سه سناریوی پیش‌روی تهران و واشنگتن پس از پایان مهلت ۶۰ روزه

به گزارش آذربایجان آنلاین، پس از تفاهم اولیه میان تهران و واشنگتن، دو طرف وارد دوره‌ای شدند که قرار بود زمینه را برای دستیابی به توافقی جامع فراهم کند. اکنون با نزدیک شدن به پایان این بازه زمانی، نگاه‌ها به تصمیمات سیاسی دو کشور دوخته شده است.
سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، بارها تأکید کرده است که هرگونه توافق باید حقوق ملت ایران، به‌ویژه در زمینه رفع مؤثر تحریم‌ها و حفظ دستاوردهای هسته‌ای را تضمین کند و تهران تحت فشار مذاکره نخواهد کرد.
در مقابل، دونالد ترامپ ضمن استقبال از ادامه گفت‌وگوها، هشدار داده است: در صورت شکست مذاکرات، گزینه‌های دیگر از جمله افزایش فشار و اقدام نظامی همچنان روی میز خواهد بود.
نخستین و محتمل‌ترین سناریو، تمدید مذاکرات است. ادامه تماس‌های دیپلماتیک و اختلاف بر سر جزئیات فنی نشان می‌دهد دو طرف ترجیح می‌دهند به جای شکست مذاکرات، زمان بیشتری برای رسیدن به توافق در اختیار داشته باشند.
سناریوی دوم، بازگشت به تنش‌های محدود است؛ وضعیتی که در آن فشارهای سیاسی، تحریم‌ها و اقدامات بازدارنده افزایش می‌یابد، اما هیچ‌یک از طرفین به دنبال ورود به یک جنگ فراگیر نخواهند بود.
سناریوی سوم، دستیابی به توافق نهایی است؛ گزینه‌ای که اگرچه دور از دسترس نیست، اما به دلیل اختلافات باقی‌مانده درباره پرونده هسته‌ای، رفع تحریم‌ها و سازوکارهای راستی‌آزمایی، احتمال کمتری نسبت به دو سناریوی دیگر دارد.
در داخل ایران نیز مسئولان بر ضرورت حفظ انسجام داخلی در مسیر مذاکرات تأکید دارند. مسعود پزشکیان پیش‌تر اعلام کرده بود که دولت از دیپلماسی عزتمندانه حمایت می‌کند، اما هیچ توافقی خارج از چارچوب منافع ملی پذیرفته نخواهد شد.
در سوی مقابل، مقام‌های آمریکایی نیز اعلام کرده‌اند که کانال‌های گفت‌وگو همچنان باز است و واشنگتن امیدوار است تفاهم اولیه به توافقی پایدار منجر شود.
کارشناسان معتقدند پایان مهلت ۶۰ روزه، الزاماً به معنای پایان مذاکرات نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز مرحله‌ای تازه از چانه‌زنی‌های سیاسی و فنی میان دو کشور باشد.
با توجه به مواضع رسمی تهران و واشنگتن، تمدید مذاکرات و مدیریت تنش محتمل‌ترین سناریو به نظر می‌رسد؛ هرچند هر تحول میدانی یا اختلاف سیاسی می‌تواند مسیر گفت‌وگوها را به سمت تنش یا حتی توافق نهایی تغییر دهد.