شنبه / ۲۵ مهر / ۱۴۰۵ Saturday / 17 October / 2026
×
از سفره‌های کوچک تا اضطراب‌های بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
یادداشت هساره سلامی به مناسبت ۱۰ اکتبر، روز جهانی سلامت روان

از سفره‌های کوچک تا اضطراب‌های بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟

تهران-آذربایجان آنلاین-این روزها گرانی، تورم و... در رسانه‌ها بیشتر شنیده و دیده می‌شود، کودکان و نوجوانان در مقابل اینگونه آسیب‌های اجتماعی و روانی آسیب‌پذیرترین قشر جامعه محسوب می‌شوند، آنها درک درستی از دنیای سیاست ندارند و آنچه که دیده و می‌شنود را باور کرده و اثرات روانی در روح آنها رخنه می‌کند.
نحوه همراهی با کودکان در بحران؛ قربانیان خاموش اخبار منفی

به گزارش آذربایجان آنلاین، در روزهای بحران، حرف‌های کودکان را شنیده، همدلی کرده و به آن معنا ببخشیم چرا که امنیت عاطفی و نحوه‌ی صحیح گفت‌وگو با کودکان در دوران بحران از اهمیت بسزایی برخوردار است.

قرار نیست کودکان در معرض تمام جزئیات اخبار بحران‌ها قرار گیرند، ادامه داد: بسیاری از والدین یا حتی رسانه‌ها، در مواجهه با بحران، به شکلی ناخودآگاه کودکان را درگیر اطلاعات و تصاویر بی‌پرده می‌کنند. در حالی‌که آن‌ها در درجه‌ی اول به احساس ایمنی و حضور آرام و باثبات والدین نیاز دارند، نه اطلاعات خام.

وقتی کودک پرسشی می‌پرسد یا احساساتی را بازگو می‌کند، مهم است که به جای شتاب در پاسخ دادن، ابتدا فقط گوش دهیم. این شنیدن بدون قضاوت، می‌تواند بسیار آرام‌کننده باشد، چون کودک حس می‌کند احساسش درک شده است.

درک احساسات کودکان

بسیاری از والدین، با نیت خوب، تلاش می‌کنند سریع کودک را آرام کنند. جملاتی مانند «چیزی نیست» یا «همه‌ی این اتفاقات تمام می‌شود» شاید به‌ظاهر مفید باشند، اما در عمل باعث می‌شوند کودک احساسات خود را نادیده بگیرد. «بهتر است بپرسیم دوست داری کمک کنم بفهمی الان چه احساسی داری؟»یعنی احساسات کودک را درک کنیم، حتی اگر خودمان هم پاسخ روشنی نداشته باشیم.

بعد از شنیدن و همدلی، باید به کودک کمک کنیم که احساس توانمندی را باز یابد. «به عنوان نمونه می‌توان از او پرسید وقتی همچین چیزهایی می‌شنوی، چه چیزی کمک کننده است؟ یا دوست داری با هم کاری انجام دهیم که به انسان‌ها کمک کند؟ حتی نقاشی کشیدن برای صلح، نوشتن یک پیام محبت‌آمیز یا دعا کردن، می‌تواند به کودک احساس معنا و کنترل بدهد.

بازی کردن والدین و حس امنیتی که به کودکان القا داده می‌شود

بازه ۲۰ الی ۳۰ دقیقه‌ای برای بازی با کودکان در نظر بگیرند به‌گونه‌ای که بگذارند کودکان بازی که دوست دارد انتخاب کند و در صورت عدم امکان پذیر بودن آن بازی سعی کنند به نحوه‌ای او را قانع کند و برای انتخاب بازی دیگر به او فرصت دهد.
وی با بیان اینکه کودکان نمی‌توانند هیجانات خود را به‌خوبی بیان کنند، خاطرنشان کرد: بروز علائم جسمی و روان‌شناختی مانند شب‌ادراری، ناخن جویدن، پرخاشگری و …. در این مدت از کودکان دور از انتظار نیست.

کودکان از دنیای سیاست چیزی درک نمی‌کنند

کودکان از دنیای سیاست چیزی درک نمی‌کنند درحالی که ترس، خشم و ناامیدی والدین را به خوبی حس کرده و درک می‌کند حدالامکان در مقابل آنها حرفی از فقر و گرانی صحبت نشود چراکه حس امنیت از خانواده از بین می‌رود، کودکان تحت تاثیر آنچه که می‌بینند قرار می‌گیرند.
هیجانات منفی سرایت‌پذیر هستند

اگر کودکان با تجربه‌های اضطراب‌زا مواجه شوند، هیجانات منفی متعددی را تجربه خواهند کرد که ممکن است در روان آن‌ها آثار پایداری بر جای بگذارد.

والدین باید به این نکته توجه داشته باشند که هیجانات، به‌ویژه هیجانات منفی، سرایت‌پذیر هستند. هنگامی که در محیطی قرار می‌گیریم که اضطراب، ترس یا تنش وجود دارد، این حالات احساسی به اطرافیان نیز منتقل می‌شود به‌ویژه به کودکان که بیشترین وابستگی عاطفی را به والدین دارند.

نشر و بازگو کردن بیش از حد وقایع و اخبار منفی باعث افزایش ترس و اضطراب در کودکان می‌شود. بنابراین توصیه می‌شود والدین از چک‌کردن مداوم اخبار، به‌ویژه در حضور کودک، خودداری کرده و تنها زمان محدودی را به پیگیری اخبار اختصاص دهند.

نمایشنامه‌های عروسکی برای مقابله با ترس

انجام مناسک دینی و معنوی می‌تواند به عنوان یک ابزار قدرتمند روانی برای کنترل هیجانات منفی به کار رود. والدین می‌توانند همراه با کودکان ذکرهای آرام‌بخش، آیه‌های قرآن یا نماز را تمرین کنند تا آرامش بیشتری در فضای خانواده حاکم شود.
این روانشناس خاطرنشان کرد: والدین می‌توانند از بازی و نمایش‌های ساده با عروسک‌ها برای آموزش مقابله با ترس استفاده کنند. مثلاً نمایشنامه‌ای طراحی شود که در آن یک عروسک ترسیده و دیگری با مهربانی به او آموزش می‌دهد که چطور با ترس مقابله کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *