فروپاشی یک هیبت؛ آلمان چگونه از جام جهانی حذف شد؟!!!

به گزارش آذربایجان آنلاین، تیم ملی آلمان در یکی از غیرمنتظره‌ترین نتایج جام جهانی ۲۰۲۶، پس از تساوی ۱-۱ مقابل پاراگوئه در ۱۲۰ دقیقه، در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۳ شکست خورد و از دور رقابت‌ها کنار رفت؛ شکستی که نه تنها پاراگوئه را به مرحله یک‌هشتم نهایی رساند، بلکه بار دیگر نشانه‌های بحران چندساله فوتبال آلمان را آشکار کرد.

برای تیمی که چهار قهرمانی جهان را در کارنامه دارد و همواره به‌عنوان یکی از موفق‌ترین تیم‌های تاریخ جام جهانی شناخته می‌شد، حذف در نخستین دیدار مرحله حذفی، آن هم برابر تیمی که کمتر کسی آن را مدعی می‌دانست، تنها یک ناکامی ورزشی نیست. آلمان در سال‌های اخیر به تدریج بخشی از مهم‌ترین ویژگی‌های خود یعنی کارآمدی، انعطاف‌پذیری تاکتیکی و شخصیت برنده را از دست داده است.

ژرمن‌ها مسابقه را با برتری کامل در مالکیت توپ آغاز کردند و تقریباً در تمام دقایق بازی ابتکار عمل را در اختیار داشتند، اما بار دیگر همان مشکل همیشگی نمایان شد؛ گردش زیاد توپ بدون خلق موقعیت‌های تعیین‌کننده. در شرایطی که آلمان صدها پاس رد و بدل می‌کرد، پاراگوئه با کمترین تعداد حملات و با اتکا به سازمان دفاعی خود، روی ضربه سر خولیو انسیسو در آستانه پایان نیمه نخست به گل رسید و با برتری راهی رختکن شد.

خلاصه‌ای از فوتبال امروز آلمان این است؛ تیمی که در اختیار داشتن توپ را به‌خوبی می‌داند، اما در تبدیل برتری آماری به برتری واقعی در زمین با مشکل مواجه است. مانشافت در سال‌های اخیر بارها با همین چالش روبه‌رو شده؛ مالکیت بالا، تعداد پاس‌های زیاد و آمار هجومی قابل توجه، اما کارایی پایین در یک‌سوم دفاعی حریف.

آلمان در نیمه دوم با گل کای هاورتز به بازی برگشت و پس از آن تقریباً به‌طور کامل بر جریان مسابقه مسلط شد. فشار حملات به‌تدریج افزایش یافت و پاراگوئه بخش زیادی از زمان بازی را در زمین خود سپری کرد. با این حال، هرچه حملات آلمان بیشتر شد، بی‌قراری و شتاب‌زدگی در ضربات نهایی نیز افزایش پیدا کرد؛ مسئله‌ای که در سال‌های اخیر به یکی از نقاط ضعف اصلی مانشافت تبدیل شده است.

آمار بازی نیز تناقض عجیبی را به نمایش می‌گذارد. آلمان در مجموع ۱۲۰ دقیقه، ۵۶ حمله روی دروازه پاراگوئه ترتیب داد؛ آماری که به‌عنوان بیشترین تعداد حمله یک تیم در تاریخ جام جهانی ثبت شد. با وجود این، ژرمن‌ها حتی نتوانستند یک بار از حریف خود پیش بیفتند. در وقت‌های اضافه نیز گل جاناتان تاه پس از بازبینی توسط VAR مردود اعلام شد تا سرنوشت مسابقه به ضربات پنالتی کشیده شود.

ضربات پنالتی، جایی بود که یکی دیگر از نمادهای فوتبال آلمان فرو ریخت. ژرمن‌ها پیش از این هرگز در ضربات پنالتی جام جهانی شکست نخورده بودند و همواره این بخش از مسابقات را با اعتماد به نفس و برتری ذهنی پشت سر می‌گذاشتند. اما این بار پنالتی‌های از دست‌رفته کای هاورتز، نیک وولتماده و جاناتان تاه به پایان یکی از ماندگارترین رکوردهای فوتبال آلمان انجامید.

این حذف را نمی‌توان صرفاً به یک شب بد یا بدشانسی در ضربات پنالتی تقلیل داد. آلمان از جام جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ با حذف از مرحله گروهی کنار رفت و حالا در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز نتوانست از نخستین آزمون مرحله حذفی عبور کند. تکرار این ناکامی‌ها نشان می‌دهد مشکل مانشافت فراتر از تغییر نسل بازیکنان یا مسائل تاکتیکی مقطعی است.

فوتبال آلمان زمانی به توانایی پیروزی در سخت‌ترین شرایط شهرت داشت؛ تیمی که شاید بهترین بازی را ارائه نمی‌کرد، اما اغلب راه برنده شدن را پیدا می‌کرد. اکنون اما تصویر کاملاً متفاوت شده است؛ تیمی که رکورد حمله ثبت می‌کند، مالکیت توپ را در اختیار دارد و آمار بهتری نسبت به حریف ارائه می‌دهد، اما در نهایت زمین مسابقه را با شکست ترک می‌کند. حذف برابر پاراگوئه بیش از آنکه یک شگفتی صرف باشد، هشداری جدی است که نشان می‌دهد مانشافت هنوز راه درازی برای بازگشت به جایگاه تاریخی خود در فوتبال جهان پیش رو دارد.