کارت زرد به یک وزیر یا نادیده گرفتن دو سال جهاد برای امنیت غذایی؟
ایران روی زمین تشنه ایستاده است بحران آب دیگر فقط کمبود باران نیست
هفت مرحله برای تحقق حق اشتغال و ازدواج؛ پیوند حقوق شهروندی، فناوری و ضمانت اجرا
به گزارش آذربایجان آنلاین، امیر لامعیجوان، مدیرکل نوسازی و تجهیز مدارس استان اردبیل اخیراً از تزریق این اعتبار برای شتابدهی به پروژههای نیمهتمام و تحقق هدفگذاریِ احداث ۱ هزار و ۱۳۵ کلاس درس خبر داده است. طبق اعلام مسئولان، سرانه آموزشی استان به ۵.۳۳ مترمربع رسیده و هدف نهایی، دستیابی به عدد ۶.۱ مترمربع تا پایان برنامه هفتم توسعه است.
اما در پشت این اعداد میانگین، واقعیتی نگرانکننده نهفته است. در حالی که ۱۵ منطقه استان شرایط مطلوبی دارند، شکافِ عمیق در مناطق پرجمعیت مانند شهرستانهای پارسآباد، اصلاندوز، مشگینشهر و بهویژه مرکز استان (اردبیل) کاملاً ملموس است. وضعیت در نواحی ۱ و ۲ آموزش و پرورش اردبیل با سرانه ۲ مترمربعی، به مرز بحران رسیده است که فاصله زیادی با میانگین استانی و حتی کشوری دارد.
پرسش اساسی اینجاست: آیا این ۲۵ هزار میلیارد ریال قرار است به صورت مساوی و قطرهچکانی در کل استان تقسیم شود یا بر اساس نیازسنجیِ دقیق، «نواحیِ قرمز» آموزشی را نجات خواهد داد؟ مدیریت شهری اردبیل اکنون نیازمند شفافیت در اولویتبندی این اعتبارات است. تمرکز بر تکمیل پروژههایی که خاک میخورند و اولویت دادن به احداث کلاسهای درس در مناطق با سرانه ۲ مترمربع، مطالبهگریِ اصلی شهروندان است.
پذیرفتنی نیست که با وجود تأمین مالی طرحها، همچنان دانشآموزان در مناطق پرجمعیت اردبیل از استانداردهای فضای آموزشی محروم بمانند. آذربایجان آنلاین در راستای رسالت نظارتی خود، روند پیشرفت فیزیکی مدارسِ مناطقِ بحرانی و نحوه توزیع این اعتبار را تا رسیدن به نتیجه ملموس برای مردم، بهصورت میدانی و مستمر پیگیری خواهد کرد. نوسازی مدارس نباید درگیرِ بازیهای اداری شود؛ زمانی برای از دست دادن وجود ندارد.
دیدگاهتان را بنویسید