از سفرههای کوچک تا اضطرابهای بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
دلار بالا میرود، مسئولیت پاسکاری میشود؛ درد مردم بالاخره به چه کسی ربط دارد؟
به گزارش آذربایجان آنلاین، ورود کمیسیون اصل ۹۰ به موضوع «نان کامل» در ظاهر یک تصمیم بخشی است، اما در واقع به یکی از پایهایترین مؤلفههای امنیت غذایی مربوط میشود. نصرالله پژمانفر، رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی، با اشاره به روند اجرای این طرح اعلام کرده است: «تعداد نانواییهای تولیدکننده نان کامل در خراسان رضوی حدود ۱۵ برابر افزایش یافته و اکنون به ۳۷۸ واحد رسیده است.» او همچنین تأکید کرده: «این استان حدود ۵۰ درصد نانواییهای نان کامل کشور را در اختیار دارد.»
این آمار، صرفاً یک عدد نیست؛ بلکه نشاندهنده تغییر در الگوی سیاستگذاری غذایی است. نان، اصلیترین کالای سبد مصرفی خانوار در ایران است و هرگونه تغییر در کیفیت یا ترکیب آن، اثر مستقیم بر سلامت و هزینههای بلندمدت جامعه دارد. از همین زاویه، تمرکز کمیسیون اصل ۹۰ بر «نان کامل» را میتوان نوعی ورود هدفمند به حوزه پیشگیری دانست؛ یعنی بهجای مواجهه با پیامدهای سلامت یا هزینههای درمان، به سراغ ریشههای تغذیهای رفته است.
در عین حال، این ورود یک پیام دیگر هم دارد: کمیسیون اصل ۹۰ صرفاً به پروندههای شکایتی و نظارتی محدود نمانده و در حال تعریف شاخصهای ملموس برای ارزیابی عملکرد دستگاههاست. وقتی از تعداد نانوایی، سهم استانی و رشد چندبرابری صحبت میشود، یعنی نظارت از حالت کلی خارج شده و به سنجشپذیری نزدیک شده است.
همزمان، این کمیسیون در حوزه معیشت کارگران و بازنشستگان نیز موضعگیری کرده است؛ حوزهای که مستقیماً تحت تأثیر فشارهای اقتصادی و تبعات جنگ قرار دارد. حسینعلی حاجیدلیگانی، عضو کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، با اشاره به وضعیت موجود گفته است: «موضوع معیشت و اشتغال کارگران باید فوراً پیگیری شود.» او در ادامه تأکید کرده: «همسانسازی حقوق بازنشستگان باید تا پایان فروردین تعیین تکلیف شود»، و هشدار داده که «هنوز برخی پرداختها ابلاغ یا اجرا نشده است.»
این اظهارات از آن جهت اهمیت دارد که نشان میدهد مجلس، فشار تورمی و آثار اقتصادی جنگ را مستقیماً در سطح دستمزد و امنیت شغلی دنبال میکند. برخلاف رویکردهای کلی، اینجا مسئله بهصورت مشخص روی «پرداخت»، «اجرا» و «زمانبندی» متمرکز شده است؛ یعنی همان نقاطی که برای خانوارها تعیینکننده هستند.
از منظر تحلیلی، کنار هم قرار گرفتن این دو پرونده، یک تصویر معنادار میسازد. در یکسو، نان کامل بهعنوان پایه امنیت غذایی و سلامت عمومی قرار دارد؛ در سوی دیگر، حقوق و معیشت بهعنوان پایه قدرت خرید. ورود همزمان کمیسیون اصل ۹۰ به این دو حوزه، نشان میدهد که نگاه مجلس به معیشت، صرفاً به پرداخت نقدی محدود نشده، بلکه زنجیرهای از «تأمین»، «کیفیت» و «دسترسی» را در بر گرفته است.
در شرایطی که فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ خود را در بازار کالاهای اساسی و سطح درآمد خانوار نشان میدهد، این نوع ورود، اگر به اجرا برسد، میتواند از جنس مداخله مؤثر باشد؛ نه صرفاً موضعگیری. به بیان دیگر، تمرکز بر نان و مزد، یعنی تمرکز بر دو نقطهای که مستقیماً سفره مردم را تعریف میکنند.
در نهایت، آنچه از این تحرکات برمیآید، تغییر زاویه نگاه در کمیسیون اصل ۹۰ است؛ از یک نهاد صرفاً نظارتی به نهادی که تلاش میکند بر شاخصهای واقعی زندگی مردم اثر بگذارد. اینکه این مسیر تا چه اندازه به نتیجه برسد، به مرحله اجرا وابسته است، اما نفس این ورود، نشان میدهد مجلس در حال نزدیکتر شدن به لایههای عینی معیشت است.
دیدگاهتان را بنویسید