کارت زرد به یک وزیر یا نادیده گرفتن دو سال جهاد برای امنیت غذایی؟
ایران روی زمین تشنه ایستاده است بحران آب دیگر فقط کمبود باران نیست
هفت مرحله برای تحقق حق اشتغال و ازدواج؛ پیوند حقوق شهروندی، فناوری و ضمانت اجرا
سالروز صدور فرمان مشروطیت، فقط یادآور امضای یک فرمان نیست؛ یادآور روزهایی است که مردم برای قانون، عدالت و آینده بهتر ایستادند. اما اگر مشروطه توانست از روزهای سخت عبور کند و به یک جریان ملی تبدیل شود، یکی از مهمترین دلایل آن، مقاومت و پایداری تبریز بود. این شهر، زمانی که بسیاری امید خود را از دست داده بودند، هزینه ایستادن را پرداخت و اجازه نداد شعله مشروطه خاموش شود.
تاریخ، شهرها را با ساختمانهای بلند یا خیابانهای عریض قضاوت نمیکند؛ با لحظههایی میسنجد که مردمشان تصمیم میگیرند برای آینده بایستند. تبریز چنین شهری است. شهری که نامش با غیرت، مسئولیتپذیری و پیشگامی گره خورده است. از ستارخان و باقرخان گرفته تا هزاران مرد و زن گمنامی که شاید نامشان در کتابها نیامده باشد، اما رد پایشان در سرنوشت ایران باقی مانده است.
راز ماندگاری تبریز فقط در گذشته پرافتخارش نیست. این شهر هرگز به تاریخ خود تکیه نکرده تا از امروز غافل شود. صنعت، دانشگاه، فرهنگ، هنر، تجارت و اندیشه، همه در کنار هم هویتی ساختهاند که تبریز را به یکی از ستونهای استوار ایران تبدیل کرده است. شاید به همین دلیل است که هرگاه نام این شهر به میان میآید، احساس تعلقی فراتر از یک مرز جغرافیایی شکل میگیرد.
مردم آذربایجان، بهویژه مردم تبریز، همیشه ثابت کردهاند که عشق به زادگاه با عشق به ایران در تضاد نیست؛ بلکه این دو، یکدیگر را کامل میکنند. کسی که به ریشههای خود افتخار میکند، بهتر میتواند برای آینده کشورش نیز مسئولیت بپذیرد. هویت محلی، اگر درست فهمیده شود، نه دیوار میسازد و نه فاصله؛ پلی است میان گذشته و آینده.
شاید امروز بیش از هر زمان دیگری به یادآوری این حقیقت نیاز داشته باشیم که تاریخ را فقط نباید در کتابها خواند؛ باید از آن درس گرفت. مشروطه تنها متعلق به گذشته نیست؛ یادآور این است که هیچ تحول بزرگی بدون مشارکت مردم، بدون احساس مسئولیت و بدون ایستادگی به دست نمیآید. تبریز این درس را بیش از یک قرن پیش به تاریخ ایران داد.
امروز اگر از تبریز سخن میگوییم، فقط از یک شهر حرف نمیزنیم؛ از هویتی سخن میگوییم که در سختترین روزها، امید را انتخاب کرد، مسئولیت را پذیرفت و سهم خود را در ساختن ایران ادا کرد. شاید به همین دلیل باشد که تبریز برای مردمش فقط زادگاه نیست؛ بخشی از شناسنامه، غرور و حافظه تاریخی آنان است.
و شاید هیچ جملهای بهتر از این نتواند جایگاه این شهر را توصیف کند: تبریز، شهری نیست که فقط در تاریخ ایران حضور داشته باشد؛ شهری است که بارها مسیر تاریخ ایران را تغییر داده است.
دیدگاهتان را بنویسید