شنبه / ۲۵ مهر / ۱۴۰۵ Saturday / 17 October / 2026
×
از سفره‌های کوچک تا اضطراب‌های بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟
یادداشت هساره سلامی به مناسبت ۱۰ اکتبر، روز جهانی سلامت روان

از سفره‌های کوچک تا اضطراب‌های بزرگ؛ سلامت روان ایرانیان چگونه است؟

هنر، همواره پناهگاهِ انسان در روزهای سخت بوده است، اما وقتی خودِ هنر به ابزاری برای شکاف طبقاتی تبدیل شود، دیگر نباید آن را «هنر» نامید. وضعیت فعلی تئاتر در ایران، به‌ویژه در پروژه‌هایی نظیر «تئاتر ارکسترال آرش»، نشان‌دهنده یک انحراف خطرناک از مسیر اصلی هنر است.
تئاترِ طبقاتی؛ وقتی هنر به ویترینی برای نمایش ثروت تبدیل می‌شود
  • شهریور 13, 1405
  • بدون دیدگاه
  • در حالی که بخش بزرگی از مخاطبان تئاتر، دانشجویان، هنرجویان و میان‌سالانی هستند که با چالش‌های شدید معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، تعیین قیمت ۵ میلیون تومان برای یک بلیط تئاتر، نه یک انتخاب هنری، بلکه یک «قطع رابطه» با جامعه است. تئاتر با این قیمت‌ها، از یک ضرورت فرهنگی به یک «کالای لوکس» برای قشر مرفه تبدیل می‌شود؛ جایی که هنر دیگر برای «خلق آگاهی» نیست، بلکه برای «نمایش موقعیت اجتماعی» است.

    وقتی صحبت از «تئاتر ارکسترال آرش» می‌شود، بحث فقط سر موسیقی و اجرا نیست؛ بحث سر «انحصارگری» است. در کشوری که مردم برای تامین نیازهای اولیه خود با چالش روبرو هستند، تعیین چنین قیمت‌های نجومی برای یک بلیط، توهین به هوش و روزمرگیِ جامعه است. هنر نباید ویترینی برای نمایش ثروت باشد؛ هنر باید در دسترسِ روحِ مردم باشد، نه در جیبِ مرفه بودن!

    ما تئاتری می‌خواهیم که صدای مردم باشد، نه تئاتری که با قیمت‌های نجومی، صدای مردم را ساکت کند و با تصمیمات مدیریتی، هنرمندان با تجربه را از صحنه کنار می‌زند. هنر نباید گروگانِ مدیریت و پول شود!

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *