شاید مهم‌ترین ویژگی فضای مجازی ایران در ماه‌های اخیر، نه قطعی اینترنت بوده و نه بازگشت تدریجی آن؛ بلکه «بلاتکلیفی» بوده است. بلاتکلیفی میلیون‌ها کاربری که نمی‌دانند ارتباطات روزمره، کسب‌وکار، اخبار و حتی روابط شخصی خود را بر کدام بستر بنا کنند.

هر سال، روز جهانی بدون دخانیات فرصتی است برای یادآوری خطری که آن‌قدر در زندگی روزمره تکرار شده که بسیاری دیگر آن را یک تهدید جدی نمی‌بینند. سیگار، قلیان و دیگر محصولات دخانی، سال‌هاست در کنار مردم زندگی می‌کنند؛ در کافه‌ها، دورهمی‌ها، محل کار، خیابان‌ها و حتی گاهی در کنار نوجوانانی که هنوز در ابتدای مسیر زندگی قرار دارند. همین نزدیکی و تکرار، شاید بزرگ‌ترین موفقیت دخانیات و بزرگ‌ترین شکست نظام‌های سلامت در سراسر جهان باشد؛ عادی شدن یک خطر.

در اقتصاد امروز ایران، مسئله فقط گرانی نیست؛ مسئله سرعتِ گرانی است. مردمی که تا چند سال پیش می‌توانستند برای چند ماه آینده برنامه‌ریزی کنند، امروز گاهی حتی برای پایان ماه هم اطمینان ندارند. قیمت‌ها آن‌قدر سریع تغییر می‌کنند که فاصله میان درآمد و هزینه، دیگر یک شکاف ساده نیست؛ به یک فرسایش دائمی تبدیل شده است.

هوای تبریز این روزها دیگر هوا نیست؛ ترکیبی است از خستگی، بی‌توجهی و تصمیم‌هایی که سلامت مردم یک شهر را به حاشیه رانده است. شهری که سال‌ها به پاکیزگی و نسیم پرغرورش شناخته می‌شد، امروز در آستانه تبدیل شدن به کلان‌شهر خاکستری ایستاده؛ همان‌قدر عجیب، همان‌قدر تلخ، همان‌قدر ترسناک.

از اولین خبر تا امروز، هر قدم را با شما ساختیم ، با ایمان به صداقت، با عشق به آذربایجان، و با تعهد به مردم ایران. این عدد، فقط نشانه‌ی رشد نیست؛ حاصلِ اعتماد شماست. اعتمادی که بزرگ‌ترین افتخار و ارزشمندترین دارایی ماست. به هر نگاهی که خواند، به هر پیامی که دلگرمی شد و […]