به گزارش آذربایجان آنلاین، در شرایطی که بحرانهای ژئوپلیتیک در منطقه دریای سیاه، مسیرهای سنتی ترانزیت قزاقستان را با چالش مواجه کرده است، آستانه با تمرکز بر «کریدور میانی» و خط لوله باکو-تفلیس-جیحان (BTC)، استراتژی تنوعبخشی به صادرات خود را با جدیت دنبال میکند. اقدامات اخیر ترکیه در اعمال محدودیتهای موقت بر عبور شناورها از تنگههای بسفر و داردانل، نقطه عطفی در نگاه قزاقستان به آسیبپذیری گلوگاههای نووراسییسک روسیه ایجاد کرد؛ موضوعی که اهمیتِ عملیاتیِ مسیر دریای خزر را بیش از پیش نمایان ساخت. بر اساس توافقات راهبردی میان شرکتهای «کازمونایگاز» و «سوکار»، نفت قزاقستان از بندر آکتائو به باکو منتقل شده و از آنجا بدون نیاز به عبور از دریای سیاه، مستقیماً به بندر جیحان در مدیترانه میرسد. در کنار این، ارتقای ظرفیت راهآهن باکو-تفلیس-قارص (BTK) که اکنون اجازه میدهد تا ۵ میلیون تن بار در سال از مسیر ریلی قفقاز جنوبی عبور کند، بازوی قدرتمندی برای ترانزیت کالاهای غیرنفتی فراهم آورده است. این تحولات نشان میدهد که قزاقستان نه تنها در پی جایگزینی مسیرهای تثبیتشده نیست، بلکه با ایجاد شبکهای چندلایه از خطوط لوله و مسیرهای ریلی، به دنبال کاهش ریسکهای منطقهای و تضمین جریانِ بیوقفه صادرات در یک ژئوپلیتیکِ پرنوسان است.
دیدگاهتان را بنویسید