در سال‌های اخیر، یکی از ویژگی‌های کمتر دیده‌شده در رفتار اجتماعی مردم، شکل‌گیری نوعی انتظار دائمی برای خبر بعدی است. گویی زندگی روزمره در میان موجی از اخبار، شایعات، تحلیل‌ها و روایت‌ها در حال حرکت است و هر لحظه همه منتظرند ببینند اتفاق بعدی چیست.

تهران - آذربایجان آنلاین - خریدهای هیجانی و افراطی در دوران بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و حتی بحران‌های شخصی، بیش از آنکه نشانه رفاه یا مصرف‌گرایی باشند، اغلب تلاشی برای فرار موقت از اضطراب، ناامنی و احساس بی‌اختیاری هستند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد بسیاری از افراد در زمان استرس، غم، تنهایی یا نگرانی نسبت به آینده، برای به دست آوردن حس کنترل و آرامش به خرید پناه می‌برند؛ آرامشی که معمولاً کوتاه‌مدت است و جای خود را به احساس پشیمانی، فشار مالی و اضطراب بیشتر می‌دهد. این پدیده، تنها یک رفتار اقتصادی نیست، بلکه بازتابی از وضعیت روانی جامعه‌ای است که زیر بار فشارهای مزمن، به دنبال راهی برای تسکین موقت رنج‌های خود می‌گردد.

تبریز - آذربایجان آنلاین - دکتر رضا باغبان روانشناس بالینی در گفتگوی اختصاصی با آذربایجان آنلاین با اشاره به پیامدهای روانی جنگ و ناامنی گفت واکنش‌هایی مانند ترس، اضطراب، بی‌انگیزگی و گوش‌به‌زنگی پس از بحران، در ابتدا طبیعی هستند اما در صورت تداوم بیش از چند هفته و ایجاد اختلال در خواب، کار و زندگی روزمره، نیازمند بررسی تخصصی و مراجعه به روانشناس هستند. وی تأکید کرد ماندن طولانی‌مدت در حالت بقا می‌تواند به اضطراب، افسردگی، فرسودگی روانی و اختلال در روابط و عملکرد فردی منجر شود.

تهران - آذربایجان آنلاین - سازمان بهزیستی کشور برای مقابله با پیامدهای روانی جنگ، سامانه ملی طراحی کرده است که از غربالگری اولیه تا ارجاع برای روان درمانی و پیگیری ۳۰ روزه افراد پرخطر را در چهار مرحله دنبال می‌کند.

ما در جهانی به سر می‌بریم که پیوسته ما را به افزایش تولید، ارتقای عملکرد، و دستیابی به موفقیت‌های روزافزون ترغیب می‌نماید. رسانه‌های جمعی، اخبار جاری، و حتی فرهنگ سازمانی، همگی ما را به سوی این اندیشه رهنمون می‌سازند که سکون و عدم فعالیت، به مثابه اتلاف عمر و عقب‌ماندگی از قافله‌ی حیات تلقی می‌گردد. گویی در مسابقه‌ای بی‌پایان قرار گرفته‌ایم که ناگزیر از دویدن بی‌امانیم.

تهران - آذربایجان آنلاین - محققان به تازگی به یک پیشرفت مهم در توسعه یک آزمایش خون ساده دست یافته‌اند که می‌تواند به پزشکان کمک کند درمان‌های دارویی اولیه را با دقت بیشتری انتخاب کنند.

همه چیز با یک حرکت تکراری و بی‌روح شروع می‌شود؛ چرخشی کوچک و بی‌رمق روی صفحه نمایش. یک «لودینگِ» بی‌‌پایان که با هر دور زدن آن، تکه‌ای از آرامش کاذب و امنیت ساختگی ما با خود می‌برد. در این لحظه، ما فقط با یک نقص فنی روبرو نیستیم؛ ما با یک فروپاشی روانی مواجه شده‌ایم. اینترنت قطع شده است، اما آنچه واقعاً از دسترس خارج شده، فراتر از یک اتصال فیبر نوری یا سیگنال‌های بی‌سیم است؛ در حقیقت، پل فرار ما از واقعیت، فرو ریخته است.

تهران - آذربایجان آنلاین - آتش‌بس که درپی جنگ تحمیلی سوم به وقوع پیوست، به معنای بازگشت آرامش نیست؛ سکوت سنگینِ تروماست. جایی که صدای بیرون خاموش می‌شود و اضطراب ناگفته‌ها، جامعه را در «انتظار فاجعه»، فرسوده می‌کند. این سکون، فرصتی برای بازگشت درد سرکوب‌شده و آغاز افسردگیِ ناشی از بی‌معنایی است؛ چالشی که نیازمند گفتگوی ترمیم‌کننده، پیش از غرق شدن در انزوای ابدی است. درک این «سکونِ پرهیاهو»، کلید عبور از بحران روانی و رسیدن به ترمیم است.

در واپسین روزهایی که لالایی شب‌ها، صدای انفجارها و سایه‌ی مرگ بود، اکنون جای خود را به کابوس تکرار و ترسی خاموش داده است. حس ناامنی دائمی، نگرانی برایِ از دست دادنِ دوباره‌ی عزیزان و تلخی خاطراتِ گذشته را به تصویر می‌کشد و پرسشی بنیادین را مطرح می‌کند: آیا آرامشِ واقعی، پس از این همه زخم، دست‌یافتنی است، یا سایه‌ی "نکند دوباره جنگ شود، تا ابد بر جان‌ها سنگینی خواهد کرد؟

جنگ همیشه آن‌طور که تصور می‌شود، زندگی را متوقف نمی‌کند. برعکس، گاهی همه‌چیز ادامه دارد؛ کار، مدرسه، خرید، رفت‌وآمد… اما آنچه از حرکت می‌ایستد، ذهن انسان است.