کارت زرد به یک وزیر یا نادیده گرفتن دو سال جهاد برای امنیت غذایی؟
ایران روی زمین تشنه ایستاده است بحران آب دیگر فقط کمبود باران نیست
هفت مرحله برای تحقق حق اشتغال و ازدواج؛ پیوند حقوق شهروندی، فناوری و ضمانت اجرا
به گزارش آذربایجان آنلاین، بهرام حسنینژاد، فعال کارگری، اظهار داشت: وقتی آزادسازی و حذف یارانهها به مهمترین عنصر سلامت مردم یعنی دارو میرسد، به معنای این است که خشنترین نسخه اقتصاد سرمایهداری در حال اجراست. وی با اشاره به اصل ۲۹ قانون اساسی که بر تأمین رفاه همگانی، بیمه و درمان تأکید دارد، افزود: مسئولان یکبار هم که شده متن صریح این اصل را بخوانند؛ تأکید بر رفاه همگانیِ بیمه و درمان در این اصل قانونی کجا و گرانسازی دارو با هدفِ جلوگیری از کسری بودجه و درآمدزایی کجا؟!
حسنینژاد خطاب به مسئولان، از جمله وزیر بهداشت و رئیس سازمان غذا و دارو، گفت: به جای توجیه گلدرشتِ گرانی دارو و حذف ارز ترجیحی، بهتر است به همین سؤال کلیدی، یک پاسخ سرراست بدهند: مردم از کجا بیاورند دارو بخرند؟! او با اشاره به وضعیت معیشتی بازنشستگان، معلمان، کارگران و کارمندان، تأکید کرد که افزایش سرسامآور قیمت دارو، دسترسی به درمان را برای اقشار کمدرآمد به یک رؤیای دستنیافتنی تبدیل کرده است.
بر اساس گزارشها، حذف ارز ترجیحی ۴۲۰۰ تومانی دارو و جایگزینی آن با ارز ۲۸,۵۰۰ تومانی، قیمت برخی داروها را تا چند برابر افزایش داده است. برخی شرکتهای داروسازی لیستهای قیمت جدیدی منتشر کردهاند که نرخ داروها در آنها بهطور چشمگیری بالا رفته است. رئیس سازمان غذا و دارو نیز پیشبینی کرده که با این تغییر، قیمت تجهیزات پزشکی تا هفت برابر افزایش یابد و برای پیشگیری از تحمیل هزینه اضافی به بیماران، تخصیص ۳۵ هزار میلیارد تومان بودجه ضروری است.
وزیر بهداشت، محمدرضا ظفرقندی، در آذرماه ۱۴۰۳ اعلام کرده بود که ارز ترجیحی دارو از سال ۱۴۰۴ حذف خواهد شد و وزارت بهداشت در حال آمادهسازی برنامههایی برای مدیریت این تغییر است. با این حال، وی اخیراً اظهار داشت که هنوز تصمیمی در این باره گرفته نشده است، که این اظهارات متناقض، سردرگمی بیماران را تشدید کرده است.
کارشناسان هشدار دادهاند که حذف ارز ترجیحی بدون زیرساختهای لازم، مانند تقویت بیمهها یا تخصیص یارانه مستقیم به بیماران، میتواند فشار مضاعفی بر اقشار آسیبپذیر وارد کند. هانی تحویلزاده، رئیس انجمن تولیدکنندگان شیرخشک، اعلام کرده که حذف ارز ترجیحی قیمت مواد اولیه شیرخشک را بین ۵ تا ۷ برابر افزایش میدهد، که این امر بهویژه برای خانوادههای کمدرآمد چالشبرانگیز است.
برای کاهش بحران، پیشنهادهایی مانند تزریق یارانه مستقیم به بیمهها، نظارت دقیق بر توزیع دارو و جلوگیری از قاچاق، و افزایش تولید داخلی داروهای ضروری مطرح شده است. با این حال، تا زمانی که زیرساختهای لازم فراهم نشود، گرانی دارو همچنان معضلی برای اقشار کمدرآمد خواهد بود. حسنینژاد در پایان تأکید کرد که سلامت مردم نباید قربانی سیاستهای اقتصادی شود و مسئولان باید پاسخگوی این وضعیت باشند.
دیدگاهتان را بنویسید