از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
به گزارش آذربایجان آنلاین، بررسی دادههای تاریخی اقتصاد ایران نشان میدهد قدرت خرید طبقه کارگر طی دهههای اخیر بهطور محسوسی کاهش یافته و فاصله میان دستمزد و قیمت کالاهای اساسی، بهویژه خودرو، به شکل بیسابقهای افزایش پیدا کرده است.
در دهه ۶۰، با وجود شرایط جنگی و تورم بالا، یک کارگر حداقلبگیر میتوانست با کمتر از سه سال پسانداز، یک خودروی اقتصادی خریداری کند. این موضوع نشان میدهد خودرو در آن دوره همچنان در دسترس اقشار متوسط و کارگری قرار داشت.
با ورود به دهه ۷۰ و اجرای سیاستهای اقتصادی جدید، قیمت خودرو با سرعت بیشتری نسبت به دستمزدها رشد کرد و این کالا بهتدریج از یک وسیله مصرفی به یک دارایی گرانقیمت تبدیل شد. در این دوره، زمان لازم برای خرید خودرو به حدود ۶ سال افزایش یافت.
در ادامه و در دهههای ۸۰ و ۹۰، شرایط تا حدودی بهبود پیدا کرد و افزایش دستمزدها نسبت به قیمت خودرو باعث کاهش زمان خرید شد؛ بهطوریکه در سال ۱۳۹۵ این زمان به حدود ۲ سال رسید.
اما این روند دوام نداشت و در سالهای اخیر، بهویژه تا ۱۴۰۵، جهش شدید تورم و رشد قیمت خودرو باعث شد قدرت خرید کارگران بار دیگر سقوط کند. در شرایط فعلی، یک کارگر حداقلبگیر برای خرید ارزانترین خودروی بازار باید بیش از ۶ سال کل درآمد خود را پسانداز کند؛ فرضی که در عمل غیرممکن است.
این آمارها نشان میدهد خودرو، که زمانی یکی از در دسترسترین داراییها برای خانوارها بود، اکنون به کالایی دور از دسترس تبدیل شده و نشانهای از تعمیق شکاف اقتصادی در جامعه محسوب میشود.
دیدگاهتان را بنویسید