تهران - آذربایجان آنلاین - هم‌زمان با تشدید فشارهای دریایی و اقدام علیه کشتی‌های مرتبط با ایران، ادبیات رسمی در داخل کشور در حال عبور از واکنش‌های مقطعی و حرکت به سمت یک چارچوب راهبردی است؛ چارچوبی که در آن، تنگه هرمز نه‌فقط یک مسیر عبور، بلکه به یک ابزار چندلایه برای بازدارندگی، اعمال فشار و بازتعریف قواعد تقابل تبدیل می‌شود.

تهران - آذربایجان آنلاین - مجموعه مواضع امروز مجلس و کمیسیون‌های تخصصی آن، تصویری منسجم از یک رویکرد جدید ارائه می‌دهد؛ رویکردی که در آن آتش‌بس با تردید دیده می‌شود، مذاکره به شرایط میدانی گره خورده و تنگه هرمز از یک گذرگاه صرف، به یک اهرم چندبعدی قدرت تبدیل شده است.

تهران - آذربایجان آنلاین - اتحادیه اروپا در حالی تأکید می‌کند فعلاً کمبود فوری سوخت جت ندارد، برای سناریوی ادامه اختلال در تنگه هرمز، آزادسازی هماهنگ ذخایر را روی میز گذاشته است. هم‌زمان، بروکسل به‌دنبال متنوع‌سازی واردات سوخت هوایی و کاهش وابستگی به خاورمیانه است؛ نشانه‌ای روشن از اینکه بحران هرمز از سطح نفت خام عبور کرده و به برنامه‌ریزی حمل‌ونقل هوایی اروپا رسیده است.

تهران - آذربایجان آنلاین - طرح اعمال حقوق حاکمیتی جمهوری اسلامی ایران در تنگه هرمز، فعلاً در مرحله بررسی کارشناسی است، اما همین مرحله هم کافی بوده تا دوباره نام این آبراه راهبردی را به صدر خبرهای سیاسی و اقتصادی جهان برگرداند. عباس صوفی، نایب‌رئیس کمیسیون عمران مجلس، گفته این طرح با مشارکت حدود ۱۵ استاد حقوق بین‌الملل و ۲۰ اندیشکده در حال تدوین است و در آن، «دریافت عوارض صرفاً در قبال ارائه خدمات» مطرح شده، نه برای اصل عبور کشتی‌ها. هم‌زمان، بازار انرژی و دولت‌های غربی نیز با احتیاط به این بحث نگاه می‌کنند؛ چون هر تغییر در وضعیت هرمز، مستقیم روی قیمت نفت، بیمه کشتیرانی و معادلات جنگی اثر می‌گذارد.

تهران - آذربایجان آنلاین - بحران هرمز وارد مرحله‌ای شده که فاصله میان تهدید و اقدام تقریباً به حداقل رسیده است. دونالد ترامپ برای بازگشایی تنگه، مهلت مشخص تا ساعت هشت شب سه‌شنبه به وقت شرق آمریکا تعیین کرده و هم‌زمان از هدف گرفتن زیرساخت‌های حیاتی ایران، از جمله نیروگاه‌ها و پل‌ها، سخن گفته است؛ تهدیدی که بنا بر گزارش‌های بین‌المللی، از نگاه برخی حقوقدانان می‌تواند به نقض جدی قواعد جنگی نزدیک شود. در مقابل، تهران این جنگ را «تحمیلی» می‌داند و می‌گوید نه آغازگر آن بوده و نه در برابر فشار و دیکته، مسیر مذاکره را می‌پذیرد.

تهران - آذربایجان آنلاین - آنچه در بازار بیمه و کشتیرانی خلیج فارس دیده می‌شود، بیشتر از آن‌که نشانه خروج کامل بیمه‌گران باشد، نشانه تغییر رفتار آن‌هاست: پوشش همچنان وجود دارد، اما با نرخ‌هایی که عبور از هرمز را برای بسیاری از شرکت‌ها به یک تصمیم پرهزینه و پرریسک تبدیل کرده است. در عمل، جنگی که به ایران تحمیل شده فقط روی نفت و بنادر اثر نگذاشته؛ حالا به زنجیره بیمه، حمل‌ونقل و تصمیم‌گیری تجاری هم رسیده است.

تهران - آذربایجان آنلاین - در پرونده هرمز، شورای امنیت به نقطه‌ای رسیده که دیگر نمی‌توان از «اجماع جهانی» حرف زد. هم‌زمان با ریاست دوره‌ای بحرین بر شورا در آوریل، پیش‌نویس این کشور برای «حفاظت از کشتیرانی» با مخالفت چین و ایرادهای روسیه و فرانسه روبه‌رو شده و متنِ اولیه نیز از بندهای تهاجمی عقب نشسته است. در بیرون از شورا هم بیش از ۴۰ کشور برای مدیریت بحران هرمز ائتلافی تشکیل داده‌اند، اما آمریکا در آن نشست حضور نداشته است. نتیجه روشن است: فشار هست، اما هنوز به یک تصمیم یک‌دست بین‌المللی علیه ایران تبدیل نشده است.

تهران - آذربایجان آنلاین - آنچه این روزها درباره تنگه هرمز در مجلس دیده می‌شود، دیگر فقط یک موضع‌گیری مقطعی یا واکنش لفظی نیست. با جمع شدن بیش از ۲۵۰ امضا برای یک طرح دوفوریتی و ورود رسمی آن به دستور کار، پارلمان در حال تبدیل هرمز به یک پرونده حقوقی، اقتصادی و امنیتیِ چندلایه است؛ پرونده‌ای که هم بر عبور کشتی‌ها اثر می‌گذارد، هم بر قیمت‌گذاری انرژی، و هم بر محاسبات سیاسی طرف‌های مقابل. در همین حال، واکنش بازار جهانی و حتی نشست ده‌ها کشور برای مدیریت بحران نشان می‌دهد این آبراه، به یکی از تعیین‌کننده‌ترین نقاط جنگ تبدیل شده است.

تهران - آذربایجان آنلاین - برخی مواضع اخیر در مجلس نشان می‌دهد نوع پاسخ به فشار خارجی در حال عبور از سطح تک‌بعدی است. در این چارچوب، هم‌زمان سه ابزار در کنار هم قرار گرفته‌اند: روایت برتری در میدان، طراحی سازوکار اجرایی برای تنگه هرمز، و طرح بازنگری در تعهدات بین‌المللی. کنار هم قرار گرفتن این سه، نشانه یک صورت‌بندی جدید در سطح سیاسی است.

تهران - آذربایجان آنلاین - تحولات جدید نشان می‌دهد جنگ تحمیلی علیه ایران از یک تقابل نظامی عبور کرده و وارد مرحله‌ای شده که هم‌زمان سه سطح را درگیر کرده است: تهدید مستقیم زیرساخت‌های حیاتی، تمرکز بحران بر تنگه هرمز به‌عنوان شریان انرژی جهان، و کشیده‌شدن پرونده به شورای امنیت. در این میان، نه‌تنها سطح تهدیدها افزایش یافته، بلکه شکاف در نظم بین‌المللی نیز مانع از شکل‌گیری اجماع کامل علیه ایران شده است. این یعنی بحران، دیگر فقط در میدان جنگ تعریف نمی‌شود؛ در انرژی، حقوق بین‌الملل و ساختار قدرت جهانی هم در حال تعیین تکلیف است.