معلم دلسوز تبریزی به عشق ۱۷ دانش‌آموزش سنگر را در دل جنگ خالی نکرد

به گزارش آذربایجان آنلاین، عشق به معلمی، مرز و جغرافیا نمی‌شناسد؛ نه برف و کولاک سرما، نه تهدید و تجاوز دشمن. این بار در روزهایی که آتش فتنه و تجاوزات استکبار جهانی، مدارس را به تعطیلی کشاند، یک مدیرآموزگار پیشکسوت در اعماق محرومیت، چراغ دانایی را خانه به خانه روشن نگه داشت. در شرایطی که کشور در نبردی نابرابر با جبهه استکبار و صهیونیسم بین‌الملل، مدارس را به سمت آموزش غیرحضوری سوق داد، احمد عبدالهی، مدیرآموزگار دبستان فارابی در روستای صعب‌العبور کلوق‌دره، معنای واقعی «سنگر علم» را به تصویر کشید.

روستای کلوق‌دره با خانه‌های خشتی و کوچه‌های پرپیچ‌وخمش، این روزها شاهد حضور مردی است که کیسه‌ای پر از درسنامه را چون کوله‌باری از جنس نور بر دوش گرفته است. عبدالهی با ۳۱ سال سابقه درخشان، مربی یک کلاس چندپایه با ۱۷ دانش‌آموز از پیش‌دبستانی تا ششم ابتدایی است؛ نسلی که اگر عشق او نبود، شاید در عصر جنگ و تهدید، از قافله علم جا می‌ماندند. او که خود روزگاری در کلاس‌های محروم و چندپایه درس خوانده، با خدا عهد بسته است که دست هیچ کودکی در این دیار از علم کوتاه نماند. او دانش‌آموزانش را نه فقط شاگرد، که «امانت‌های ارزشمند آب و خاک ایران» و همچون فرزندان خود می‌داند.

در شرایطی که بسیاری از دانش‌آموزان مناطق برخوردار از طریق برخوردار از طریق شبکه شاد و مدرسه تلویزیونی درس می‌خوانند، عبدالهی با درک محدودیت‌های اینترنت در منطقه محروم کلوق‌دره، دست به اقدامی بی‌نظیر زد:

تولید و توزیع درسنامه: او هر هفته با مطالعه دقیق برنامه مدرسه تلویزیونی، درسنامه‌های اختصاصی را برای هر پایه طراحی می‌کند.

حضور میدانی: با پای پیاده و بدون منت، از خانه‌ای به خانه دیگر می‌رود و بسته‌های آموزشی را به دست تک‌تک دانش‌آموزان می‌رساند.

رصد و هدایت: در این بازدیدها، تکالیف را بررسی و اشکالات درسی را رفع می‌کند تا اطمینان حاصل کند که هیچ کودکی از قافله یادگیری عقب نمانده است.