تهران - آذربایجان آنلاین - آتش‌بس که درپی جنگ تحمیلی سوم به وقوع پیوست، به معنای بازگشت آرامش نیست؛ سکوت سنگینِ تروماست. جایی که صدای بیرون خاموش می‌شود و اضطراب ناگفته‌ها، جامعه را در «انتظار فاجعه»، فرسوده می‌کند. این سکون، فرصتی برای بازگشت درد سرکوب‌شده و آغاز افسردگیِ ناشی از بی‌معنایی است؛ چالشی که نیازمند گفتگوی ترمیم‌کننده، پیش از غرق شدن در انزوای ابدی است. درک این «سکونِ پرهیاهو»، کلید عبور از بحران روانی و رسیدن به ترمیم است.

در واپسین روزهایی که لالایی شب‌ها، صدای انفجارها و سایه‌ی مرگ بود، اکنون جای خود را به کابوس تکرار و ترسی خاموش داده است. حس ناامنی دائمی، نگرانی برایِ از دست دادنِ دوباره‌ی عزیزان و تلخی خاطراتِ گذشته را به تصویر می‌کشد و پرسشی بنیادین را مطرح می‌کند: آیا آرامشِ واقعی، پس از این همه زخم، دست‌یافتنی است، یا سایه‌ی "نکند دوباره جنگ شود، تا ابد بر جان‌ها سنگینی خواهد کرد؟

جنگ همیشه آن‌طور که تصور می‌شود، زندگی را متوقف نمی‌کند. برعکس، گاهی همه‌چیز ادامه دارد؛ کار، مدرسه، خرید، رفت‌وآمد… اما آنچه از حرکت می‌ایستد، ذهن انسان است.

تهران - اذربایجان آنلاین - در پی تشدید شرایط جنگی و شنیدن صدای انفجارها، شمار افرادی که دچار اضطراب‌های شدید و حملات ناگهانی ترس می‌شوند؛ افزایش می‌یابد.

تهران - آذربایجان آنلاین - مدیریت اخبار در بحران برای حفظ سلامت روان خانواده‌ها از طریق محدود کردن مواجهه با جریان‌های خبری و پرهیز از تصمیم‌گیری بر اساس شایعات، بسیار مهم است.

تمرکز بر سلامت روان در دوران بحران‌های جهانی به‌ویژه «جنگ»، امری حیاتی است. اضطراب ناشی از عدم اطمینان به آینده، با مدیریت صحیح و محدود کردن تعقیب اخبار، قابل کنترل است. تکنیک‌های خودمراقبتی و حمایت‌های اجتماعی و تخصصی، راهکارهای کلیدی برای عبور از این دوران دشوار هستند.

تهران-آذربایجان آنلاین-محققان در یک مطالعه کیفی تلاش کرده‌اند از زاویه نگاه مادرانی که در کودکی آسیب دیده‌اند، به پیامدهای بلندمدت بدرفتاری بپردازند؛ پیامدهایی که هنوز در روابط عاطفی و خانوادگی آن‌ها دیده می‌شود.