌های ماهانه یا نقطه‌ای نیز نمی‌تواند به‌تنهایی نشانه‌ای از کنترل تورم تلقی شود، چراکه سطح عمومی قیمت‌ها همچنان در حال افزایش و فشار بر معیشت خانوارها پابرجاست.