کارت زرد به یک وزیر یا نادیده گرفتن دو سال جهاد برای امنیت غذایی؟
ایران روی زمین تشنه ایستاده است بحران آب دیگر فقط کمبود باران نیست
هفت مرحله برای تحقق حق اشتغال و ازدواج؛ پیوند حقوق شهروندی، فناوری و ضمانت اجرا
به گزارش آذربایجان آنلاین، علیرضا عباسی، نایبرئیس کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد ایران امسال بهدلیل افزایش تولید داخلی، نیازی به واردات گندم نخواهد داشت.
او با اشاره به وضعیت تولید گندم در دو سال اخیر گفت: «سال ۱۴۰۳ حدود ۱۲ میلیون تن خرید گندم از کشاورزان داشتیم و تقریباً بینیاز از واردات بودیم. تولید کل کشور حدود ۱۴ میلیون تن بود که دولت ۱۲ میلیون تن آن را خریداری کرد.»
عباسی افزود: «سال گذشته میزان خرید تضمینی به حدود هفت و نیم میلیون تن رسید و تقریباً چهار و نیم میلیون تن کاهش داشت، اما امسال به لطف بارندگیهای خوب، حدود ۱۳ تا ۱۳ و نیم میلیون تن تولید گندم در داخل کشور خواهیم داشت.»
اهمیت این اظهارات در شرایط فعلی بسیار فراتر از یک آمار کشاورزی است. در ماههای اخیر، همزمان با جنگ تحمیلی، فشارهای دریایی، تهدید مسیرهای تجاری و نگرانیها درباره امنیت غذایی، مسئله تأمین کالاهای اساسی به یکی از اصلیترین دغدغههای افکار عمومی و سیاستگذاران تبدیل شده است.
در چنین فضایی، اعلام خودکفایی نسبی در گندم، برای ساختار سیاسی و اقتصادی کشور یک پیام راهبردی محسوب میشود؛ پیامی مبنی بر اینکه ایران در یکی از حیاتیترین کالاهای اساسی، همچنان توان حفظ ثبات داخلی را دارد.
گندم در اقتصاد و امنیت ملی ایران فقط یک محصول کشاورزی نیست. تجربه سالهای گذشته نشان داده هرگونه اختلال در تأمین آرد و نان میتواند به سرعت به مسئلهای اجتماعی و حتی امنیتی تبدیل شود. به همین دلیل، دولتها همواره خودکفایی گندم را بخشی از امنیت ملی تلقی کردهاند.
غلامرضا نوریقزلجه، وزیر جهاد کشاورزی، نیز اخیراً تأکید کرده بود: «تأمین کالاهای اساسی کشور بدون وقفه در حال انجام است و ذخایر راهبردی در وضعیت مطمئن قرار دارد.» او همچنین گفته بود دولت برای حمایت از تولید داخلی و خرید تضمینی محصولات اساسی برنامهریزی ویژهای انجام داده است.
این مواضع در کنار اظهارات کمیسیون کشاورزی مجلس، نشان میدهد حاکمیت تلاش دارد نگرانیها درباره امنیت غذایی را کنترل و این پیام را منتقل کند که حتی در شرایط فشار خارجی نیز، کشور در تأمین نیازهای اساسی دچار بحران نخواهد شد.
از منظر اقتصادی نیز، کاهش وابستگی به واردات گندم اهمیت ویژهای دارد. در شرایطی که کشور با محدودیتهای ارزی، تحریم و افزایش هزینههای حملونقل دریایی روبهروست، هر میزان کاهش واردات کالاهای اساسی میتواند فشار بر منابع ارزی را کمتر کند.
همین مسئله باعث شده مسئله گندم اکنون فقط به وزارت جهاد کشاورزی محدود نباشد و به پروندهای اقتصادی، سیاسی و حتی راهبردی تبدیل شود.
در کنار این موضوع، بارندگیهای امسال نیز نقش تعیینکنندهای در بهبود وضعیت تولید داشتهاند. پس از چند سال خشکسالی و افت تولید در برخی استانها، افزایش بارشها باعث شده بخشی از ظرفیت تولید کشاورزی دوباره احیا شود.
کارشناسان حوزه کشاورزی معتقدند اگر روند بارندگی و حمایت از کشاورزان ادامه پیدا کند، ایران میتواند دوباره به سطح پایدارتری از خودکفایی در گندم برسد؛ هرچند چالشهایی مانند کمبود آب، هزینه تولید، قیمت خرید تضمینی و فرسودگی زیرساختهای کشاورزی همچنان پابرجاست.
در همین حال، نصرالله پژمانفر، رئیس کمیسیون اصل نود مجلس، نیز اخیراً پس از نشست با وزیر جهاد کشاورزی گفته بود: «اعتماد مردم به توانمندی مسئولان در تأمین نیازها باعث شد خرید مازاد و التهاب در بازار شکل نگیرد و محاسبات دشمن برای ایجاد تنش در بازار شکست بخورد.»
این اظهارات نشان میدهد مجلس، مسئله امنیت غذایی را بخشی از جنگ اقتصادی و روانی علیه ایران میبیند و معتقد است ثبات در بازار کالاهای اساسی، نقش مهمی در حفظ آرامش اجتماعی دارد.
از منظر منطقهای نیز، موضوع گندم در سالهای اخیر به مسئلهای ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. جنگ اوکراین، بحران دریای سیاه، افزایش قیمت جهانی غلات و محدودیت صادرات برخی کشورها نشان داد وابستگی غذایی تا چه اندازه میتواند کشورها را آسیبپذیر کند.
در چنین فضایی، ایران تلاش میکند خودکفایی نسبی در محصولات راهبردی را بهعنوان بخشی از قدرت تابآوری اقتصادی حفظ کند.
واقعیت این است که در شرایط جنگی و فشار خارجی، توان تأمین نان و کالاهای اساسی، یکی از مهمترین شاخصهای ثبات داخلی محسوب میشود. به همین دلیل، آمار تولید گندم امروز فقط یک داده کشاورزی نیست، بلکه نشانهای از وضعیت پایداری اقتصادی و اجتماعی کشور تلقی
میشود.
جمعبندی اینکه اظهارات نایبرئیس کمیسیون کشاورزی مجلس درباره تولید ۱۳ میلیون تنی گندم، حامل یک پیام روشن است:
ایران تلاش دارد در حساسترین بخش امنیت غذایی، وابستگی خود را کاهش دهد و نشان دهد حتی در شرایط فشار اقتصادی و جنگ تحمیلی نیز، توان حفظ ثبات در تأمین کالاهای اساسی را دارد.
دیدگاهتان را بنویسید