جنگ تحمیلی، گردشگری اروپا را تحت فشار برد؛ افت سفر به سوئیس، اتریش و بریتانیا

به گزارش آذربایجان آنلاین، داده‌های ماه مارس نخستین نشانه‌های جدی از اثرگذاری جنگ بر صنعت گردشگری اروپا را آشکار کرده است. هم‌زمان با اختلال در مسیرهای هوایی عبوری از خاورمیانه، موجی از لغو پروازها شکل گرفت و در ادامه، رزروهای گردشگران آسیایی به‌طور محسوسی کاهش یافت؛ آن هم در دوره‌ای که معمولاً اوج سفر از کشورهای خلیج فارس، هند و جنوب شرق آسیا به اروپا محسوب می‌شود.

آندریه اشواندن، سخنگوی سازمان گردشگری سوئیس، در تشریح این وضعیت گفته است: «لغو پروازهایی که از مراکز اصلی خاورمیانه عبور می‌کنند، مستقیماً به لغو رزروهای گردشگران آسیایی در ماه مارس منجر شد.» او همچنین تأکید کرده که «این کاهش دقیقاً در زمانی رخ داد که انتظار رشد ورودی از بازارهای آسیایی را داشتیم.» این اظهارات نشان می‌دهد اختلال نه در تقاضا، بلکه در دسترسی به مقصد شکل گرفته است.

در سطح شهری، اثرات این بحران به‌صورت عینی‌تر دیده می‌شود. توماس ووتریخ، مدیر گردشگری زوریخ، گفته است: «ما کاهش محسوسی در شمار بازدیدکنندگان بین‌المللی ثبت کردیم و این موضوع مستقیماً بر هتل‌ها، رستوران‌ها و خرده‌فروشی‌ها اثر گذاشته است.» او در ادامه هشدار داده: «نااطمینانی در سفرهای بین‌المللی اکنون به رزروهای تابستان و حتی پاییز هم سرایت کرده و این نگران‌کننده است.»

برای تکمیل تصویر، مقامات صنعت هوایی نیز به این اختلال واکنش نشان داده‌اند. ویلی والش، مدیرکل انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی، در یک ارزیابی از وضعیت مسیرهای پروازی گفته است: «هرگونه اختلال در کریدورهای هوایی خاورمیانه، تأثیر مستقیم بر جریان سفر بین آسیا و اروپا دارد و این اثر به‌سرعت در بازار گردشگری نمایان می‌شود.» او تأکید کرده که «صنعت هوانوردی به ثبات مسیرها وابسته است و نااطمینانی، اولین عامل کاهش تقاضا در سفرهای بین‌المللی است.»

در اتریش نیز نگرانی مشابهی مطرح شده است. یک مقام ارشد گردشگری این کشور اعلام کرده است: «بازارهای دوربرد، به‌ویژه آسیا، به‌شدت به مسیرهای هوایی پایدار وابسته‌اند و هرگونه اختلال در این مسیرها، بلافاصله در آمار ورود گردشگر دیده می‌شود.» این اظهارنظر، با داده‌های ثبت‌شده در سوئیس و بریتانیا هم‌راستا است و نشان می‌دهد مسئله، محدود به یک کشور خاص نیست.

در بریتانیا نیز فعالان این حوزه به کاهش تقاضای ورودی اشاره کرده‌اند. یکی از مدیران صنعت گردشگری لندن گفته است: «ما نشانه‌هایی از کاهش رزروهای بین‌المللی را می‌بینیم، به‌ویژه از بازارهایی که مسیرشان از خاورمیانه عبور می‌کند.» او اضافه کرده است: «مهم‌ترین عامل در حال حاضر، نه قیمت و نه ظرفیت، بلکه احساس ریسک در سفر است.»

نکته کلیدی در همه این اظهارات، مفهوم «نااطمینانی» است. برخلاف بحران‌های کلاسیک گردشگری که معمولاً از سمت تقاضا شکل می‌گیرند، این‌بار مسئله از زیرساخت حمل‌ونقل آغاز شده و به رفتار گردشگران سرایت کرده است. وقتی مسیرهای هوایی دچار اختلال می‌شوند، حتی تقاضای موجود نیز به سفر تبدیل نمی‌شود.

از منظر تحلیلی، این وضعیت یک پیام روشن دارد: جنگی که علیه ایران تحمیل شد، به‌دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی منطقه، توانسته یکی از مهم‌ترین کریدورهای اتصال شرق به غرب را تحت تأثیر قرار دهد. خاورمیانه، به‌ویژه مسیرهای عبوری از خلیج فارس، نقش کلیدی در اتصال آسیا به اروپا دارد و هرگونه اختلال در آن، مستقیماً به بازار گردشگری جهانی منتقل می‌شود.

همین نکته است که این بحران را از یک رخداد منطقه‌ای فراتر می‌برد. آنچه امروز در سوئیس، اتریش و بریتانیا دیده می‌شود، در واقع بازتاب یک اختلال در سطح شبکه جهانی حمل‌ونقل است؛ شبکه‌ای که گردشگری به‌شدت به آن وابسته است. در چنین شرایطی، حتی کشورهایی که درگیر مستقیم جنگ نیستند، هزینه آن را در قالب کاهش گردشگر و افت درآمدهای خدماتی پرداخت می‌کنند.

در مجموع، مجموعه اظهارات مقامات گردشگری و هوانوردی یک جمع‌بندی مشترک دارد: کاهش سفر به اروپا، نتیجه مستقیم اختلال در مسیرهای هوایی و افزایش نااطمینانی است. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، نه‌تنها فصل تابستان، بلکه کل چرخه بازیابی گردشگری اروپا نیز تحت فشار قرار خواهد گرفت؛ فشاری که ریشه آن، در تحولات ژئوپلیتیکی و جنگ تحمیلی علیه ایران قرار دارد.