نقض فاحش حقوق بین‌الملل با حمله به نیروهای امدادی در جنگ تحمیلی سوم

به گزارش آذربایجان آنلاین، جامعه جهانی، با هزاران امید، کنوانسیون‌ها و معاهداتی را برای حفظ کرامت انسانی و جان بی‌گناهان تدوین کرده است. کنوانسیون‌های ژنو، به‌ویژه، خط قرمزی بر تعرض به مراکز درمانی، امدادگران و بیماران کشیده‌اند. اما با قلبی شکسته باید اذعان کرد که این خطوط قرمز، در نگاه نیروهای وحشی آمریکا و اسرائیل، بی‌رنگ و بی‌معنا گشته‌اند! حمله به بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، و کاروان‌های امدادی، تنها یک جنایت جنگی نیست، بلکه اهانتی آشکار به وجدان بشریت است.

کمیته ملی حقوق بشردوستانه و جمعیت هلال‌احمر ایران در طی یک بیانیه، ضمن ابراز نگرانی عمیق نسبت به نقض اصول و قواعد حقوق بین‌ الملل بشردوستانه، بر لزوم احترام کامل و بی‌قید و شرط به نمادهای حمایتی، به‌ویژه نشان هلال‌احمر، تأکید کردند. بر اساس این بیانیه، این حمله خسارات قابل توجهی به زیرساخت‌ها، تجهیزات و ظرفیت عملیاتی هلال احمر وارد کرده و توان پاسخگویی به نیازهای فوری آسیب‌دیدگان را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است.

در این بیانیه، به حمله هوایی بامداد جمعه ۱۴ فروردین‌ ماه، حدود ساعت ۵:۳۰ صبح، به انبار جمعیت هلال احمر در شهر چغادک استان بوشهر اشاره شده است؛ مرکزی که به‌ عنوان یکی از ارکان حیاتی پشتیبانی عملیات امداد و نجات، صرفاً برای اهداف بشردوستانه از جمله ذخیره‌سازی اقلام امدادی و حمایت از آسیب‌دیدگان مورد استفاده قرار داشته و فاقد هرگونه کاربری نظامی‌بوده است.

بیش از یک ماه است که با اندوهی وصف‌ناپذیر، شاهد حملاتی هستیم که رد پای آمریکا و رژیم صهیونسیتی در آنها به وضوح دیده می‌شود. این حملات، نشان از بی‌اعتنایی عمیق به جان انسان‌ها و نادیده گرفتن ارزش حیاتی امدادرسانی دارد. هر بمبی که بر سر بیمارستانی فرود می‌آید، تیری است که قلب انسانیت را هدف گرفته و هر امدادگری که در این راه جان می‌بازد، شمعی است که در تاریکی جهل جنگ طلبان، خاموش می‌شود!

در ادامه بیانیه‌ای که ذکر شد، با استناد به اصول بنیادین حقوق بین‌ الملل بشردوستانه از جمله اصل تفکیک، تناسب و احتیاط در حمله، تأکید شده است که طرف‌های درگیر موظف‌اند میان اهداف نظامی و غیرنظامی تمایز قائل شده و از هدف قرار دادن غیرنظامیان و اموال غیرنظامی، به‌ ویژه تأسیسات و تجهیزات بشردوستانه، خودداری کنند.

همچنین بر اساس کنوانسیون‌‌های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹، جمعیت‌‌های ملی هلال‌احمر و صلیب سرخ به‌عنوان نهادهایی بی‌طرف، مستقل و بشردوست، از حمایت ویژه برخوردار بوده و هرگونه تعرض به کارکنان، تأسیسات و وسایل نقلیه آنان نقض فاحش تعهدات بین‌ المللی محسوب می‌‌شود.

این بیانیه می‌افزاید: تاکنون ۲۰ مرکز هلال احمر، ۳ فروند بالگرد امدادی و ۴۸ دستگاه خودروی عملیاتی از جمله ۴۶ دستگاه آمبولانس دچار آسیب شده‌اند و ۱۸ نفر از نیروهای امدادی شجاع نیز در حین انجام مأموریت مقدس خود مجروح شده‌اند. و از همه دلخراش‌تر ۴ تن از این فرشتگان نجات در مسیر انجام وظایف بشردوستانه به شهادت رسیده‌‌اند؛ موضوعی که در این بیانیه به‌عنوان مصداق بارز نقض حمایت ویژه از کارکنان امدادی مورد تأکید قرار گرفته است.

آنچه از حملات ویرانگر به مراکز درمانی و امدادی بر جای می‌ماند، تنها آوار ساختمان‌ها و خسارات مادی نیست؛ بلکه زخم‌های عمیق‌تری بر جان جامعه بشری می‌نشیند که ترمیم آنها بس دشوارتر است. ناگفته نماند که عواقب این حملات، فراتر از تخریب فیزیکی است. ترس و وحشتی که در دل بیماران و امدادگران می‌نشیند، ناامیدی‌ای که بر جامعه سایه می‌افکند، و از بین رفتن اعتماد به نهادهای بین‌المللی، تنها بخشی از این فاجعه است. این حملات، بذر اندوه و کینه‌ای عمیق را در دل بازماندگان می‌کارد و آینده‌ای تاریک‌تر را برای صلح و امنیت رقم می‌زند.