نقشه اقلیمی ترکیه در حال بازنویسی است

به گزارش آذربایجان آنلاین، نکته کلیدی در گزارش پروفسور مراد تورکش اینجاست که ما با «تغییر آب‌وهوا» مواجه نیستیم، بلکه با یک «تحول ساختاری» روبرو هستیم. وقتی اقلیم مدیترانه‌ای که نماد تابستان‌های خشک و گرم است، تا ۴۵ درصد خاک ترکیه را در آینده می‌بلعد، یعنی باید منتظر طولانی‌تر شدن فصل آتش‌سوزی‌های جنگلی باشیم که حالا دیگر محدود به سواحل نیست و می‌تواند قلب مناطق داخلی ترکیه را هم خاکستر کند. گسترش اقلیم‌های استپی نیمه‌خشک به معنای جدی‌تر شدن خطر بیابان‌زایی است؛ خطری که تا امروز شاید جدی گرفته نمی‌شد، اما حالا با این داده‌های علمی، دیگر قابل نادیده گرفتن نیست.

این تغییرات در اکوسیستم کوهستانی هم خود را نشان می‌دهد. عقب‌نشینی یخچال‌های طبیعی تا سال ۲۰۹۹ یعنی از دست دادن مخازن استراتژیک آب شیرین کشور. مدیریت آب در چنین شرایطی که تقاضای آبیاری کشاورزی افزایش یافته اما منابع بارندگی نامنظم‌تر شده‌اند، به بزرگترین چالش ملی تبدیل خواهد شد. در حالی که ممکن است کشاورزان در برخی مناطق بتوانند زیتون و پسته بیشتری بکارند، اما افت تولید غلات حیاتی مثل گندم و جو به خاطر تنش آبی، زنگ خطر را برای امنیت غذایی به صدا درآورده است.

باید صریح بود؛ این پژوهش یک هشدار عمومی است. جابجایی ارتفاعی جنگل‌ها و پوشش‌های گیاهی، پیامدهایی دارد که از مدیریت شهرها تا تولید برق آبی را درگیر می‌کند. ترکیه باید سیاست‌های سازگاری با تغییر اقلیم را از حالت «حرف» به «عمل» تبدیل کند. مدیریت منابع آب باران، تغییر الگوی کشت و ارتقای زیرساخت‌های ضدحریق دیگر انتخاب نیستند؛ بلکه الزاماتی برای جلوگیری از یک بحران اقتصادی و زیست‌محیطی تمام‌عیار در دهه‌های پیش‌رو هستند.